Novel & Cerita Paano Mag Move On

"Sa totoo lang, kung ang rason ay para saktan ka emotionally, hindi ba't ang odd naman? Pwede ka naman kasing mag-move on 'di ba? After all, ang pagluluksa ay temporary lamang, you can move forward kung tutuusin. Isa pa ma-e-enjoy mo pa rin ang buhay at makakasama mo pa rin ang mahal mo sa buhay, 'di ba? You can go back to your normal life at higit sa lahat ano nga ba ang makukuha nila sa pagpatay sa lola mo? Hindi ba't wala naman?" "Unless..."

Napaisip ako. Paano kaya ako makaka move on kay Kevin? Makakaya ko kaya na mag-isa? Ang hirap naman kasi mag move on sa taong minahal mo nang sobra, pagkatapos, ang kapalit pala nun ay hindi ka naman niya gaanong minahal. I checked my phone at nanlumo ako sa nakita ko. Pagka-open ko kasi ng fàcebook ko ay nakita ko agad ang profile picture ni Kevin with another girl!

Sigaw ko sa kanya, I bite my lower lip to stop my tears from falling. "So tell me, Paano ako mag m-move-on Jade? Tangina! Anak natin 'yon, bakit parang ang dali dali lang sayong itapon lang 'yon at sabihan ako na mag move-on," Sigaw nya pabalik kaya naman bahagya akong napapikit.

Pamilya pa rin ang kailangan mo sa kahuli-hulihan. 4.) MATUTONG MAGMOVE ON. Kapag inayawan ka, huwag sanang umabot sa puntong ibaba mo sa sukdulan ang sarili mo katulad ng ginawa ni Lalaine. Huwag mong lugmukin ang sarili mo dahil lang iniwan ka ng isang tao. Tumayo ka, lumaban at magpatuloy. 5.) HUWAG IPAGPALIT ANG PAMILYA SA PANANDALIANG LIGAYA. Lahat ay mawawala sa'yo.

"Listen. I get your point but think this way— paano kung mabuhay ka sa what if pagkatapos mong sumuko nang walang ginagawa? 'what if pinaglaban ko? 'what if I didn't just run away?' And many more 'what ifs' that'll hunt you more than your feelings. I don't like sleepless nights anymore because of that." Natahimik ulit kaming dalawa. I get his point too pero ayokong tanggapin na mas duwag ang pamamaraan ko. Ang pag-iwas, paglimot at pagmu-move on mag-isa. "You can leave me here." Mahina kong anas saka iniwas ang tingin ko. Pinagsalikop ko ang kamay ko at doon itinuon ang pansin. Tinitigan ko bawat parte ng kamay ko na para bang may kakaiba at espesyal roon.

she said. Napaismid ako sa sinabi niya. "There's no such thing as move on Van. Mas maniniwala ako kung sasabihin mong mag move forward ako." "Like the usual advice you give to me way back na hindi mo naaply sa sarili mo Lory. Ngayon sana naman mag move forward ka, ngayon lang kita hahayaang malasing after this may bayad na bawat baso at bote ng whisky." Bahagya niyang itinaas ang walang laman na baso.

Pero may isang bagay kang puwedeng gawin. At iyon ay ang magpatuloy. You need to move on to move forward to your future. Dati, galit na galit ako sa tuwing maririnig ko ang salitang move on. Para bang napakadali lang sabihin. Para bang isang araw gigising ka na lang at mawawala na lahat ng sakit. Ngunit habang tumatanda ako, unti-unti kong naunawaan ang tunay na kahulugan nito.

Ang totoo, nakakatuwang makita si Sandro na masaya at buo, kabaligtaran ng mga panahong halos kasama ko siyang pinasan ang bigat ng nakaraan ko. At sa mga simpleng eksenang gaya nito, lalo kong na-realize na minsan, hindi mo kailangan ng engrandeng pangyayari para maramdaman na naka-move on ka na. Minsan sapat na ang halakhak, ang simpleng biruan, at ang presensya ng mga taong alam mong kasama mo sa simula hanggang dulo.

Pagkatapos, umalis si Lina papunta sa itaas. Nagtago ako sa ilalim ng mga kumot, nire-replay ang mga kakaibang pangyayari nitong mga nakaraang araw. Ang kaligayahan ay isang pagpapanggap lamang sa pamilyang ito. Lahat ay nagtatago ng sikreto.

Kahit na masakit, hindi pumasok sa isip ko na balikan siya para sa sarili ko. Nakauwi ako ng ligtas at humiga na lang sa kama habang panay pa rin nag pagtulo ng luha ko. Tutuparin ko pa rin ang sinabi ko na kakalimutan ko siya. Siguro kailangan ko talaga magpahinga kahit ilang linggo lang. Ayoko man iwan ito pero mas makakabuti na ang ganon tulad nang ginawa ko. Umalis ako at nag-move on.