Omegaverse Yaoi

“ห้ามเข้ามาในห้องครับ แล้วกรุณาเก็บฟีโรโมนไว้ให้หมดด้วย ผมไม่อยากได้กลิ่นคุณตอนนี้” “แต่เขาว่าคนท้องและเด็กจะอารมณ์ดีถ้าได้กลิ่นฟีโรโมนของคนเป็นพ่อนะฟา”

“อูยยยยย… ” กันย์ครางเสียงยาน… ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนอาวุธประจำกายของชายใดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น “งืออออ… ผมเจ็บ… ” เสียงของกันย์สั่นเครือ… เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็ไม่ได้รับความปรานีจากคนตัวใหญ่

“อู้ววว… หนูวินน์ครับลุงอยากกระแทกหนูเหลือเกิน… ” เสียงของลุงเดฟกระเส่า มือใหญ่สาวลำเอ็นสีน้ำตาลคัดแข็งเป็นลำ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ซี้ดดดด… ” สิ่งที่เห็นทำเอากวินท์รู้สึกเสียววาบตรงง่ามก้น เผลอร้องครางออกมา ยืนขมิบก้นแอบมองความลับของเพื่อนพ่อด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นที่ต้องการของลุงเดฟ “ลุงเดฟครับ… ” ไม่น่าเชื่อ… กวินท์ไม่อยากจะเชื่อว่าลุงเดฟจะเป็นเกย์ แต่สิ่งที่เห็นและประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูก็ช่วยยืนยันว่าลุงเดฟกำลังคิดอะไรกับตน กวินท์ตื่นเต้นมากจนเผลอทำขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น ทำให้ลุงเดฟที่กำลังสาวลำเอ็นอย่างเมามันถึงกับชะงัก รีบก้าวเข้ามาชะโงกมองหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกมาเพียงไม่กี่ช่วงแขน

จ้าวเสี่ยวหมิงบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเลวทรามต่ำช้า จากเด็กน้อยผู้ถูกไล่ล่า สู่ การเป็นจอมมารผู้สูงส่งแต่ชะตากลับพลิกผันจนต้องมาสิงสู่ในร่างของหลิวมู่เหยียน ดรุณตัวน้อยรูปร่างบอบบาง

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

เมื่อซุปตาร์อัลฟ่าผู้เย่อหยิ่งอย่าง อิสรา ต้องมาร่วมงานกับ คีรินทร์ โอเมก้าหน้าหวานที่เขารังเกียจตั้งแต่แรกเห็น อคติที่มีต่อกันกลับค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูดที่ไม่อาจหลีกหนี ฟีโรโมนที่ไม่เข้ากันกลับพันธนาการหัวใจของทั้งคู่ไว้โดยไม่รู้ตัว นี่คือเรื่องราวของศัตรูที่ถูกโชคชะตาบังคับให้ใกล้ชิด และอาจลงเอยด้วยความรักที่ไม่มีใครคาดคิด

เมื่อเขาเจ้านายนักฆ่าผู้มีสมญาว่าเพชฌฆาตหน้าหล่อถึงคราวซวยต้องมาตายเพราะถูกนายจ้างปาดตัดตอน แต่ความซวยเขายังไม่หมดเพียงแค่นั้น เมื่อระบบบัญชีหนังหมาในนรกดันเออเร่อ ทำให้เขาถูกส่งมาอยู่ในโลกของนิยาย แต่จะส่งไปเกิดแบบเปล่าๆ เจ้าแห่งโลหนิยายก็ไม่ยอมให้ เขาจะต้องทำภารกิจปกป้องตัวละครตัวหนึ่งให้พ้นจากความตาย เขาที่ไม่อยากลงแรงอะไรแบบฟรีๆ เลยอ้างถึงความผิดพลาดในระบบนี้ แต่สุดท้ายเจ้าแห่งโลกในนิยายก็ไม่ยอมให้ ต่อรองยังไงก็ไม่เป็นผล จึงทำให้เจ้านายจำต้องรับภารกิจนี้อย่างจำใจ เพราะอย่างไงซะชายชาตรีอย่างเขาแค่ปกป้องตัวละครตัวเดียวจะไปยากเย็นอะไร แต่เอาเข้าจริงพอได้มาเกิดใหม่ เขากลับกลายมาเกิดใหม่จริงๆ เป็นทารกคนหนึ่งที่ได้แต่ร้องหิวนม จากที่เคยถือปืนคอยไล่ล่า กลับต้องมาถือขวดนมปกป้องตัวละครตัวหนึ่งแทน

พี่เสือ…อัลฟ่ารูปหล่อ อบอุ่น?(เปรต) คุณคุณ…โอเมก้าตัวน้อยเนื้อคู่พี่เสือ “ม๊า บอกคุณคุณเป็นเนื้อคู่ของพี่เสือ เนื้อคู่คือไรเหรอกินได้ไหม” “กินได้สิ แต่ต้องรอให้คุณคุณโตก่อน”ยิ้มร้ายยย

“คุณว่าน ให้ผมเอาเถอะนะครับ ผมจะตั้งใจเอาเต็มที่ ผมทำให้ได้ทุกท่าเลยนะครับ ขอแค่คุณว่านยอม...วาดรูปให้ผม”

จะเป็นยังไงเมื่อการเจอกันครั้งแรกดันเกิดอาการรัทจนเผลอสร้างพันธะ แต่ทว่าพอได้สติคนที่พึ่งจะสร้างพันธะดันหนีไปซะแล้วที่แย่กว่านั้นเขาดันจำหน้าคนคนนั้นได้เพียงเลือนลางแต่ที่จำได้แม่นมีเพียงกลิ่นที่ฉุน