Palitan Ng Asawa Novels & Stories

"Ganito pala siya!' Nagkamali ako nang pagkakakilala sa kanya, Akala ko hanggang S*x lang kami. Pero hindi pala iyon ang nais niya,Nais pala niyang maging asawa akoooo!' Ano na ang gagawin ko ngayon! Ang malungkot na sabi ni Dennis sa kanyang sarili. Habang si madam ay naghihintay nang kasagutan ni Dennis. Hindi ko alam kung anong rason mo kaya mo ginagawa sa akin ito Madam. Perl isa lang ang gusto ko ang makita at makausap ang aking asawa at humingi nang kapatawaran sa aking nagawang kasalanan kahit hindi ko matandaan ang ginawa kung pananakit sa aking asawa. Whahahaha 'Tinitiyak mo bang mapapatawad ka nang asawa mo!' Hahahah ang natatawang sabi ni Madam sa kanya.

Nagulat din nang kaunti si Sophia. Nang marinig niya, medyo nalungkot siya. Iniisip niya, sayang naman at hindi makakasama si Mommy sa byahe bukas. At saka, abala pa siya sa pagpapakinis ng mga kabibe at gusto pa sana niyang tulungan siya ni Mommy matapos iyon! Ilang buwan ding hindi nagkita ang mag-asawa.

Bahagyang nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Trixie, at nag alok ito na magdala na lamang ng iba sa susunod. Biglang isang bulongan sa paligid, pamilyar ang eksena sa maraming kababaihan. “Sino kaya sa dalawa ang tunay na asawa at ang kabit?” “Tingin ko yung naka kulay ube ang tunay na asawa “ “Hindi tayo sigurado, maraming kabit ngayon ang mapagpanggap.” Narinig ni Carlo ang bulungan at tinitigan sila na parang tinatakot, kaya't napayuko ang mga ito at hindi na nagtakang tumingin pa.

Singit ni Manang Vivian sa usapan ng mag asawa. "Lady Alice." Patagong napangiwi si Alice ng marinig na naman niya nag salitang iyun. Hindi talaga siya sanay na tinatawag sa salitang iyun. "Wag mo nang awayin ang asawa mo, wala naman problema kung gagawin niyo ang bagay ka iyun dahil mag asawa naman kayo ang hindi Lang maganda ay ginagawa niyo iyun sa labas ng kwarto kung saan May ibang tao ang makakakita sa inyong dalawa." Paliwanag ng matanda mas lalong napangiwi si Alice sa narinig Bahagyang nakaramdam din siya ng hiya.

Natilian s'ya sa magaspang na salitang ginamit ng asawa, pero agad s'yang nakabawi. Gumalaw s'ya mula sa pagkakaupo at hinayaan n'yang malaglag ang kumot mula sa hubad n'yang katawan. Nais n'yang ma distract ang asawa at tumigil na sa kakatanong. Kailangan n'yang panindigan na may nangyari na sa kanila, para sa unang hakbang sa mga plano n'ya. Nakita n'yang napatingin sa katawan n'ya ang asawa, at lumunok ito, pansin din n'ya ang pag galaw ng adams apple nito, naaakit sa kanya ang asawa.

Puno ng pagmamahal na tinitigan n'ya muna ito habang may nakapaskil na matamis na ngiti sa mga labi. "You are now my wife! Wala ka ng kawala sa kamote ko sweetheart," pabulong na sabi n'ya habang dahan-dahan na inilapit ang mukha sa mukha ng asawa. Ngumiti naman ito sa kan'ya at ito na mismo ang naglapat ng labi nito sa kan'yang labi. Ilang segundo din na naghinang ang mga labi nila bago sila humiwalay sa isat-isa dahil sa malakas na sigaw ng kanilang mga bisita.

Kontento na siya. “Eat now, Love,” sabi ng asawa niya na nilagyan pa siya ng pagkain sa plato. “Masaya lang ako.” “I know. Nabusog ka na sa katitingin,” biro pa nito na tinawanan niya noong huli. Matagal ang kanilang naging kwentuhan. Napuno rin doon ng tawanan hanggang sa makayari sila at makapagligpit na.

"At palagi mong ilagay sa puso't isip mo na iba na ngayon. May asawa ka na at ang asawa mo na lamang ang dapat mong paglaanan ng oras mo, Anak. Be a good wife to your husband. Kapag may problema, pag-usapan kaagad at huwag patatagalin. Kung may hindi kayo pagkakaunawaan at galit ka sa kanya, huwag na huwag mo siyang sisiraan sa iba dahil the end of the day kayong dalawa pa rin ang makakalutas ng lahat ng gusot sa pagitan ninyo. Walang ibang tao, kayong dalawa lang, Anak." Nakangiting tumango ako at naglalambing na yumakap kay Mama. "Thanks, Ma. I love you." "Mahal ka rin namin, Anak, lalo na ang Papa mo. Bilang magulang, wala kaming ibang hangad kung 'di ang makita kang masaya sa buhay na pi

may diin na tanong ng asawa ko. Rinig ko ang mapakla niyang tawa at may papisil pa talaga sa balikat ko bago bumitiw sa pagyakap sa akin, saka hinarap ang asawa ko na hindi maitago ang inis. Pero imbes na sumagot kaagad, nanghahamong ngiti ang tugon niya sa naiinis kong asawa. Anong kaartehan ba itong ginagawa ni Ronan? Ngayon pa talagang kasal na ako, saka pa siya nagkalakas ng loob na isiwalat ang nararamdaman niya.

“Pero ako ang asawa. Ako ang pinili niya. Dapat… ako ang mag-adjust, ‘di ba? Ako ang dapat magtiis.” “Hindi,” mariing tugon ni Arian. “Ang pagiging asawa mo ay hindi lisensya para tiisin ang kawalan ng respeto o pagmamahal. Ang kasal ay hindi bilangguan. Hindi mo kasalanan kung hindi siya marunong magmahal.” Natahimik si Tatiana. Pumikit siya, at dahan-dahang huminga. “Alam mo kung ano ang pinakamasakit?” tanong niya.