Paano Ninyo Hinanapan Ito Ng Solusyon Novels & Stories

He played with his pen. Bumaling din ako sa solution na nakuha niya. He came up with the same answer on the board. I reviewed his formula if he uses the right one. Tama rin naman ngunit habang tumatagal kong binabaybay ang solution niya, alam kong mahirap talaga ang item na ito!

"Hindi namin matatanggap 'to! Kahit anong bayad, hindi sapat para palitan ang lahat ng nawala sa amin!" Lalong lumakas ang kaguluhan sa loob ng silid. Nakita ni Thalia kung paano nagsimula ang takot at galit na bumalot sa mga tao. Alam niyang hindi matatapos ito sa sigawan lang. Kailangan nilang makahanap ng solusyon bago pa lumala ang sitwasyon. Isang ideya ang biglang sumagi sa isip niya. Alam niyang delikado ito, pero ito lang ang nakikita niyang paraan.

Kaya ayaw kong binibigyan ko pa siya ng problema. Ma, ano pong gagawin ko? Sabi niyo ay dapat hindi ko binibigyan ng problema si Papa. Pero paano ko ba ‘to gagawin? Ma, kailangang-kailangan na talaga kita. Nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ay bahagya akong natauhan. Hindi ko na iyon nilingon at hinakbang ang mga paa ko.

“Hahanapin ka ni ate. Kapag nakita mo siya, 'wag na 'wag kang sasama.” Tumango siya at tumayo. “Hihintayin kita doon ate ha? Susunod ka! Pangako mo iyan!” Naluluha niyang usal at pilit akong ngumiti. Nang makaalis na siya ay pinilit kong abutin ang kasunod na ugat sa itaas ko. Nagtagumpay ako ngunit dumulas ang paa ko sa paghakbang. Para akong hinugutan ng hininga nang mahulog ako mula sa bangin.

"Bukas ko na lang sasabihin sa 'yo. Susubukan ko na munang hanapan ng solusyon 'to. Salamat sa pag-aalala, Ysabel." Alam kong magtatampo siya kapag tinanggihan ko ang tulong niya kaya mabuting bukas ko na lang sabihin ang problema ko. Hindi ko gustong istorbohin ang ibang tao sa problema ko depende na lang kung wala na talaga akong magawa. Hahanap na muna ako ng paraan para makapagbayad sa bills. Pagkababa ko sa tawag ay 'tsaka ko hinarap si Dayton. Nakatitig na siya sa akin ngayon.

"Ano 'yon?" "What if may importante siyang rason?" Napabuntong-hininga si Yesha kasabay ng pag-inom niya ng tubig. "Rason?" gusto niyang matawa. Kahit anong rason pa iyon, hindi solusyon ang lokohin siya. Hindi iyon solusyon para paglaruan ang damdamin niya. Hindi iyon solusyon para gawin siyang tanga.

Lagpas iyon sa mga paa ko. Ang tangkad ng may-ari nito. At sinong nag bihis sa kin? "Shit!" Nagpa- panic na ko habang hinilot ang noo kong nagsisimula ng kumirot. I glanced at the ceiling and let out a steady breath.I need ti calm down. Ilang beses akong nag inhale, exhale at nang medyo kalmado na sako ko bumaba ng kama. Wala sa loob na nag palakad-lakad.

Naiinis akong tumakbo para harangan ang daraanan niya at tinulak siya. "Ano bang problema mo? Nakainom ka ba ng panis na gatas no'ng bata ka pa kaya ka ganiyan kumilos?" "Bakit ano ba ako kung kumilos?" Seryuso niyang tanong. "Wala kang direksyon kung kumilos. Sino ba namang matinong tao ang mananapak na lang bigla? Kanina lang halos mag yakapan pa kayong dalawa ng taong sinapak mo eh."

Ito ba ang tinutukoy niya na pagkain? Nako po! Mapapalaban na naman tayo. Nilabanan ko ang kanyang halik, sinundan ko lamang ang galaw ng kanyang labi. Napasinghap ako sa kalagitnaan ng aming halikan dahil halos maubusan na ako ng hangin sa katawan. Kinuha niya ang pagkakataon na 'yon para ipasok muli ang kanyang dila. Nag-espadahan ang aming dila. Tunay ngang laban!

"Answer me Leo hindi kung saan-saan napupunta yang utak mo." Hindi ako nagsalita sa halip lumapit ako sa kanya at inagaw ang mineral na hawak niya saka ininum habang nakatingin sa kanya. Hindi ko ito inubos saka binuhos sa ulo niya at ipinaligo rito.