Padre Damaso Tagalog Novels & Stories

his Tita said to me. Nasa likod ko si Damon, iginigiya ako sa kanyang pamilya. Naaliw naman ako sa kuwento kanina pero medyo pumait ang ngiti ko nang nagsimulang ilakad si Damon "Daddy," pigil ni Damon sa sinisimulan ng Ama. Tumawa ang Ama niya at inayos ang eye glasses. "Napakaganda talaga ng mga lahi ng Morata Family, Damon.

“Is your daddy working here?” “Yes.” “What’s your daddy’s name?” “Nicholas Sandoval. He’s a lawyer,” diretsahang sagot ni Nami na siyang ikinabigla ng lalaking nasa kanyang harapan. “What did you say? What was your daddy’s name?” Muling tanong nito na napahawak sa balikat ng batang babae sa labis na pagkabigla at bakas ang hindi makapaniwalang reaksyon nang sandaling iyon.

Masama pa rin ang loob ng Young Master sa ‘kin. Hindi ko alam kung anong dapat kong gawin. Pakiramdam ko, habang tumatakbo ang araw na hindi kami nagkikibuan gaano ay palayo rin siya nang palayo sa ‘kin. “Anastacia, kunin mo na ang bulaklak at naiayos na,” tawag sa ‘kin ni Dama Apostola.

"Papa, buntis po ako at walang maiturong ama. Kapag nalaman ng lahat, hindi lang ako kung hindi ikaw rin ay mapapahiya." "Huwag mo na lang isipin iyon. Ang importante ay umuwi ka rito. Paloma, we are always dreaming this, kami ng Mama mo, na balang araw ay makakakita kami ng apo mula sa sa'yo. We always wanted to have a grandchild at hindi mahalaga kung sino ang ama ng bata, ang mahalaga ay nandito ka at ang magiging apo ko." At niyakap na niya ako pabalik.

Pormal nitong pakilala na siyang magalang na nag lahad ng kamay kila Mom and Dad. "Monteverde? The owner of Monteverde Music Studios and St. Carmen University?" Mom asked curiously. He timidly scratch his head before he nod, "Yes, ma'am." "Hmm," She simply nod, bago inabot ang kamay dito. Ganoon din ang ginawa ni Daddy na bakas ang ngiti sa labi nang sulyapan ako.

pasalamat ko sa kanya. "You're always welcome, Pauline. Pagmasdan mo lang ang nakikita ng 'yong mga mata. Iyan ang matatawag natin sa mundong 'to na libre talaga na hindi kailangan na bayaran para makita ang ganda. Ang nilikha kasi ng ating Panginoon ay talaga naman na hindi niya pinagdadamot kanino. Lahat ay binibigyan niya ng chance na makita, makasalanan man o hindi."

matigas niyang wika. Ayaw niyang maging bastos ngunit ayaw na rin niyang mapaugnay pa sa kahit na sinong lalaking nabubuhay sa mundo. Lahat ng lalaking naging malapit sa kaniya ay ginawan siya ng masama. Ang daddy niya, si Alec, si Vincent, at pati na ang sarili niyang kapatid na si Roman na sapat na kakampi niya ay winasak siya! Wala ni isa sa mga ito ang mapagkakatiwalaan!

Mukhang nakita ata nila. "Mga minamahal na kaibigan at pamilya ng Nobya at Ikakasal, malugod naming tinatanggap at salamat sa pagiging bahagi ng mahalagang okasyong ito. Kami ay sama-sama sa araw na ito upang saksihan at ipagdiwang ang kasal nina Tres Eunice Lazi at D-damon...s-santo..." pinigilan ko naman tumawa dahil mukhang nahihirapan ibigkas ni Father ang pangalan ni Damon. Alangan naman, nasa simbahan kami tapos ang pangalan niya Damon. Nagtataka siguro kung bakit nakapasok ito dito. Pinisil naman ni Damon ang kamay ko kaya agad akong sumeryoso. "...stefano. Bawat isa sa atin ay may malalim na pagnanais na magmahal at mahalin..."

“Dad, Cassy is a good girl. She knows how to behave.” Napaismid si Alejandro. “Ikaw lang naman nakakakita sa kanya na mabait! Minsan gusto ko basagin ‘yang ulo mo nang makita natin kung bakit ka baliw na baliw sa babaeng iyon!” Nanahimik si Damion, tinanggap ang sermon. Para sa kanya, settled na ang usapan kahit na ilang mura pa ang idagdag ng ama.

tanong ni dad sa akin. "Dad, kahit isa po ay huwag ka na pong mag-abala pa na bilhan ako ng kahit isa na pasalubong d'yan sa Cebu pag-uwi mo after three weeks. Okay lang po na wala, eh. Hindi naman po ako magtatampo o ano pa sa 'yo kung wala kang pasalubong. Makita lang kita na nandito ka na muli sa Maynila ay masaya na po ako. Sapat na po 'yon sa akin. Kung gusto mo ay si Kuya Josh na lang ang bilhan mo ng pasalubong tutal nandoon naman ako sa bahay niya nagi-stay para hindi po nakakahiya, 'di ba? Siya na lang po ang bigyan mo ng pasalubong, huwag na po ako," sagot ko kay dad na may kasamang mungkahi na kung puwede ay si Kuya Josh na lang ang bigyan niya ng pasalubong, huwag na ako.