Opened Book Novels & Stories

"Sige po, Sir." "By the way, I have something for you." Binuksan niya ang drawer niya at inilapag sa mesa ang mga libro na ipinagbungkos ng isang pulang ribbon. "Those are books from authors under FlipPage, signed by the writers themselves. Hindi ko alam kung anong libro kasi ang binabasa mo specifically, kaya kinuha ko na lang lahat ng latest at pinapirmahan ko through my brother."

Kahit na hindi pa niya nabubuksan ang kahon, alam ni Thea na nasa loob ng kahon ang Book of Malice pati ang records ng Demonic Breath at Murderous Energy. Pagkatapos mag-isip sandali, dinampot niya ang mga karayom at ipinasok ito sa kahon. Klik! Kaagad na bumukas ang kahon. Kagaya ng inaasahan, mayroon ngang libro sa loob nito. Nasa loob ng silyadong kahon ang libro at wala itong sira. Nag-aalangang tinignan ni Thea ang libro at pinag-isipan kung dapat ba niya itong buksan para tignan. Inisip niya kung dapat ba niyang pag-aralan ang Demonic Breath at Murderous Energy.

Dagsaan ang mga kabataang may kaniya-kaniyang mga hawak na mga libro. Kasalukuyan silang nasa isang venue upang mapirmahan ang mga librong hawak nila na ang title ay Fourteen. Kaniya-kaniyang bulungan at ingay ang nangingibabaw sa buong lugar. Makikita rin ang pagkasabik sa mukha ng mga kabataang ito. Dahil sa wakas ay magwawakas na rin ang kuryosidad nila. Ngayong araw na kasi ipapakita ng author ang mukha niya sa kaniyang mga mambabasa.

Sinubukan ko itong buksan ngunit hindi ko mabuksan kaya inilabas ko ang scrapbook ni ate na dinala ko dahil baka nandoon din kung paano buksan ito. Tama nga ako, nasa last part ng scrapbook ang sagot kaya kinuha ko ang suklay kong may kutsilyo at sinugatan ang daliri ko, ipinatak ko ito sa maliit na butas na nasa gitna ng libro at kusa itong magbukas. Puno man ng pagkamangha ay sinimulan ko paring basahin ito. Hindi ko pa man nakakalahati ang binabasa ko sa unang pahina ay may may kumuha ng libro at naramdaman kong may tumama sa batok ko na naging dahilan upang mawalan ako ng malay.

I jokingly uttered while swaying my head. Pinasadahan ko ng hawak ang pamalat ng libro, ang sarap sa balat mahawakan ang tila naka usling ugat na disenyo nito— nakaka adik. I giggled at first before I finally opened the book. Gaya nang una at walang nakalagay dito. Purong blankong papel lang, may kagaspangan at halatang lumang-luma na. Siguro dahil na rin sa nagdaan na pahanon—sobrang luma na.

"Open the envelop he give it to you." Oo nga pala, mabuti at pinaalala niya. Kinuha ko iyon na pinatong ko lang mismo sa itaas ng side table. Hindi ako nagdalawang isip na buksan iyon at basahin. Habang binabasa ko ang bawat leyra, linya at pahina ay mas lalo akong naguguluhan. Hindi pa naman ako tapos magbasa nang magsalita siya ulit.

Ngunit naisip din ni Misha na wala namang mawawala kung pakikinggan niya ang matanda. "Ano po 'yon, manang?" Misha asked. The old lady smiled at may kinuha siyang libro mula sa luma nitong bag. She handed the book to Misha. When Misha read the title of the book, her eyes widened. "Stellar World." "How come may ganito ka pong libro? Even I, cannot access this book because this is forbidden!" Misha said out of surprise. The old lady just laughed a little and ignored her question. "That book may be the key to your problems. You will never know unless you will try, right?"

Pero natawa naman ako nang makita ang binabasa nito. “Principles of Aura, by Daviane Levito.” Basa ko sa titulo ng librong iyon sa kanyang harapab at gaya ng inaasahan ay agaran niyang bianba ang kanyang libro at salubong na kilay akong tinapunan ng tingin. “Nangaasar ka ba?” Busangoit nito sa aking komento na agaran kong ikinatawa. Oo, bumalik na anga sa kanyang wisyo si Morriban.

Ibang-iba ito sa nakita kong libro noon nung nabubuhay pa ang Senyora Varrella. Nasa kalagitnaan ako noon ng pag-aaral kung paano magsulat at bumasa, nasa Kapital pa kami ng Dayura. Nakita ko noon ang napakalumang libro. Halos ang pahina'y maari nang mapunit kung hindi iingatan ang paghawak sa mga pahina niyon.

Luminga-linga muna ako sa paligid, akala mo'y may ibang taong makakakita sa akin, bago ko kunin ang aklat. "Memoir?!" What's that mean? Hinayaan ko na lang iyon at binuksan ko na ang aklat. Sa unang pahina pa lang pagkabukas ko'y tumambad na sa akin ang larawan ng isang magandang babae. I made a loud gasped when I remember who she was. Ianna.