Pagmamahal Sa Sarili Novels & Stories

'Yon lang naman ang gusto kong gawin nya, 'yong intindihin at respetuhin ang mga desisyon ko sa sarili ko. "Hindi ko lang kasi matanggap na hindi mo na'ko mahal." Usal nya sa seryosong tinig. "Ang buong akala ko kasi non, kapag nahanap kita, mahal mo pa rin ako kagaya ng pagmamahal mo sa'kin dati. Kinaya kong magwaldas ng pera para lang mag-utos ng tao na hanapin ka kasi nasasabik ako na makita ka ulit. Hindi ko kinaawaan ang sarili ko, kahit na sinasabi nilang tumigil na ako dahil imposibleng matagpuan kita ulit, 'di ako nakinig. Kumbaga, sinunod ko pa rin ang sarili ko, sinunod ko pa rin ang puso ko kasi mahal kita."

Kaya naman, nagmumukhang tanga ako dito na kinakausap ang sarili. "Kung gano'n may ibang taong nagbihis sa akin???" napayakap na lamang ako sa sarili ko. Muli kong inilibot ang paningin ko sa buong kwarto. Hindi naman ito pangsimpleng kwarto lang. Dahil masyadong ginto ang klaseng kwarto na ito. Isa pa, halos pang isang bahay ko na 'to ah! Ang ibig sabihin ba nito, nasa loob ako ng bahay ng isang mayamang tao??? Pero, paano nga? Baka mamaya humingi siya sa akin ng pera pangbayad ng pagtulog ko dito.

“What Ralph?! I can’t believe you’re expressing your feelings for me right now. This is the last time Ralph, kapag inulit mo pa kakasuhan na kita ng harassment!” “I’m sorry, Glory please, I’m sorry, I just don’t understand why I’m always thinking about you, lagi kang tumatakbo sa isip ko, mababaliw na ako kakaisip sayo! Hindi ko alam kung bakit!” reklamo ni ralph na tila naguguluhan sa sarili. “Ikakasal ka na hindi ba? Sa tingin mo matutuwa ang fiancei mo pag narinig niya yan mismo na lumalabas sa bibig mo?!”

Nakangiti na mag-isa at minsan ay nahuhuli n'ya pa na kinakausap ang mga sarili. Ngayon ay s'ya naman ang parang timang na nakangiti habang nakatingin sa kan'yang mga niluto pero hindi n'ya masisisi ang kan'yang sarili dahil sobrang sarap sa pakiramdam na magawa ang mga bagay na ikakasaya ng taong mahal mo.

Aalis ako para maayos ko naman 'yung sarili ko. I give him too much of my love and in the long run, I was losing the love for myself. 'Yung kahit kakarampot lang na pagmamahal, hindi ko na maibigay sa sarili ko kasi binuhos ko na 'yon sa kaniya lahat.

Hindi ko tuloy maintindihan kung bakit pinakasalan pa rin nya ako. Kung sa bagay mas mabuti na rin yung paminsan minsan ay tumatahimik sya bigla sa mga kilos nya na para bang nawawalan ng pakealam sa'kin kaysa naman sa ulitin niya ang kababuyan niyang ginawa sa katawan ko. Nasira man ang pangarap ko na sa unang lalaking mamahalin ko lang ibibigay ang sarili ko ay hindi na bale basta't ibinabalik ko na sa normal ang pamumuhay ko bilang may bahay niya.

I insisted. Umiling siya. "Minsan mapagbiro ang pagmamahal, minsan ramdam mong kaya mo siyang paibigin pero ang totoo dinadaya mo lang ang sarili mo. Please, listen to me Amari." "No! Hindi ko siya susukuan."

Umiiling-iling naman ito na tila hindi ito naniniwala. "Kung ginawa niya ay di sana noon pa, noon pa ay dapat natutunan ka na niyang mahalin. Hindi mo ba naisip yon? Minahal ka man niya pero bilang kaibigan lang ang kaya niyang ibibigay sa'yo, kaya huwag mong sayangin ang damdamin mo. Huwag mong sarhan ang puso mo para sa iba. Bata ka pa, anak. Mahalin mo muna ang sarili mo bago ka magmahal sa iba. Learn to have selfless love for yourself. "Sinubukan ko naman yon Tita, sinubukan kong tumingin sa iba pero bakit hindi ko naramdaman iyon sa kanila kagaya ng pagmamahal ko kay Matthew?"

Hinawakan niya ang mga kamay ko. “Huwag kang magsasawang magmahal, Seg. Alam kong makakahanap ng tamang babae ang puso mo. Pero dapat, hindi iyon maging katulad ng nararamdaman mo para kay Carmen. Masama ang magmahal nang sobra-sobra, anak. Kapag sumobra ang pagmamahal, nauuwi ito sa obsesyon. At ang obsesyon, tulad ng isang bisyo, ay nagiging lason sa isipan. Sa simula, matamis at nakakaadik, pero kalaunan ay hahantong sa matinding pagkabigo at unti-unti nitong kinakain ang iyong katinuan hanggang sa tuluyan kang lamunin at mawalan ng bait. We don’t want you to be like that, anak. Kaya pakiusap namin ng daddy mo… sana mahalin mo muna ang sarili mo. Mag-obsess ka na lang sa sarili mo kaysa i

Marami ang nangangailangan ng pagmamahal sa mundong ito. Lalo na yung mga taong nakalugmok sa sulok. Kailangan nila ng pagmamahal. Pero hindi naman sa selfish, ang kailangan natin mahalin muna ang sarili natin. Kung di tayo marunong magmahal sa sarili, paano pa kaya kung magmahal tayo sa iba. Ang punto ko. Natural sa tao na magmahal. Kaya di ibig sabihin na masungit yung tao, wala na siyang paki-alam. They still care, trust me. May konsensya tayo kahit paano.