Opening Prayer For Work Novels & Stories

May emergency daw sa work ni Ziyad kaya hindi na niya ako nasundo pa sa penthouse. Ayos lang naman iyon dahil may sarili naman akong driver. At saka magsisimba din kasi ako. I spent one hour praying. I was asking for guidance from Him. And also I asked Him for signs. Ten am na ako nakarating sa opisina. Hindi ako kumain para lang matapos ang nakatambak na papeles sa aking mesa.

Bakit ba kailangan kasi niyang pansinin pa iyon? "Bago ko tatapusin ang aking mensahe, gusto kong magpasalamat muna sa mga taong patuloy na naniniwala sa aking kakayahan. First and foremost, I would like to thank God for His never-ending grace, mercy, and provision during the toughest times of my life. I consider this as a blessing from Him. Being the new Chief Development Officer of The Partners I know that I needed His enlightenment most of the time.

Bago ko pinikit ang aking mata ay taimtim akong nagdasal, "Lord God, Ikaw na pong bahala sa akin bukas. Alam ko na hindi mo ako pabayaan. Gabayan po ninyo ako sa araw-araw at salamat po sa pinakaloob mo sa akin. Amen!" Saka ko ipikit ang mga mata kahit excited at kabado ako ay kailangan kong makatulong ng maaga. Bukas ay panibagong simula sa buhay ko at ayokong malate sa una kong araw. Kailang sipagan ko ang aking trabaho. Sana ay mababait ang mga katrabaho ko hindi tulad sa dati kung pinapasukang company na lagi akong lamang sa kanilang bibig.

I spent 10 minutes sa banyo bago ako nagdesisyon na lumabas pero sinigurado ko na walang anumang bakas ang makapagsasabi na umiyak ako. "Oi akala ko hindi ka na lalabas sa banyo, magsisimula na tayong mag-bible study!" Every morning ay may bible study kami yun kase yung nakagawian nila dahil na din sa practice ng may-ari ng company, kaya naman bible study and god ang pinakaunahan sa puso at isip ng bawat empleyado dito. "Arra opening prayer!" Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod.

"Alam ko naman 'yon, mahal. Gusto kong gawin ang lahat para patunayan sa inyo na seryoso ako. Pero hindi ko alam kung paano sisimulan o kung paano ko ipapakita sa inyo." "Simulan mo sa pagiging maingat at respeto sa akin at sa aking trabaho," sabi ko ng mahinahon. "Hindi ka dapat pumasok ng basta-basta sa opisina ko at gumawa ng gulo. Hindi ka dapat magselos sa mga taong tumutulong sa akin sa trabaho – sila ay kasama ko sa pagtatrabaho para mapabuti ang kumpanya ng daddy ko."

Totoo naman nakakahiya talaga, trabaho ko ito tapos siya ang gumagawa, hindi niya naman ako pinapa sweldo para lang mag tamad. "Wag nang makulit iha, kumain ka muna jan, mag pahinga ka rin kahit saglit hindi yung inaabuso mo na yang katawan mo sa trabaho." pag sesermon nito sakin. "Kumain kana muna jan at magpahinga." dagdag ulit nito at bumalik na ulit sa pag aayos ng mga gulay. Napa buntong hininga na lang ako dahil sa sinabi ni aling Karen.

Sa bawat hakbang papasok sa simbahan, nararamdaman ko ang bawat bigat ng problema ko na unti-unting nababawasan. Sa loob ng simbahan, ay tahimik akong naupo at pumikit. "Panginoon, gabayan Niyo po ako sa araw na ito. Bigyan Niyo po ako ng lakas at talino upang mahanap ang trabaho na makakatulong sa aming mag-iina. Salamat po sa walang sawang pagmamahal at gabay," taimtim kong dasal.

Pagkarating doon ay agad akong umupo sa sementadong upuan, napabuntong hininga pa ako bago umupo. “Lord please kailangan ko po ng trabaho. Please, last company na po ang pupuntahan ko ngayong araw, at sana naman po this time may available na kahit anong position please.” sambit ko, habang nakadikit ang aking mga palad sa isa’t-isa na tila nagdadasal at nakatingin sa kalangitan. Dahan dahan kong ipinikit ang aking mata at huminga ng malalim bago tumayo at maglakad patungo sa huling kompanya na pinagpasahan ko ng application form online. Mabuti na lang at kalapit lang iyon ng isang kompanya na pinuntahan ko kanina, kaya hindi ko kailangang gumastos ng pamasahe.

“Pasensya na kayo at nauudlot ang pag-opening natin. Alam naman siguro ninyo ang nangyayari at mga banta sa buhay namin. Kaya minabuti naming ipagpaliban muna.” “Walang anuman po ‘yun, Ma’am Lilly. Ang kaligtasan n’yo po ang importante. Kahit nga po hindi mo na kami bigyan ng sampung libo ay okay lang sa amin. Hindi ka pong obligadong bigyan kami.” “Wala ‘yun… salamat dahil naghintay kayo. ‘Wag kayong mag-alala… dahil maayos na ang lahat ay mag-oopen na tayo sa lalong madaling panahon. Magkakatrabaho na kayo. Salamat at hinintay n’yo ako at hindi kayo naghanap agad ng ibang trabaho.”

tanong niya saakin habang bitbit yung pinaka ayokong bagay sa munong ito "Ikaw bahala" ano pa nga ba laban ko? masyadong malakas sa puso ko ang kalaban "Pero bago ang lahat... Pray tayo?" "Pero nagpray na tayo kanina bago kumain ah?" "Prayer iyon before meal... ito prayer before study" Potangina ilang prayer ba ginagawa nito sa loob ng isang araw? Lima ba?