Pamahiin Sa Kasal Novels & Stories

"Liam, kahit ano pa ang mangyari, ang mahalaga sa akin ay ang kasama kita. Ang kasal ay simula lamang ng isang masayang paglalakbay." Dumating ang araw ng kasal. Sa harap ng altar, habang hawak ang kamay ni Liam, naramdaman ko ang bigat at saya ng mga pangako namin sa isa’t isa. Habang nagsasalita siya, ramdam ko ang bawat salitang nanggagaling sa puso niya.

pag amin ko. “Dahil ba sa kasal? Eh ano naman kahit sino ma ooverwhelmed mas lalo kung kailan lang naging kayo. It’s normal. Ang hindi normal hinahayaan mo ang girlfriend mo manahimik at hindi kausapin, kung hindi man matuloy ang kasal so what? Walang pakialam ang mga tao hindi naman sila ang nasa loob ng relasyon.” Pangaral ni Donya Matilda.

Ramdam na ramdam niya ang sakit mula sa kanyang paa. Habang papasok sa magarbong bakuran, halos pagtinginan pa sila ng ibang mga bisitang naroroon. Dala ng hiya, lihim siyang napabulong na sana ay maglaho na lang siya na parang bula. Sino ba naman ang hindi mapapatingin sa kanila ni Calex, eh dinaig pa yata nila ang bagong kasal dahil sa ayos nila habang karga siya ng asawa.

“Bakit? Bakit mo ba ipinagsisiksikan ang sarili mo sa akin— sa amin ng mga anak ko?! Kasal lang ang gusto mo ʼdi ba? Hindi baʼt kasal na tayo?! Hindi pa ba sapat ʼyon?!” “You know what? Youʼre right! Kasal na tayo, at iyon lang ang gusto ko! Kasal tayo means akin ka! Pagmamay-ari kita, at hindi ka makakaalis sa buhay ko hanggat hindi ko ginugusto!” saka mabilis nitong sinakop ang kaniyang labi.

Malayo pa pala ang kasal sa kaniya dahil nga sa nangyaring iyon sa pagitan niya, ni Nathalie at ng kaniyang bestfriend na si Nick Bryle. Muli na naman niyang naalala ang nangyaring iyon na ayaw na niya sanang maalala pa. Noon niya napansin ang bahagyang pamumukol ng kaniyang gitna kahit nakakumot siya noon. Lihim siyang natawa nang maalala ang panaginip at kung bakit nakatayo ngayon ang kaniyang flag kahit hindi pa naman mag-uumaga.

Pareho nilang nararamdaman ang pagnanasa sa isat-isa. "Peke ba ang kasal?" nakuha nyang itanong rito. "Yes, but you will be my slave in bed after we got married"

Kapwa silang nakangiti nang may buong pag mamahal. "By the authority vested in me by the State, I now pronounce you husband and wife!" "You may now kiss the bride!" Pagka sabi palang nang pare sa linyang iyon ay kaagad na nag hiyawan ang mga taong naroon sa kasal. Nakangiti namang itinaas mi Laurence ang bilo ni Azariah at mabilis nitong pinag dikit ang kanilang mga labi. Mas tumindi pa ang hiyawan pero mas nangingibabaw ang boses ni Paolo.

Muli akong napalunok, kitang kita ko ang pagtaas baba ng kaniyang Adams apple Napag-usapan namin na magiging private ang kasal na pinirmahan namin sa isat Isa kaya alam kong hindi alam ng ibang tao iyon. Pero mukhang kailangan ko pading magpaliwanag sa kaniya tungkol kay Samuel

REESE' POV Ang kasal ay isang sagradong okasyon na kung saan ay dapat magpapakasal ang isang babae sa lalakeng mahal niya at paglalaanan niya ng buong buhay niya. Ang sabi nga nila, marry the one you love pero iba ang sitwasyon ko.

Pari: "Sa mga pangakong ito, itinatangi ko ang inyong kasal. Magkahawak ang inyong mga kamay, ipahayag niyo ang inyong 'I do.'" Jammie: "I do." Kiera: "I do." Ang mga salitang iyon ay naging selyo ng aming pagmamahal, ng aming pangako sa isa't isa. Ang aming kasal ay hindi lang isang seremonya, kundi isang simula ng mas matibay at mas masayang buhay magkasama.