Omnia Vincit Amor Novels & Stories

"I'm waiting for this from you and now it comes out. You did a very good decision in life. It's okay to fell in love into someone. Walang mali sa pagmamahal. Walang mali sa pag-amin at kung hindi man ito masusuklian. Mas mabuting hintayin itong maghilom." My tears fell. I don't know why I feel like this. Sadyang nahulog na ba talaga ako? Parang ayaw ko itong taposin pero alam kong sa kay Nicole pa rin siya babagsak. I don't have any weapon. It just our marriage contract. Kasal siya sa akin sa papel pero ang puso niya ay kasal sa iba. Selena pulled my hand until I realized that we are in the middle of the crowds. Dancing and feeling tipsy now.

Iyong asawa na tatanggapin at mamahalin siya sa kabila ng kanyang karamdaman. Ayaw ko mang aminin ngunit tila nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib at pagtusok ng tila maliliit na karayom sa aking dibdib sa isiping may ibang babae nang pinagsisilbihan si Fugo kagaya ng ginagawa niya sa akin noon. Wake up, Lilac! Huwag mong sabihin na nagseselos sa bagong asawa ni Fugo? Hindi ba't ito ang gusto mong mangyari? Ang iwan ka ni Fugo para muling maging malaya ka? Kaya mo siya palaging sinasaktan para makamit mo ang kalayaan mo kaya bakit nakakaramdam ka ng selos? Huwag mong sabihing umibig ka sa asawa mo kung kailan wala na siya?

Ikinulong niya na naman ako sa madilim na kwartong ito, na malapit nang magmukhang bodega. Napasinghap ako nang pag-atras ko sa lamesang hindi ko alam na nasa likod ko pala, may nabasag na salamin. And that was our picture frame no'ng ikinasal kami ni Liam. It was now cracked... and so the love I had with him damaged starting on the day he locked me in this place.

Ilang beses na niyang narinig. Sinamaan niya ito ng tingin, "Alin ba ang tama sa ikakasal kang hindi nakasuot ng wedding gown, walang seremonya, pipirma ka lang sa papel, at higit sa lahat may laman ang tiyan mo pero walang love sa pagitan niyong dalawa? I want true love, Viana," she groaned.

Gaya ng inaasahan ay na-late siya sa set katakot-takot na sermon ang inabot niya sa director. "30 minutes break!" tamad na naupo si Reina sa tabi ni Alexis akmang ipipikit niya ang kaniyang mga mata nang biglang bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Kung noon ay nagtataka siya kung bakit iyon nangyayari, ngayon ay hindi na. She already figured it out long time ago. Her heart beat and Art's heart beat was literally connected. Noong hindi pa niya kilala ang totoong katauhan ni Art ay bumibilis ang tibok ng puso niya kapag nasa malapit si Art at nawawala lamang iyon kapag 5000 kilometers na ang distansya nilang dalawa, luckily she was able to control it kapag magkasama sila sa bahay. Nagiging kal

“You’re not really helping, Lolo.” Ngumiti siya, with that soft grandpa wisdom vibe. “You see your flaws, but she sees something else.” Sandali siyang tumigil. “And remember, your parents may have made mistakes but they gave you one thing: the Avelino name. And an Avelino doesn’t run from a challenge. And doesn’t give up on what he loves.” “What if she doesn’t love me back?” halos bulong ko. “Then you fought a good fight.” Tinaas niya muli yung glass. “But an old man like me knows love when he sees it. And what I see between you two… that’s rare. As rare as a perfect vintage.”

Sila ay nakapwesto sa sumunod na palapag. "Huwag ka nga riyan magulo pare! Matatalo ako sa paglalaro sa ginagawa mo eh! Sandali lang malapit na, mananalo na ako.... ayan na... ayan na! Naku po! Patay! Ayan... namatay tuloy ako!" pagmamaktol bigla ni Clarton nang bigla itong matalo sa paglalaro niya dahil kanina pa tapik nang tapik sa kanang balikat niya si Bromeo.

Galit na ibinato ni Lovina ang hawak na baso saka tumayo ngunit muling napa upo dahil nahilo. "Hey, easy, babe!" Hinaplos ni Sergio sa braso ang dalaga pagkasalo rito. "Uhmmm!" Isinandal ni Lovina ang katawan sa lalaking nasa likod niya. "Help me." "Sure!" Nakangising tugon ni Sergio saka idinikit ang pagkalalaki sa likod ng dalaga. Nang lalong idiin nito ang sarili sa kaniya ay natuwa siya. Iniharap niya ito sa kaniya saka hinalikan sa labi. Kahit lasing ang babae ay game. Ito pa mismo ang naghubad sa damit niya. Sila na lang naiwan sa silid kaya nagagawa niya ang gusto dito.

Itinuon ko ang aking mga mata sa kopita na hawak ko. "Alam mo ba, na sa mga panahon na kailangan ko nang gabay, pagmamahal, at pag-aaruga mula sa 'king ama— iyon 'yung mga panahon na kailangang-kailangan ako ni Inay." Sandali akong huminto, nang maramdaman ko na nag-iinit na ang sulok ng magkabilaan kong mga mata. "Alam mo ba na mahirap lang ako? Hindi lang halata kasi maganda ako."

All "Oo nga! Ilang beses tayong laging late umuuwi non para lang maging perfect iyong kanila. Samantalang itong atin, tayo pa ang napupuyat. Walking dead na tayo sa red carpet niyan." Nagtawanan kami. Nagpatuloy ang kwentuhan namin hanggang sa magsisimula na ulit ang practice. Bumalik na kami sa auditorium, dahil late na daw kami. Takbuhan at tawanan ang ginawa namin, naabutan naming nakapila at nagsstart na ang mga kabatch namin kaya dali dali kaming natahimik at sumingit, nasa letter C pa naman ako! Sa I naman si Yves dahil Inocencio ang apelyido nito, si Ailee naman ay Lim, at si Barbs at Kisses ay parehong nasa D, De chavez at De Leon.