Okay In Korean Language の小説・ストーリー

Huwag kang kakabahan, okay? "Okay."

Ako? Ngumiti ako agad, reflex na yata. “Sure,” sagot ko. Nagtilian sila, mahina pero hindi maitago ang tuwa. Lumapit sila, nag-ayos ng pwesto, at inilapit ang camera. Hindi ko man kabisado ang Korean, naiintindihan ko ang ilang salita—beautiful, really, wow—paulit-ulit nilang sinasabi habang kinukunan kami ng selfie.

tila tanong ng mga mata niya. “Isang expression lang ‘yan,” sagot ni Zedhryx nang seryoso. “Walang espesyal na ibig sabihin.” “Pfft, Oppa!” biglang sabat ng isang masiglang boses. Dumating si Zane, halos tumatalon sa tuwa. “Huwag mong turuan si Zex kung hindi ka updated sa pop culture! ‘Saranghaeyo’ means ‘I love you’ in Korean, okay?” sabay hugis-puso ng mga daliri.

reklamo ko sa aking sarili sabay tapik sa aking dibdib. “Gwaenchanayo?” Are you okay? Napatingin ako sa babaeng kasalubong ko na isa ring Korean base sa kaniyang salita. Siguro ay nagtataka siya sa aking ikinikilos kaya nagtataka ang kaniyang hitsura. Ngumiti naman ako. “Gwaenchana. Gwaenchana,” I’m okay. I’m okay, tugon ko. Nang ngumiti siya ay agad akong yumuko saka nagmadali na sa aking pagbaba.

11AM na rito kahit apat na oras lang ang byahe dahil mas advance sila ng isang oras. "Wow!" paulit-ulit na bulalas ko habang inililibot ang paningin sa Incheon Airport. Sobrang laki at moderno ng Building! Naririnig ko rin ang pamilyar na lengwaheng umaalingawngaw bilang announcement. Matapos makuha ang mga gamit at makapagpapalit ng Korean Won na currency rito ay kinuhanan ko pa iyon ng litrato para may maipo-post ako mamaya.

reklamo ko saka hinawakan ang nasaktan kong paa. May lahi bang amazona ang babaeng iyon? Daig pa kasing amazona kung kumilos! Isang araw pa lang kaming nagkita at nagkakilala ang dami ng masakit sa katawan ko. Tinulungan ako ni Michael na tumayo. "Don't use that language, Bro. You already know that I only know a bit of the basic Korean. I can't understand you." naiiling na wika ni Michael nang makatayo na ako.

natatawang sagot nito. "Akala ko Korean ka, Jilly, anong language yan? French?" tanong ni Tamara. "Yes, kailangan naming maging linguistic eh. Para kahit saan kami mapunta, makakasabay kami sa usapan." sagot niya. "Aaah, magpapaturo nga ako minsan, parang masaya yan," nakangiting wika ni Tamara sa kanya, "Cheers?" "Cheers!!" itinaas nila ang mga baso.

𝑛𝑎𝑝𝑎𝑝𝑖𝑘𝑖𝑡 𝑎𝑘𝑜 "𝑚𝑎𝑠 𝑜𝑘𝑎𝑦 𝑛𝑔 𝑠𝑢𝑚𝑢𝑏𝑜𝑘 𝑘𝑒𝑦𝑠𝑎 𝑡𝑢𝑚𝑢𝑛𝑔𝑎𝑛𝑔𝑎 𝑑𝑖𝑏𝑎"

“Kumapit kang mabuti.” “Okay.”

"Sa South Korea tayo pupunta, baby. Isa ‘yun sa pinakamagandang bansa sa mundo. Alam mo bang may magagandang cherry blossoms doon? May mga palasyo at mga lugar na parang nasa fairy tale! Tapos, matututunan mo rin ang kultura nila—ang pagkain nila, ang wika nila, at ang masasayang festivals nila." Lalong lumaki ang mata ni Mia sa tuwa. "Wow! Mama, matututunan ko po ba ‘yung language nila? ‘Yung Oppa at Saranghae?" Tumawa si Lila. "Oo naman, baby! Pwede kang matuto ng basic words. At syempre, makakatikim ka ng totoong Korean food!"