Padre Damaso Tagalog Novels & Stories

dagdag pa ni Padre Tiago. Ang sarap sa pandinig ng kanilang sinasabi, na-eexcite ako sa kung paano ko kakainin ang cake ko. "Maraming bakla ang hindi nakakakain ng masarap na t*mod ngayon bata, kaya't maswerte ka dahil dalawang putahe ng t*mod ang matitikman mo ngayon," hinihingal na wika ni Padre Isagani.

May kinuha siyang isang maliit na remote control sa bulsa niya at may pinindot doon. Mabilis na kumalas ang kadena sa dalawang kamay ko, habang ang lalaki ay umatras ng ilang hakbang mula sa akin. "I'll send someone here to assist you. Ipapadala na kita sa magiging kwarto mo. I'll give you time to rest at para maging pamilyar ka na rin sa lugar na 'to." "O-opo." "Stop calling me with 'po'. Call me Master."

"Daddy. 'Di ba iyan ang tawag sa iyo? Ang ama-amahan ko? Ang 'magulang' ko?" Nanikip ang kanyang panga — nagniningas ang kanyang mga mata ng isang madilim at mapang-ari na apoy. "Hindi mo alam ang ginagawa mo," sabi niya, mababa at mapanganib ang boses. "Alam na alam ko ang ginagawa ko."

Duro nito sa matandang nakayuko lamang ang ulo. Umalis na ng tuluyan ang dalaga, matapos nitong tawagin ang driver na si Virgilio, para ipag-drive ito papuntang Bayan. Upang kumain doon. Nang makaalis ay kaagad na nilapitan ng ibang kasambahay ang matanda. “Manang! Bakit naman hinayaan mong ganonin ka ng alaga mo.” “Oo nga, akala mo naman kung sino makaasta. Sa panlabas lang pala siya maganda! Masama pala ang ugali!” Sabat ng isang maid.

gulat na sambit ni Damien kaya nagtataka akong napatingin sa kanya. "Mahal na prinsipe!" sambit ng lalaking tinawag ni Damien na guro. "Anong ginagawa mo dito sa bayan?!" "Nagbabakasyon?" hindi siguradong sagot ni Damien. ~*~ NAPAKAHABANG sermon ang natanggap ni Damien mula sa kanyang guro. Bukod sa ang daming leksyon ang na-miss ni Damien dahil sa paglayas niya sa kanilang kastilyo. Pinapahanap na rin siya ng kanyang mga magulang sa piling tao na napag-utusan nila. Sinermonan niya rin si Damien sa ginawa niya kay Vayne at pati rin ang balak niyang pagbili ng Bamfyro grozis.

"Yes, Sir." "That's good. Anyway, just call me Tito Mario. Besides, kaya kami nandito ng aking unica hija dahil napagkasunduan namin ng iyong ama na ipakasal kayong dalawa. Isa pa, ang sabi ni Ysabelle ay may unawaan na kayo," nakangiti pang wika ni Mr. Madriaga sa binata.

Panganib. Dahan-dahan siyang bumaba ng hagdan habang salitan ang tingin sa kaniyang mga magulang, lola, at kay Tina na walang kamalay-malay sa kung anong klaseng sitwasyon ang pinasok nito. "Mom... Dad... Grandma..." Malamig ang boses niya gaya ng nakasanayan. "Bakit wala kayong pasabi?" Ngumiti si Celestine.

“Nandiyan si Damon. Nagpapagaling pa siya. Please, hayaan mo siyang gumaling.” Napangisi ako. Hindi ako sanay magmura, pero putang-ina, nakakatawa siya. Matapos niyang patayin si Papa Alejandro at kamuntikan na rin si Mama Celestine, sa tingin kaya niya ay susundin ko siya?

'' Itinaas pa nito ang mga kamay at inilahad ang anim na daliri, ''This is Mama- '' ''Where's your dad?'' singit ng isa sa mga estudyante. ''The other doesn't look like a man.'' Another genius. Parehong pumasok iyon sa isip ng magkaibigan na nagpalitan pa ng tingin. ''She is my Tita Ninang,'' tukoy nito kay Andrea. ''She is my favorite person next to my Mama.'' ''And your dad?'' patuloy na pag-uusisa ng estudyante.

his Tita said to me. Nasa likod ko si Damon, iginigiya ako sa kanyang pamilya. Naaliw naman ako sa kuwento kanina pero medyo pumait ang ngiti ko nang nagsimulang ilakad si Damon "Daddy," pigil ni Damon sa sinisimulan ng Ama. Tumawa ang Ama niya at inayos ang eye glasses. "Napakaganda talaga ng mga lahi ng Morata Family, Damon.