Novel & Cerita Pamahiin Sa Kasal

I sighed deeply and said, "Salamat na lang sa 'yo, baby. Kung ano man ang panalangin nating dalawa ay sana matupad 'yon at ibigay 'yon sa atin ng Panginoon kung nararapat na ibigay sa atin. Kung hindi naman nga ay wala tayong magagawa kung ayaw na ibigay sa ating dalawa." Tumango naman siya pagkasabi ko. Tumayo siya at sumunod naman akong tumayo sa kanya. Huminto siya doon sa may gitna kung saan nasa harapan kami ng altar. Humarap siya sa akin. Inilapit niya ako sa kanya at hinalikan sa aking mga labi ngunit mabilis lang 'yon. Matapos 'yon siya ay nagsalita, "Ganito ang gusto kong mangyari kapag kinasal tayong dalawa, baby. Ganito ang gusto kong maramdaman kapag kinasal tayong dalawa kung sa

“Paano ako magiging karapat-dapat sa ‘yo? Masyado lang siyang nababahala.” Hindi makapaniwala sa kaniya si James. “Totoo ba talaga ang lahat ng sinabi mo? Hindi ka pinahirapan ng Madam?” Tumango si Casey. “Old Master, sinabi sa ‘kin dati ng madam na ang kasal sa pagitan niyong dalawa ay isang business marriage na kayong dalawa ay walang magagawa. Sinabi niya sa ‘kin na ‘wag siya kamuhian. Pero… kinamuhian ko siya dati, ngunit ngayon ay hindi na. Naaawa ako sa kaniya. Mas kaawa-awa siya kaysa sa ‘kin. Nagmahal siya ng lalaki na hindi siya minahal pabalik. Nagkaroon siya ng buhay na mas mapait pa kaysa sa ‘kin.”

sabagay, nakuha nga nitong sagasaan siya gamit ang sasakyan ng dating nobyo. Napansin niya ang pagdaan ng galit ng asawa matapos gawin yun ni Pamela, ang kamaong nasa gilid ay rumolyo pa. Agad na inilingkis ng dalaga ang isang braso sa leeg ng lalaki, dahilan upang mas lalong dumilim ang mukha nito. "Get your filthy hands off of me!" asik nito, kasabay ng marahas na pagtanggal sa kamay ni Pamela.

Napatawa nalang ako sa inasal nila. "Grabe nauna pa ang kasal kaysa sa aminan ng feelings." Sambit ni black kaya naman napatawa ang lahat. Oo nga, ngayon ko lang narealize na mas nauna pa ang kasal kaysa sa aminan ng feelings.

After the vow, the priest says, “You are now husband and wife. . . sa mata ng tao. . . batas at Panginoong Maykapal. You may now kiss the bride.” Dahan-dahang itinaas ni Dad ang belo ni Tita at isang maalab na halik ang aming nasaksihan. Hindi lang basta smack, huh! Kun’di, alam niyo na! “Hay, sana ganito rin ang maging kasal ko,” nagde-daydreaming kong sabi sa sarili. Then I just figured that somebody pushed me! Konti lang naman, para siguro magising ako? I hate that.

pahayag ng pari. Itinaas ni Andrei ang belo at bahagyang itinaas ang kanyang mukha. Dinampian siya nito ng mariing halik sa labi. Nagpalakpakan ang mga taong naging saksi sa kanilang pagmamahalan. Nalibang sila sa kasalan. Madaming kaganapan. Masasarap din ang mga pagkain. Nilapitan nila ang bagong kasal. “Congratulations!” Niyakap niya ang mga ito.

354 WAKAS 3RD POV “Mabuhay ang bagong kasal!!” Malakas na sigaw ng mga tao, matapos na pumasok si Dell at Noah, sa hotel, katatapos lang ng kanilang kasal at tuwang-tuwa ang anak nilang si Marie at ang mga pinsan nito nang, makita nila ang mga bulaklak at lobo.

plastic na ngiti nito sa akin. "kate !!"matipid kong sagot. "ohhw!!kaano ano mo nga pala si kate babe!!"malandi nitong usal sa asawa ko bago humawak sa hita ni lance ang isang kamay nito..ang sarap lang mga sapakin ..haller dito kaya asawa!!shiete!!harap harapang lokohan ...ang sakit grabe..!!kahit pa nga sa papel lang kami kasal dapat naman igalang nya ko o kahit yung kasal lang namin......

Kasalukuyan Kanina pa s'ya nakatitig sa salamin at naramdaman ang pagluha ng mga mata sa ala-ala ng nakaraan. Pag akyat n'ya kanina mula sa pool area kung saan hinalikan s'ya ng asawa, tatlong taon na din n'yang inaasam na muling mahalikan ni Shawn at nangyari 'yon kanina. At pag akyat sa itaas hindi n'ya maiwasan na sariwain ang nakaraan kung paano s'ya naging Mrs. Alvarez, kung paano n'ya napagtagumpayan ang pangalang Mrs. Alvarez at kung paano s'ya pinaalis ng bansa ni Shawn, sa gabi mismo ng kasal nila. Ang gabing hinding-hindi n'ya makakalimutan.

(POV: Sierra Ramirez-Dela Vega) Umulan noong araw ng kasal namin. Sabi ng iba, malas daw iyon. Pero sa mundong ginagalawan ng isang Dela Vega, walang puwang ang pamahiin—dahil ang malas, gawa ng tao. At ang seremonya? Isa lang daw pirma. Isang kontrata. Isang kasunduan sa dilim.