Novel & Cerita Paano Mag Move On

Dapat umusad din at mag-move on mula sa galit, sa kasalanan na napagbayaran na, sa mga pagkakamaling nag-iwan ng aral, sa mga taong nagbibigay ng sakit, sa mga sugat na nagmarka ng peklat at sa kahapong lumipas na. Ang hinaharap nila ni Rose ay hindi magiging perpekto. Dadaan pa rin sila sa mga pagsubok. Pero tiyak magkasama nilang malalagpasan iyon dahil mas matatag na sila ngayon at alam na nilang dalawa kung paano ipaglaban ang isa't isa. Oras na para mag-move on mula sa pangit na mga karanasan. Usad na at humakbang. Paisa-isa hanggang sa marating ang bukas na inaasam.

I don't think I could go and move on that easy if palagi ko siyang makikita. Kung anong kagustuhan kong mag move on at 'wag niyang sundan, ganun kalaki ang panglulumo ko nang hindi manlang siya mag tangkang sundan ang yapak ko paalis sa harap niya. Siguro ay dahil narin sa meron na nga siyang iba. Is really a guy can move on that fast? nanghihina akong naglakad sa kalye siguro ganon nga, that love isn't for us to start.

Matira ang matibay. Mabilis lang naman mag-move on tulad nung una niyang ginawa. Konting iyak lang, konting drama, konting mukmuk sa tabi pagkatapos ay okay na! Pwede na ulit siyang lumandi sa iba. Tulad nung ginawa sa kaniya ni Zig! Sa tingin niya, gano'n lang kabilis mag-move on. Walang problema. "Hey..." Napalingon siya sa lalaking nagmamaneho. Hindi pa rin nawala ang pagkakasimangot niya. Naalala niya ang muntik nitong pagsira sa kagwapuhan ni Henrik.

Alam niyang ang pag-move on ay isang proseso, pero handa siyang harapin ito. Isang araw, habang naglalakad siya sa park, nakakita siya ng isang batang naglalaro ng mga bula. Napatigil siya at pinanood ang bata, na tila walang problema sa mundo. Doon niya napagtanto na minsan, kailangan nating maging tulad ng bata — masaya, walang iniintindi, at handang harapin ang anumang darating na hamon.

Alam niyang hindi siya pababayaang masaktan ng bonggang-bongga ng Panginoon, bago pa man siya nag-desisyon ay tinanggap niya na ang katotohanang masasaktan siya sa gagawin. "Pa'no kung hindi mag-work?" tanong nito. "Tatanggapin ko, magmo-move on," sagot niya. "Anong gagawin mo para mag-move on?" Muling tanong nito. "Hindi ko rin alam, pero may isang bagay akong alam na palagi kong ginagawa. Acceptance, isa kasi 'yan sa mga paraan para maka-move on ang isang tao. Kailangan mong tanggaapin na hindi magwo-work 'yan, kailangan mong tanggapin lahat ng masasakit na katotohanan hanggang sa mapagod ka ng masaktan," nakangiti niyang sabi. Isa iyan sa mga natutunan ni Clover sa mga past relationship n

"Go on with your life best. Mabuti na din yun at malayo ka sa Pilipinas. Kahit paano ay madali mag move-on. Yumuko lang siya... Ewan kung tama ang sinasabi ni Fern na madali mag-move on... Parang parehas din naman ang sakit.

Kung ikukulong ko pa rin ang sarili ko sa nakaraan, paano ako makakamove on? --- Pumasok na ako sa office ko. Nanahimik din naman kaagad ang nangyari sa runway dahil ganun naman sa social media. Sa una lang maingay pero kapag hinayaan mo, lilipas lang ang araw at makakalimutan din nila yun.

Gusto kong iparamdam sa kanya na kahit mahirap ang sitwasyon namin ay nandito lang ako sa tabi niya at hinding hindi siya iiwan. "Hindi ako nag move-on kasi hindi ko alam kung paano mag-move on… hindi ko kayang balikan sa alaala ko lahat ng nangyari noon. Hindi ko kayang tanggapin lahat ng nangyari hangga't walang eksplanasyon."

“A lot of things are beyond our control, Celestia. But always remember that we have the power to do something about it. We couldn’t predict an earthquake, but we can always prepared something when it happened.” Tumango ako. He is right. Para akong isang estudyante na nakikinig sa guro ko. Aaminin kong nagu-guilty ako sa sinasabi niya, but I know he is just also concern. “If a stack of rocks is heavy for you to carry, subukan mong bitawan ang iba at balikan kapag tapos kana sa isa. Huwag mong madaliin ang isang bagay dahil lang sa nararamdaman mo na may kailangan kang gawin agad. Pag-isipan mong mabuti ang lahat, Celestia. Rushing isn’t always the answer.”

Ramdam ko parin ang pagtitig niya pero hindi ko na siya tinignang muli. Our parents are talking endless samantalang kami ay tahimik lang. I see how my parents gave me a glance but still continue talking to Justin's parents. 'Akala ko ba makakatulong ito para nakamove on na ako mula sa nakaraan? Akala ko through this I might forget him. Ilang taong na ba ang nakalipas? It's been three years? 3 years mula noong huli kaming nagkita... 3 years na, iyong akala kong paraan para maka move on, ibinalik lang ako sa nakaraan'