Novel & Cerita Pagmamahal Sa Sarili

Patuloy akong umiiyak sa buong oras. Sa sandaling iyon, nagsimula akong pagsisihan ang lahat. Pinagsisihan kong nakilala ko si Kevin at talagang pinagsisihan kong hinayaan kong mangyari ang lahat ng ito. Ang higit kong pinagsisihan ay ang katotohanang nakipag away ako sa aking dad bago ako mamatay.

"What if hindi mo kayang bitawan iyong taong iyon kasi mahal na mahal mo nga?" "Kapag nagmahal ka Leigh ay dapat mahal lang, hindi mahal na mahal. Paano mo pa mamahalin ang sarili mo mismo kung lahat ng pagmamahal mo ay ibinigay mo na sa taong hindi mo naman alam kung sayo talaga nakatakda? Lagi mong tatandaan na bago mo mahalin ang iba ay unahin mo muna ang sarili mo dahil sa oras ng kagipitan, maaari ka nilang iwan, tanging sarili mo lang ang iyong magiging kakampi."

Hanggang ngaun wala paring tigil ang pagkirot ng puso ko. ILOVEHIM SO MUCH dahilan para hindi ko magawang mahalin ang sarili ko. Nakalimutan kong mahalin at magtira para sa sarili ko sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. Hindi ko napansin ang mga tao sa paligid dahil sa kanya. Umagos ang luha, sunod sunod ito, gusto kong pigilan ngunit hindi ko magawa.

“Handa na. At pipiliin ko rin ang atin, Sylvant. Sa sariling paraan, sa sariling panahon.” Ngunit bago pa man tuluyang sumabak sa init ng ating pagsasama, napagtanto ko ang isang bagay: ang pagmamahal ay hindi lamang tungkol sa pagnanasa. Ito ay tungkol sa pagtitiwala, sa pagbibigay ng sarili nang hindi nawawala ang sariling pagkatao.

Nakaharap ako sa realidad dahil sa pagmamahal marami akong natutuhan. Parang lumakas ang loob ko na maging matibay ako sa lahat. Mas masarap palang mahalin ang sarili at bigyan ng halaga. Sa pagmamahal palang sa sarili marami na ang nababago paunti-unti nang gumagaling ang lahat ng sakit. Nabibigyan ko na ng oras ang aking sarili at higit sa lahat nabibigyan ko na rin ito ng halaga.

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

"Pero alam mo kung ano ang hindi mo dapat na kalimutan? Iyon ang mga aral na natutunan mo sa lahat ng ito at ang pagmamahal mo sa sarili mo. Love yourself first before you love others. It’s not called selfishness. It is called self-love and self-reservation because how can you love the other people when your love for yourself is not strong enough? How can you love other people when your love for yourself is easily shaken and easily broken?” “Kung magmamahal ka ay dapat na magtira ka pa rin para sa sarili mo. Kung magmamahal ka ay please, mahalin mo pa rin ang sarili mo. Magtira ka ng pagmamahal para sa sarili mo at hindi iyong ibubuhos mo ang lahat ng mayroon ka at pagmamahal mo para sa isan

At lalo na, hindi mo sisirain ang pangalan at dignidad mo para lang sa isang lalaki. Hindi kasalanan ang magmahal, pero kasalanan ang magmahal ng sobra-sobra hanggang sa nawawala ka na sa katinuan. Magtira ka pa rin ng pagmamahal para sa sarili mo, dahil hindi lahat ng pagmamahal ay para sa atin. Sometimes, it will come and go. It will hurt us, haunt us, traumatize us — but at the end of the day, we will find the right person who will love us unconditionally and wholeheartedly.

Lumunok ulit ako. "Mahal mo ang sarili mo." Tumango siya sa frustration. “Siyempre, I can't love with out loving myself first but I love you more. Ngunit ito ay ibang uri ng pag-ibig. Ito ay isang nakakatakot, madamdamin, malakas na pag-ibig. Kapag umaalis ka sa aking kama pagkatapos ng isang gabing magkasama, nararamdaman ko ang kawalan ng napakalalim na hindi ako halos makahinga. Ang pag-alis sa iyong kama ay parang paghihiwalay ng dalawang magnet na gustong magdikit lamang sa init. Ito ay halos imposible. Ginagawa ko ito dahil hindi ko gustong takutin ka."

Parang kinikilala pa niya kung anong klaseng pagmamahal ang kaya niyang ibigay. “Kahit hindi ako marunong sa umpisa, mananatili ako. Kasi ikaw ang mundo ko ngayon, Amara. At ayokong mawala ‘yon.” Pinikit ko ang mata ko. Hindi ko na kayang pigilan ang luha. Pero sa unang pagkakataon, masarap pala umiyak kapag alam mong hindi mo na kailangan itago ang sarili mo. “Isa pa,” dagdag niya. “Hindi na ako aalis sa sarili kong sala para lang umiwas sa damdamin ko. Dito ako. Sa tabi mo.”