Padre Damaso Tagalog Mga Nobela at Kwento

"Papa, buntis po ako at walang maiturong ama. Kapag nalaman ng lahat, hindi lang ako kung hindi ikaw rin ay mapapahiya." "Huwag mo na lang isipin iyon. Ang importante ay umuwi ka rito. Paloma, we are always dreaming this, kami ng Mama mo, na balang araw ay makakakita kami ng apo mula sa sa'yo. We always wanted to have a grandchild at hindi mahalaga kung sino ang ama ng bata, ang mahalaga ay nandito ka at ang magiging apo ko." At niyakap na niya ako pabalik.

Pormal nitong pakilala na siyang magalang na nag lahad ng kamay kila Mom and Dad. "Monteverde? The owner of Monteverde Music Studios and St. Carmen University?" Mom asked curiously. He timidly scratch his head before he nod, "Yes, ma'am." "Hmm," She simply nod, bago inabot ang kamay dito. Ganoon din ang ginawa ni Daddy na bakas ang ngiti sa labi nang sulyapan ako.

pasalamat ko sa kanya. "You're always welcome, Pauline. Pagmasdan mo lang ang nakikita ng 'yong mga mata. Iyan ang matatawag natin sa mundong 'to na libre talaga na hindi kailangan na bayaran para makita ang ganda. Ang nilikha kasi ng ating Panginoon ay talaga naman na hindi niya pinagdadamot kanino. Lahat ay binibigyan niya ng chance na makita, makasalanan man o hindi."

matigas niyang wika. Ayaw niyang maging bastos ngunit ayaw na rin niyang mapaugnay pa sa kahit na sinong lalaking nabubuhay sa mundo. Lahat ng lalaking naging malapit sa kaniya ay ginawan siya ng masama. Ang daddy niya, si Alec, si Vincent, at pati na ang sarili niyang kapatid na si Roman na sapat na kakampi niya ay winasak siya! Wala ni isa sa mga ito ang mapagkakatiwalaan!

Mukhang nakita ata nila. "Mga minamahal na kaibigan at pamilya ng Nobya at Ikakasal, malugod naming tinatanggap at salamat sa pagiging bahagi ng mahalagang okasyong ito. Kami ay sama-sama sa araw na ito upang saksihan at ipagdiwang ang kasal nina Tres Eunice Lazi at D-damon...s-santo..." pinigilan ko naman tumawa dahil mukhang nahihirapan ibigkas ni Father ang pangalan ni Damon. Alangan naman, nasa simbahan kami tapos ang pangalan niya Damon. Nagtataka siguro kung bakit nakapasok ito dito. Pinisil naman ni Damon ang kamay ko kaya agad akong sumeryoso. "...stefano. Bawat isa sa atin ay may malalim na pagnanais na magmahal at mahalin..."

“You unfilial son! Gusto mo ba talaga akong mamatay sa pangungumisyon ko sa’yo—a-aray!” Napahawak sa batok si Alejandro ng bahagyang nakaramdam ng pananakit ng ulo. “Dad!” wika ni Damion saka inalalayan ang ama niyang unti-unting nawawalan ng lakas. “Sinabing huwag kang maggagalaw-galaw!” “Anong akala mo sa’kin? Gano’n na katanda para hindi maggalaw?!” singhal ni Alejandro. “Dahil ‘to sa’yo, bwiset kang anak!”

tanong ni dad sa akin. "Dad, kahit isa po ay huwag ka na pong mag-abala pa na bilhan ako ng kahit isa na pasalubong d'yan sa Cebu pag-uwi mo after three weeks. Okay lang po na wala, eh. Hindi naman po ako magtatampo o ano pa sa 'yo kung wala kang pasalubong. Makita lang kita na nandito ka na muli sa Maynila ay masaya na po ako. Sapat na po 'yon sa akin. Kung gusto mo ay si Kuya Josh na lang ang bilhan mo ng pasalubong tutal nandoon naman ako sa bahay niya nagi-stay para hindi po nakakahiya, 'di ba? Siya na lang po ang bigyan mo ng pasalubong, huwag na po ako," sagot ko kay dad na may kasamang mungkahi na kung puwede ay si Kuya Josh na lang ang bigyan niya ng pasalubong, huwag na ako.

“Turog na aki ko, turog na, among angel…” Nanginig ang labi ni Maddox nang maintindihan ang sinabi ng kan’yang ina. It was a Bicol dialect, pinapatulog siya ng ina niya at akala nito ay siya iyong unan na yakap-yakap nito. Sandaling sumikip ang dibdib ni Maddox, naramdaman niya ang paghawak ni Daemon sa kan’yang kamay kaya napasulyap siya sa asawa. Para bang sinasabi nito na naroon lamang ito sa tabi niya kahit anong mangyari. “Mi amor, please take a nap now…”

Nanigas si David sa simula, hindi makapaniwala, hanggang sa maramdaman niya ang sinseridad sa yakap na iyon, at unti-unting niyakap din niya ito pabalik. “Anak… patawad…” sabi ni Damiem habang nakayakap sa kanya, ang tinig ay mababa at puno ng damdamin. “Patawad kung noong una, hinusgahan kita nang hindi pa man kita nakikilala nang lubusan. Patawad kung natakot ako, kung nag-alala ako, kung inisip ko ang pinakamasama tungkol sa’yo dahil lang sa kung sino ang iyong ama o kung ano ang iyong nakaraan. Hindi ko alam… hindi ko alam kung anong uri ng tao ka talaga. Hindi ko alam kung gaano mo kamahal ang anak ko, kung gaano kalinis ang iyong hangarin, kung gaano kabuti ang iyong puso. Patawad kung