Pagiging Masaya Sa Pag Aaral นิยาย & เรื่องราว

"Pinaghirapan daw! Utuin mo pa ako! Ang tamad mo ngang mag-aral, titignan mo pa nga lang notes mo inaantok ka na agad." Mas lalo akong napabusangot. Tama naman siya. Hindi naman kasi ako pala review, magrereview man ako five minutes before exam or quiz lang. Sinubukan ko namang magreview kaya lang mas inuunahan ako ng antok at katamaran. Sumama na nga rin ako sa group study, kaya lang chismisan lang ang nagawa namin instead na mag review.

Tsaka, she can explore more now para malaman kung ano ba talaga ang Calling nya. Hays! instead of dwelling into something na mas lalo lang magpapadown sa mood nya mag aaral nalang sya. Mas mabuti payon exam na nya. Pero kahit nag aaral ang dalaga hindi padin sya makapag focus sa inaaral at natutulala nalang sya bigla bigla. She kept telling herself na maliit lang na bagay lang ang nangyari sakanila ni Cian lilipas din eto at dapat mas pagtounan nya nang pansin ang pag aaral.

"Paano na ang pag-aaral ko?" "Sana naisip mo iyan bago mo ipinutok sa loob," balewalang sagot ko bago tuluyang lumabas ng bahay. Pwede pa naman siyang mag-aral kung tutuusin. Hindi naman siya ang nabuntis pero iyon nga lang masyado siyang asa kaya hindi niya kayang tumayo sa sarili niyang mga paa. At ngayong aalis na ako, sa ayaw at sa gusto niya dapat na siyang matutong maging madiskarte. Ako nga elem pa lang nagtitinda na ng kung ano-ano para may pambaon hanggang sa magkolehiyo ako ako lang ang gumagawa ng paraan para may pambaon ako. Nakapagtapos ako ng pag-aaral na walang ibang sinasandalan kundi ang sarili ko.

May alam naman ako, nag advance reading ako pero sadyang ang mga problema ko ang sumasagi sa isip ko nitong mga nakaraang araw kaya ganon ang epekto sa aking pag-aaral. "Very good, Fahrhiya. Sana tuloy-tuloy na iyang pagiging active mo ulit sayang naman at nasa top honor kapa naman, " ma'am Aquino said pagkatapos kong mag recite. Ngumiti ako sa kanya bago umupo. " Inspired ulit ang maganda kung best friend, " bulong ni Mea. " Thank you," I mouthed. Hanggang sa matapos ang last subject ay ganado ako. Uuwi ako na may ngiti sa labi at masaya. Bagong achievement na naman self.

Ako lang yung parang tanga na nag-iisip ng kung anu-ano. "Hoy, kanina ka pa nakatingin dyan sa libro ah. Ganun ba kahirap intindihin yan?" Puna naman sa akin ni Misha. Pareho kaming nag-aaral ngayon para sa aralin bukas. We always do advance study para hindi na gaanong kahirap ang magiging aralin kinabukasan. Tatlong subject lang naman dahil hindi na kailangan mag advance study sa weapons and combat dahil wala kaming libro nun. It is an actual learning and stock knowledge ang basihan.

Ito lang kasi muna ang kaya kong isukli sa mga paghihirap niya sa'kin para lang makapag-aral ako at buhayin ako. Kinuha ko ang libro at sumandal ako sa headboard ng kama ko. Binuklat ko ito sa next lesson namin. Advance study is important para hindi ka mapag-iiwanan at para magets mo agad sinasabi ng prof. Hindi pa ako nakakalahati sa pagbabasa sa librong hawak ko ay may kumatok sa pinto ng kwarto ko.

Kung may ibon nga lang na puwedeng lumipad nang mga oras na iyon, malamang ay iyon lang ang nakapag-ambag ng ingay sa buong silid-aralan. Bumangon siya agad at hindi nagpahalata sa sakit ng pagkabagsak niya. Tiningnan niya isa-isa ang reaksyon ng mga estudyante, may napangiwi. May ilan na napailing at may ilan din na nakatawa.

“Lesson learned, hindi ko dapat idadamay ang lahat sa alam kong masaya. Maaring masaya sa akin at hindi sa iba.” “Paano ‘yan, hindi ka na makapapasok hanggang closing?” “Okey lang ‘yon. Mag-aral man ako o hindi may grades naman ako. Saka babasahin ko lang yung books natin kaya ko nang makasunod.” Umupo siya tabi ko. “Eto to oh, ito ang kainin mo.” Inilagay niya sa lap ko ang mga pagkain na sobrang dami at iba-iba.

Nagtake ako ng exam nung nakaraang taon at pinalad din ako. Gabi-gabi kaming nag-aaral apat. Tinuturuan ko silang tatlo sa mga aralin nila. Tinatyaga ko ang pagturo sa kanilang magbasa at magbilang. Mabuti na lang din at masipag silang mag-aral. Alam kong malayo pa, madami pa kaming kailangan pagdaanan pero kahit papano masasabi kong umuusad kami.

"Layla, hindi namin inaasahan ang pinakauna , hanggat hindi ikaw ang nasa huli ayos lang. Syempre, matutuwa kami ng sobra kung may improvement sa iyong academic achievement. Sa kada taon, ang content na kailangan mong matutunan ay humihirap. Ang mga bagay na natututunan mo ngayon ay mas mahirap kaysa sa natutunan natin noong bata pa tayo." "Pakiramdam ko ay nag iimprove ako ng unti unti, pati na din ang mga kaklase ko. Kung alam ko lang na ang paggawa ng progreso ay ganun kahirap, hindi ko sinadyang abandonahin ang pag-aaral ko dati"