Romans & histoires Paano Ninyo Hinanapan Ito Ng Solusyon

Kung ang lahat naman ay nasasaktan para saan pa yung pagtulong na gagawin ko para sakaniya? Ugh. This is so frustrating. Para akong bumubuo ng puzzle na walang mga piraso. Sa makatuwid, mukhang kailangan kong gumawa ng paraan upang mahanap muna ang mga piraso bago ito tuluyang mabuo. At muli na namang napabuntong hininga ng malalim si Euphie at napahawi na lang sa mahaba niyang buhok.

Pagrereklamo ni Trexie habang inaayos niya ang kanyang mga gamit. "Paano ka may maiiintindihan kong hindi ka naman nakikinig? Kung saan saan ka nakatingin. Bukas, doon ka na sainyo mag-aral. Huwag ka nang pumunta dito." Kinuha ko ang mga gamit ko at agarang tumayo. "Teka lang naman. Napaka kj mo talaga. Kasalanan ko bang nakabalandra sa mga mata ko ang magandang tanawin?"

I need hairpin! Iginala ko ang paningin sa paligid pero wala akong makita. Eh paano naman siya magkakaroon ng hairpin rito, e lalaki siyang tao! Napalatak nalang ako habang nag-iisip ng pwedeng pang-unlock ng posas. Argh! Bwiset! Wala akong maisip! Gago!

Nagpakawala rin ang mga ito ng malalalim na buntong hininga. "Whoooh! muntik na tayo 'ron!" anito na tila hinahabol pa rin ang hininga. "Aba ano ka ba literal na muntik na talaga. Siguro kung hindi tayo nakapagtago agad, malamang ay nadakip na tayo ng mga 'yon." "Marahil nga mabuti na lamang at kahit papaano ay ligtas na tayo ngayon."

Tinaas ko ang kamay ko at nilahad ang kamay rito para tanggapin ang supot na lollipops na kanina pa nito nilalahad sa 'kin. Agad namang bumalik ang inosente nitong mukha at ngumiti ng malaki sa 'kin at agad na binigay sa 'kin ang supot ng lollipops. Agad na binuksan ko 'to at kumuha ng isang lollipop. Nilahad ko 'to rito para buksan nito. I'm struggling opening that shit every time I am going to eat that fucking lollipop. That's what I hated the most when I want to eat something, but I need to struggle first before eating eat. But luckily, Baste is here to open it.

55% na Si Jin...75%... 😑😑😑. ..si ako naman... 25% pa lang... Isali mo pa ang pressure na tinitignan ni Sir ang gawa. Oo, namanhid na ang mata ko sa kakatingin sa subject na yun. Sino naman kasi ang nag-isip no'n...tsss. Bigla akong nauhaw. May water station sa isang sulok... Umalis muna ako...

Patakbo akong bumaba ng hagdan at aligaga kong hinanap sa sala ang susi ng sasakyan ni Paul na kanina lang ay ginamit niya sa paghatid saakin. Isa lang ang naiisip kong solusyon para makalayo.Kaya kahit alam kong mahirap,pipilitin ko pa rin na gawin ang desisyon ko. Susubukan kong umuwing mag-isa sa aming probinsiya.

nagtataka kong tanong sa aking sarili. Paano ako maliligo nito? May sabon nga, may tuwalya, wala namang tubig. Sa kakasiyasat ko sa loob ng banyo may nakita akong bakal na halos magkapareho lang nang bukasan ng pinto. Hinila ko ito paibaba at saka lang lumabas ang tubig mula sa itaas na para bang isang ulan.

CHESKA LAURET POV: Muntik na akong mapatili ng mahanap ko ang susi, laking pasasalamat ko talaga dahil dumapa ito. Ba-bye manyak. Dahan dahan akong bumaba ng kama at dumeretsyo sa pinto napatalon talon ako ng mabuksan, ito pero bigla din akong napatigil ng may maalala wala pala akong cellphone.

(Fontana,Leku & Holgun) “Seriously…silence…all of you?…gosh you 3 need to learn more about this kind of things…” I gave them a few more seconds for anyone to just come up with a solution, because at this time I already have a solution and it would be the one that is so obvious that you can get a heart burn from it. “….the solution is simple….we can just do this..…there..simple..”.