Abay Sa Kasal In English Novels & Stories

Magsusuot ako ng blue gown at bibili ng sasakyang gawa sa kalabasa at horses na mouse. "Daddy, excited na ako! Yehey! Gusto kong magsuot ng malaking gown at crown!" Tumalon-talon pa ako sa sofa. Hinawakan naman ako ni Daddy sa baywang para hindi mahulog. "Yes, baby. Gagawin nating enggrande ang kasal mo. Kaso matagal pa 'yon." "Eh! Ayoko, daddy! Gusto ko na kaagad magpakasal para princess ako!"

"Tanggapin mo itong singsing bilang simbolo ng aking pagmamahal at katapatan. Sa paglagay ko ng singsing na ito sa iyong daliri, ako ay nangangakong sa 'yo lamang aking puso't kaluluwa. Hinihiling ko na suotin mo ito bilang tanda ng ating sumpaan sa araw ng ating kasal." "Eunice at Stefan, ngayon na tinanggap Ninyo ang Banal na Sakramento ng Kasal, ang habili ko ay mamuhay kayo sap ag-ibig at katapatan ng isa't isa," saad ng pari. "Ngayon ay binabati ko kayo at pinoproklama na kayo ay mag-asawa na. Maaari mo ng halikan ang iyong asawa." Nakangiti nitong dagdag.

sabi rin sa isa. "Kung yan ang nais n'yo, bukas ay ipahahandako ang mga papeles ng mga kasintahan nyo upang maikasal kayo sa madaling panahon," sabi ko sa kanilang dalawa. Ipinakasal ko muna sila bago kami uuwi sa Pinas. Na kinatuwa nilang dalawa ng sinabi kung ako na ang bahala sa lahat.

At sa sandaling iyon, tila may kung anong kumalabit sa puso ng lalaki, isang marahang panginginig na hindi niya inaasahan. “It’s so good…” mahina nitong bulong sa Ingles, na lalong nagpalalim sa damdamin ng sandali. “Ang bait mo,” dagdag pa niya sa Tagalog, bago marahang halikan ang gilid ng kanyang tainga. Ang hininga nito’y parang balahibo—magaan, ngunit sapat upang magdulot ng kakaibang kiliti. Sensitibo iyon para kay Ysa.

“Safe na tayo. Hindi magtatagumpay ang kasamaan. Walang sinuman ang makakahadlang sa ating kasal.” Tumango si Gab, bakas pa din ang nerbyos sa naganap na banta sa kanilang buhay. Tuloy ang kanilang pag-iisang dibdib. Muli silang tumayo sa harap ng altar. “Sa bisa ng aking kapangyarihan… ipinahahayag ko kayo bilang mag-asawa. You may now kiss the bride.”

Day 0020-0021—JULY 15—16, 2023 "Saan tayo pupunta? Gabi na't naisipan mo pa talagang lumabas ng bahay?" "Sa kilala mo—magpapakasal tayo." "Kasal? Nagpapanggap lang naman tayo, bakit kailangan pa ng kasal? Hindi ba sapat 'yung nagpermahan na tayo?"

"I-ibig s-sabihi'y, totoo nga ang ating kasal?" "Yes, sweetie, " tumango pa ito. "Oh my--" Natutop niya ang sariling bibig. "Bakit ka ganiyan sa akin? Hindi mo man lang binigyan ng importansiya ang kasal ko." "That's not true, sweetie. Ang kasal natin ang isa sa pinaka-romantic na naganap nang araw na iyon. And I'm sure, tuwang-tuwa rin lahat nang taong nakapanuod niyon sa England."

"I want to see you and Daddy go on a real date. Sabi ni Tita Bea noon, ang mga totoong prince at princess daw po ay nagpapakasal at may big party!" Ang salitang kasal at pagpapakasal ang tuluyang nagpabagsak sa akin. Pitong taon kong iniiwasan ang paksang ito. Alam kong sa estado ng buhay ni Raiven, ang kasal ay hindi lang basta usapin ng puso—ito ay usapin ng mga stocks, ng MGD, ng kaniyang pamilya, at ng kaniyang reputasyon sa buong mundo.

Hindi niya maialis sa isip ang mukha ni Rafael. Ang salitang “kasal” ay parang martilyo na tumama sa kanyang puso, malakas at hindi inaasahan. Ngunit alam niya, ang lalaki sa harap niya ay hindi basta-basta; may direksiyon at plano sa bawat kilos. “Mr. Rosales, baka po may hindi kayo naintindihan. Pumunta po ako rito ngayon dahil…”

BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Don't get me wrong. Hanga't maaari, gusto ko din naman na ibigay sa iyo ang isang engrandeng kasal eh. Kaya lang, hindi pa natin magagawa iyan ngayun lalo na at tiyak akong tututol ang mga magulang mo. Kung sa huwes lang tayo, pwede natin iyan gawin kahit mamaya na kaagad. At least, sure na magiging legal na tayong mag-asawa." nakangiting muling wika nito