One In All Novels & Stories

Inilabas ni Blight ang kuwintas na nakasuot sa ilalim ng polo nito. "Suot ko ang isa." Nanlaki ang mga mata niya. "Ang ibig mong sabihin... kapag pinagdugtong natin ang dalawang ito..." "They become one." Magaan na pinagdikit ni Blight ang dalawang palawit. Agad iyong nag-lock at nabuo ang isang buong puso. Napangiti si Maya. "E, di tayo talaga ang para sa isa't isa."

Bakit din sa lahat ng tao, siya pa ang naka-one night stand ko? Pumasok na naman sa alaala ko ang nangyari ng gabing ‘yon. Maybe, whether I admit it or not, it was the most mind blowing night of my life. He was the manliest that time. He carried me as if I was just as light as paper, he dominated me the way I’d never been before. I had to admit that… It feels good too. Kinakatakot ko nga na baka hanap-hanapin ko pa… There are nights that I touched myself thinking about that night. Nandidiri na lang ako pagkatapos. I hated how he dominated my body that night and my mind after that.

Isasandal ko na sana ang noo ko roon pero hindi ko itinuloy nang maramdaman ko ang pagtama ng isa matalim na bagay sa noo ko. I was surprised! My eyes suddenly widened when I saw that I was wearing a silver diamond ring! "Paanong..." hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil inisip ko kung paanong nagkaroon ako nito. Hindi naman ako palasuot ng singsing! Wala akong ni isang singsing! At hindi sa akin itong singsing! I observed the ring carefully. It is a solitaire ring that has a plain metal band that adds a bit more refinement or to ensure the center diamond is set especially low.

“What do you think it is?” Sa ganda nito ay halatang mamahalin na hindi mo aakalain na isang alam. “This is made for you.” I look at my wrist. I smile as I saw it suit to me. “How do I use this?” Hinawakan niya ang pulsuhan ko. “Press here.” May pinindot siya sa may pendant nito dahilan para kumislap ang green diamond. He look at me. “There's a microphone inside with gps tracking.” Our eyes meet. “No matter where you are, I'll be there immediately.”

sentimental. Pagkatapos kong tingnan lahat ng gamit ay umupo lamang ako sa kanyang kama at nag-isip. I will never regret giving my virginity to him. Kahit na hindi maganda ang naging arrangement namin. Kahit na masyadong kumplikado ang lahat ng ito. Hindi ko makakalimutan na minsan sa aking buhay ay may isang taong naaalala ang mga maliliit na bagay sa akin Pagkatapos kong magmuni muni ay dumiretso na ako sa kanyang kusina. He's still in his white longsleeves right now.

"Teka, mali ata ang pagkakarinig ko. Anong... ibig mong sabihin na You could only save one? Ililigtas mo silang dalawa, 'di ba?" Tumahimik ang doktora. Napatingin ito sa sahig, saka bumuntong-hininga muli. "Kung pareho po silang lalagyan ng intervention, may mataas pong posibilidad na mawala silang pareho. Kailangan po naming ituon ang atensyon namin sa isa—" "Hindi pwede. HINDI AKO PWEDENG PUMILI!"

Isang pngyayaring kailangan niyang ibaon sa limot dahil wala din saysay kung uungkatin pa niya iyon. Malay ba niya kung pamilyadong tao at sanay sa ganong one night stand ang lalaki, kahit ilang beses niyang alalahanin ang mukha ng kaulayaw niya ng gabing iyon pero walang rumehistro sa balintataw niya hanggang sabsumakit na lang ang ulo niya. Forget that night and move on! An'ya sa sarili.

Ang buong akala niya, si Leo ang taong nakakakilala at nakakaintindi sa kanya—her best friend and boyfriend in one. Si Leo ang naging sandalan niya sa lahat ng hirap. Siya ang laging nariyan noong wala siyang ibang malapitan, noong gusto niyang sumuko. Kaya’t ngayon, hindi niya alam kung saan siya kukuha ng lakas.

Selene cried again. Agad din siyang niyakap ni Kuya Uno, and she just hugged back, kaya hinayaan na lang din namin sila. “Maaalala mo rin ang lahat, Selene. One at a time, okay?” Kuya Uno said to her. “How can you be so calm like that? Ayaw mo bang maalala kita? It's all about you!” Selene yelled to Kuya Uno pero nginitian lang siya ni Kuya.

Cathyn Chezka Morales Sinasabing ang kabutihan ay laging gagantimpalaan, at ang pagtitiyaga ay may kapalit na maganda sa huli. Sa loob ng mahabang panahon, iyon ang pinaniwalaan ko. Sinasabi ko sa aking sarili na kung mananahimik lang ako, kung magiging maunawain, mabait, at hindi magdadala ng gulo, balang araw ay magiging patas din ang lahat. Ngunit itinuro sa akin ng buhay ang isang masakit na katotohanan: ang kabutihang walang hangganan ay hindi kabutihan—ito ay imbitasyon para sa iba na samantalahin ka.