Padre Damaso Tagalog 소설 & 이야기

Tumayo ang ama niya at sinalubong ang lalaki. “Santino, hindi ka ba nahirapang hanapin ang bahay ko? Nice to see you again, bro.” “Ibig sabihin, siya ang Ninong Santino ko. Siya ang best friend ni Daddy—yung laging bida sa mga kuwento niya,” bulong niya sa sarili. Muli niya itong sinipat mula ulo hanggang paa. Tinawag siya ng ama niya kaya lumapit siya sa dalawa. Mas lalo pa itong naging gwapo sa malapitan. Parang ang sarap halikan ng mga labi nito.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

biro ko. My Dad let out a loud laugh. “’Nak, don’t find someone like me. I’m not a perfect man. Baka masaktan ka lamang din kapag nakahanap ka ng lalaking tulad ko. Look at what happened to your Mom. . .”

Sigaw ni Kristen sa pangalan nito, “Tang-ina lumabas ka, Damon!” “Why are you shouting my name, woman?” Isang baritong boses na mula sa likuran niya. Salubong ang kilay ni Kristen at mabilis ang paghinga niya, “Nasaan si Papa? Pakawalan mo siya Damon, ginawa ko naman ang gusto mo!” Naiinis na wika ni Kristen at tinitigan siya. She feels like Damon's going to eat her anytime soon. Dahil sa klase ng kanyang pagkakatingin sa kanya,

Habang tumatagal ay mas lalong nagiging mahirap. Sinindihan kaagad ni Angela ang kandila sa tapat ng puntod ng pinakamamahal niyang daddy. Iniligay na rin niya ang bulaklak dito. Bumuntong-hininga muna siya. Ang sumunod na ginawa niya ay taimtim siya na nag-alay ng panalangin para sa kanyang pinakamamahal na daddy. Hindi niya namalayan na may tumutulong luha na pala sa mga mata niya. Napansin lang niya 'yon nang matapos niyang mag-alay ng panalangin. Kinuha naman kaagad niya ang kanyang kulay puting panyo para punasan ang mga luhang nagpapatunay kung gaano siya nangungulila sa pinakamamahal niya na daddy.

Pakshet, natatakot ako sa ideya at proseso ng pagdadalang-tao, ngunit tila ba isa itong kamangha-manghang pangarap, isang perpektong kahilingan. “Labasan ka para sa akin, Mami. Labasan ka habang ipinuputok ko ang aking cum sa maliit mong pussy.” Umingal ako, isang mababa, malalim, at gumiwang na daing. “Gusto mo iyan, hindi ba?” “Oo!”

Tanong ko. "Nuong I pinanganak sya, nabawian ng buhay 'yung mommy n'ya, may sakit sa Matres 'yung nanay nya at milagro nalang kasi napag buntis pa s'ya ng maayos, "Sabi n'ya at sumimsim ng Macchiato. "Her father named by Lucifer kaya naisipan ni Tito na Damon ang ipangalan sa Anak n'ya, then Yung mommy ni Damon ang pangalan is Jayemaria, kaya ang ipinangalan ni tito sakanya ay Damon Jaylord, pero nung five years Old si Damon, tito passed away, kasi may Bumaril sakan'ya, in the age of five Wala ng magulang si Damon. Kaya naisipan ni Daddy na kunin si Damon, kasi wala naman syang anak na lalaki. Ako lang babae pa, tapos nung nag ten years old kami ni Damon nag buntis si Mommy ng lalaki. He's m

"Lalo na ikaw, Madame." "Marami pong salamat, Padre." "Ngayong araw na 'to ay masasaksihan natin..." Inumpisahan na ni Padre ang seremonya. Habang tahimik akong nakikinig kay Padre Amadeo ay 'di mapigilan ng mga mata namin ni Francis na magtinginan, at ang mga labi namin na magngitian. Magkatabi lang kami pero hinahanap namin ang isa't isa.

para manlang maipadama sa akin na nag aalala sya? I wont welcome him with party if ever he came back, but i still expected him, a father, to be here when i am in distress. "Why would you send Damex there?hindi mo ba alam na muntik na syang mamatay?" Galit na tanong ko kay Dad. Hindi manlang nya ipinadala ang ilan sa propesyonal nyang tauhan at naisipan nya pang ipadala si Lincoln at Rafael.Papaano kung isa sa kanila ang napahamak?

Hindi siya makapag salita, hindi niya alam ang sasabihin dahil all along buong akala niya ay hinayaan na lamang siya nitong mawala at binaon na lamang sa limot. “Damian, is that you?” ang tinig na iyon na Mama Adelaida ang nagpalingon sa kanilang dalawa, pababa ito ng hagdan at akmang sasalubunging si Damian ng bigla itong matigilan at tumitig sa kanya. Napatakip sa bibig ito ng mapag-sino nito ang kasama ng anak. Marahan itong lumalapit sa kanila habang hilam sa luha ang mga mata nito.