One Eyed King Novels & Stories

“Sana pag-isipan niyo ng maigi Miss Yuki, ngunit hindi ko maipapangako na lahat ng kwento ninyong nailathala ay maaring maging pelikula.” “Masyado bang demanding ang hinihingi ko? O siya pag-iisipan ko ng maigi.” “Maraming salamat Miss Yuki.” At hindi na nga makapaghintay pa si Mr. Owen na tumayo. “Saka inaasahan nami na magkaroon ka ng marami pang magagandang kwento, kagaya nga ng The One Who Own the Deadly Gazed. Mauna na ako at maghihintay ng desisyon niyo.”

Umupo naman ako sa harapan niya habang may malawak na ngiti sa labi. I'm excited to hear his voice while singing. I want to know if he has a great voice when it comes in singing. 'Cause I already know that he has a sexy voice when he was talking, so I was curious if he has a great voice pagdating sa kantahan. I'm looking at him while a smile curved in my lips, waiting for him to sing. He's looking at me too before he started strumming in his guitar. The one he sang was 'Baby Blue Eyes by A Rocket To The Moon'.

Katulad ng naunang hari kanina ay wala din itong suot na korona o kahit anong indikasyon ng posisyon nito, sapat na ang kaniyang presensya upang mabatid kung sino nga ba siya. Tila ba nakasasakal sa pakiramdam ang makita ang hari sa iisang silid. Kahit pa malamlam lamang ang mga mata nito na nakatitig kay Mino ay tila nakakapaso ang mga ito. The king begun to casually stand and insert one of his hand on his pocket na tila ba tinatamad siyang manood ng isang palabas.

Nakahilata sa sahig ang katawan niya, at ang mga mata ay nanatiling bukas, puno ng pagkadismaya. Nakita ni One-Eyed Jack ang bangkay ni Medusa at napangiwi sa inis, ngunit hindi niya pinansin ito nang matagal. Agad siyang yumuko nang mababa at humingi ng tawad sa naka-maskarang lalaki.

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

Pagkatapos ng lahat, ang huling bagay na nakita nila ay isang nakakasilaw na liwanag mula sa itaas ng tore at ito ang dahilan kung bakit napilitan silang ipikit ang kanilang mga mata... Nang mag-adjust ang kanilang mga mata, si Daryl Crawford, ang legendary King of South Asia ay nakahandusay na sa lupa! "…Ano?" sabi ng isang boses.

And for all these times na hook ako sa mga gantong books, at malalaman ko lang na may collection pala si daddy ng mga ito? Hindi ko mapigilan ang sarili kong kumuha ng isang libro na hindi ko pa nababasa. Ang "Eye Saw You", written by Lee Gomez. Of all the books there, ito lang hindi ko pa nababasa at ito lang ang hindi ako pamilyar. "A mischievous adventure of an aspirant detective kid slash farm boy from Norway who flipped the law upside down." By reading that, I closed the book at agad kong pinasok sa bag dahil it caught my attention.

Gusto ko sana siyang buskahan pero wala ako sa mood na makipag-away ngayon. Dahil may kadiliman ang kusina ay hindi ko masyadong makita ang mukha niya, bukod sa madilim ay nakayuko siya habang may iniinom. Ganito ba kaluwag si King para payagan ang mga tauhan nito na rito kumain at uminom?

The world wasn’t going to welcome him back gently. It never did. But this time He wasn’t returning alone. And that changed everything. Because when a king returns… The silence doesn’t last long. And neither does mercy.

bulong ko na ikinangiti nito. Bakit ko nga ba hindi nalaman ito ng maaga na iisa pala sila? Kaya ba nung araw na benebenta ako ay binili niya ako sa isang sampung bilyon? Kaya ba ganoon niya na lang ako pahalagaan at mahalin ng sobra? He was that boy, that little boy with a royal blue eyes... It was Vladimir Devillah all this time, The King of the Vampires.