Opening Prayer For Work Novels & Stories

Isang Haplos Hinawakan niya ang kamay ko. Walang pangako. Walang plano. Isang simpleng paalala— magkasama kami. Tumunog ang phone niya. Isang mensahe mula sa board. Meeting tomorrow. Clara included. Napatingin kami sa isa’t isa. Mukhang ang unang laban sa New York— hindi lang tungkol sa trabaho. Unang Araw “Welcome to Global Operations,” sabi ng HR manager.

Alam mo naman andeng na ako lang ang inaasahan sa amin Kaya wala naman ako magawa at tsaka okay lang sa akin dahil nakakatulong ako sa aking magulang, Naku best sa akin naman ay isang paalala lang ha unahin mo minsan ang sarili wag bigay ng bigay ganun…Maiba nga pala tayo ng usapan Kumusta ang lakad niyo ni papa canon.San ka dinala kinikilig niyang tanong s akin. Wag muna natin pag usapan ani ko at narinig na nga namin ang bell na hudyat na magsisimula na ang aming trabaho,isa akong sewer dito sa kumpanya na aking pinagtatrabahuhan.

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

saad ko pa at dumiritso sa office ni Ethan. “Good morning, Sir. “ Nakayuko ang ulo na bati ko sa kanya at dumiritso ng pasok sa loob ng banyo. Ramdam ko ang pagsunod ng tingin niya sa akin kaya sinara ko ang pinto para makapagtrabaho ako ng maayos. Binilisan ko ang paggalaw ng matapos kaagad ako rito ngunit nasisiguro ko naman na malinis at maayos ang trabaho ko.

mabilis akong napatingin sa orasan ko sa pader at nanlaki ang mata ko ng makitang tama ang sinabi niya. “Shit.” sabi ko at pinatay ang tawag. Late na naman. ~~~ Andito ako ngayon sa opisina ko at pumipirma ng mga papeles nang biglang padabog na bumukas ang pintuan sa office ko. Inis na tinignan ko ang bumukas at tinaasan ko nang kilay si Simon na siyang nagbukas. “What? I always told you that I don't want anyone to intrude me in my work!” I shouted.

Inayos ko rin ang schedule ko sa trabaho para maiwasan ang stress at magkaroon ng sapat na oras para magpahinga. Hindi ko pa sinasabi kay Adon, pero alam kong malapit na ang araw na iyon. Habang tumatagal, mas lalong lumalakas ang loob ko na ipahayag sa kanya ang balitang magpapabago sa buhay namin. Handa na ako. Konting panahon na lang, at ibubunyag ko na ang pinakamalaking sorpresa na maaaring magdala ng bagong simula sa amin.

Lahat ng abala sa pagtatrabaho ay napahinto nang makita ang pagpasok nila sa silid. “Good morning po, President Owen!” bati ng lahat. Tumikhim si Owen upang ipahiwatig sa mga empleyado na batiin rin si Ria. “Good morning po, VP Ria!” labas sa ilong na bati ng lahat kay Ria.