Pakikipagsapalaran นิยาย & เรื่องราว

muli kong bigkas1 "Scarlett! Bakit kailangan nating pagdaanan ito? Bakit kailangan nating pagdaanan ito? Alam mo bang sobrang na-miss ko kayo? Minsan, pinangarap ko na lang na sana hindi na tayo lumaki para tuloy-tuloy pa rin ang friendship nating tatlo ni Stephen!" humahagulhol niya ding bigkas! Lalo naman akong pumalahaw ng iyak!

----- Moral Lesson/Self improvement Tip: Topic: Bakit Nga Ba May Mga Taong Balakid o Sagabal Sayong Pakipagsapalaran Sa Buhay? Sa ating buhay hindi talaga maiwasan ang positive at negative na tao, na masasabi mong magsisilbing positive and negative motivation sa pang araw araw mo na buhay. May mga tao na feeling mo ay sagabal sayo at sa pangarap mo....na feeling mo ay stress na stress ka kapag nakasalamuha mo sila. Pero alam mo ba na minsan ay isa silang instrumento ng Poong Maykapal para maisakatuparan ang iyong pangarap. Na kahit sila ay hindi nila alam na naging daan sila para makahantong ka sa daan patungo sa kahilingan o pinapangarap mo, minsan kasi ay nakalimutan mong idinalangin mo pa

[Tiny Avenger: Are you planning to have a PK again later? Marahang umiling ang dalaga. “Hindi muna. Mas gusto ko na makipag-usap muna sa inyo. Pakiramdam ko kasi, kapag nagpi-PK ako, nagkaka-anxiety ako. Lalo na kapag parang matatalo ako, sobrang bilis ng puso ko. Hindi ko kaya na gano’n kalala ang kaba.” Napahawak ito sa puso kasabay ng exaggerated na expression.

“Paano natin maiiwasan ang pag-aaway?” “Ang mahalaga ay ang paraan ng pag-usapan natin ang mga bagay,” sagot ni Nikolo, ang kanyang tono ay puno ng tiwala. “Minsan, ang mga hindi pagkakaintindihan ay nagiging paraan para mas makilala natin ang isa’t isa. Hindi ito nangangahulugan na nagtatapos ang lahat.”

Sakto 6: am na Ng umaga, lumabas Siya nang airport at Baka andon na ang pinsan, Tulak-tulak ang mga dala gamit ay lumabas na nga Siya, nag Palinga-linga Siya Baka Makita n'ya, ang Ang Pinsan, At wala pang Ilan sandali ay nakita na nga n'ya Ito, nag-aabang SA kanya, "InSan insan!!! Tawag pa nito SA akin!" Na kinalapit ko Naman Dito, 'InSan wika KO dito kamusta? at sabay yakap ko dito namiss Kita insan wika KO, habang yakap-yakap KO pa, pag katapos namin mag yakapan na mag pinsan,ay napansin KO lalo gumanda Ito at pumuti pa lalo, aba parang lalo Ka gumaganda!" Puri ko pa dito, Ikaw din Naman insan, sagot Naman. Nito SA akin,

Walang pakielam kong sabi. “Ay ganun ba? Sorry, akala ko lang...” “Well, parang ganun. Ahh basta Medyo complicated.” Complicated nga ba? O ako lang ang nagkukunwaring hindi klaro lahat? “Naku, sorry ulit. Parang ang dami kong sablay ngayon ah, hindi ko intensyon. Haist ano ba yan. Pasmado kasi tong bibig ko.” Sabi niya sabay pitik sa kaniyang bibig.

Dagdag pa nito Napaisip naman siya. Kung magkakampi ang dalawa bakit maglalaban ang mga ito? It only means ay hindi magkakampi ang mga ito. Another question is, Paano nakilala ng mga ito ang isa't isa? Isinantabi niya na lamang ang mga katanungan. Hindi na iyon mahalaga dahil ang mas mahalaga ay nalaman nilang may tyansa na maging kakampi nila si Saitan.

Mula naman doon ay sakay ng sasakyan ay bumiyahe na sila pabalik sa Zahara. "I'm sorry kung kinakailangan nating umuwi. Hindi ko talaga inaasahan na dadalawin ako roon ng best friend ko." Putol niya sa katahimikan. Nilingon siya nito saglit. "No need to apologize." Hinawakan siya nito sa kamay at dinala iyon sa bibig nito at hinalikan. "Nandoon din naman ang pinsan ko kaya pareho natin kinailangan na umuwi. We can continue out honeymoon in our room, Princess."

pahayag ko pa sa kanila “Diyos ko, salamat Hera! Ngayon pa lang nagpapasalamat na kami sa iyo.” Nakayukong sabi ni Aling Maria kaya inabot ko ang kanyang kamay “Maliit na bagay lang po yun! Hindi ko po kayo pababayaan, pangako ko po yan!” nakangiting sabi ko sa kanya “Ate salamat po! Pagbubutihan ko po ang pag-aaral ko!” sabi ni Pilar na first year highschool na pagpasok niya sa skwela

Hindi niya naiwasan ang pigilang huminga Bakit parang bago iyon sa kanya? Mabagal niyang ibinaba ang kamay—sumunod ang repleksiyon—bago dahan-dahang itinaas muli iyon. Marahang hinaplos ang mukha, nagsimulang humakbang papalapit. Isinuklay ng mga daliri ang pilikmata, isa pang hakbang. Ipinagtagpo ang tuyong mga labi, isa na namang hakbang.