Pamahiin Sa Kasal Mga Nobela at Kwento

Sobrang daming sinabi ni Daemon sa isang pangungusap, parang hindi na niya ma-process lahat! “Ano yung kasal tapos aalis tayo agad…” Halos makalimutan na ni Patricia na ang “kasal” ay parte pala ng schedule niya! Sagot ni Daemon na parang normal lang. “Ang kasal namin ni ‘Patricia’ ay sa makalawa. Nasa balita na ‘yon. Hindi mo ba alam?” Doon lang naalala ni Patricia na may napag-usapan na silang kasal noon, at oo nga, sa makalawa na pala!

Mag paliwanag kayo, Dalawang mang Pinsan, Tita Hindi Naman namin alam na totoo Pala po ang kasal akala ko nga panaginip La----! "Ouch!! Tita masakit hinampas AKO nito SA akin braso Ng malakas, wag Ka mangatwiran Ng baluktot Em ano panaginip sinasabi mo ohh Ayan tingnan mo primado Yan marriage certificate ninyo Diba pirma mo Yan, wag mo sabihin panaginip Lang ang lahat. Hinawaka KO Ang papel na inabot sa akin ni tita, at totoo nga kasal AKO SA lalaking Ito .

"By the power vested in me by the Almighty, I now pronounce you husband and wife! You may now kiss the bride..." Ang aking pinakahihintay! Naka-iskor naman na ako bago ang kasal pero palaging excited tong katawan ko lalo na ang petchay ko sa mga halik ni Damon! Ang expert niya kasing humalik, promise! Pati petchay ko hinahalikan niya! Di ako nagsisinungaling!

You may now seal your marriage with a kiss," saad ng Pari. Buong pagmamadali na iniangat ni Shane ang belo na suot niya. "Dahan-dahan lang anak. Kayo ay kasal na at iyong-iyo na ang asawa mo," pabirong sabi ng Pari kay Shane kaya nagtawanan ang lahat.

"They won't hear us." Ramdam kong tila gusto na ako nitong hilahin patungo sa aming kotse. Beach wedding ang team ng aming kasal. A Hawaiian style. It was like a mysticism and pre-Hispanic tradition. Surrounded by like a paradise beach of perfect white sand and blue crystal clear water. "Babe, baka hanapin tayo nina, Mama at Papa. Pwede bang magtiis ka na muna?" ani ko rito. Mariing nakagat ko ang pangibabang-labi. Loko talaga itong asawa ko.

Ang mga damdamin ng pagmamahal, takot, pag-aalala, at pagkakasala ay naghalo na parang ginisang gulay. Pagkatapos ng ilang minutong pag iisip ng malalim sa kanyang mga naririnig, nagsimulang maalala ni Felize ang kanyang sagradong kasal sa kanyang asawa. Hindi niya maaaring ipagkanulo ang kasal na iyon. "Pasensya na po, Dok," sabi ni Felize, marahang itinutulak ang dibdib ni Dominic.

Umuunat sa aking kinauupuan, umaalon ang malambot kong katawan. “Just like that.” Humihinga siya sa ibabaw ng aking dibdib, parang literal na apoy. “Come for me, my wife.” My wife. Legal na ito at hindi na kasalanan. Hindi na premarital-sex. Ini-relax ko ang aking kalamnan sa dahilang yon, nagbago ng posisyon ang mga daliri ko sa upuan, umunat ang bawat daliri at hinayaang matapos ang nakakabaliw na orgasm.

Hanggang makarating sa kanyang condo unit ay tahimik na silang pareho. Para siyang biglang sinampal ng realidad. Shit. Kasal na siya ngayon. May asawa na siya. At sa babaeng estranghero pa rin para sa kanya. Hindi siya makapaniwalang napapayag siyang pakasal dito. Muli ay naalala niya si Pamela.

Isang malakas na kamay ang nagpatibay sa kanyang pwesto, habang ang isa naman ay dumapo sa batok niya, ang mga daliri ay sumiksik sa kanyang buhok. May kakaibang pakiramdam sa paraan ng paghahaplos niya. May nakakatakot na kaba. Pumailanglang ang boses niya, bawat salitang parang hinihila ang balat niya ng apoy. "Alam mo ba kung ano ang kahulugan ng kasal?" Bumukas ang bibig ni Irina, ngunit walang lumabas. "Ang ibig sabihin niyan ay tayo ay magsasama," Sinumang pahiwatig ay dinala pa ng mga daliri niya, "Mag-asawa."

Walang palyang naipadama sa isa't isa kung gaano kamahal ang bawat isa. Araw ng kasal, masay si Jasmine nang makita sa harap ng altar ang asawa na naghihintay at katabi nito ang mga magulang. Nakakatayo na ang ama nito ngunit mayroon saklay dahil mahina pa rin ang isang paa. Masaya siya dahil mukhang buo ang pagkatao ng asawa ngayon dahil kasama ang mga magulang sa mahalagang araw na ito.