Novel & Cerita Pamahiin Tungkol Sa Pusa

Nanigas ang buong katawan ko sa aking kinatatayuan, ang kamay ko ay nanatiling nakabitin sa hangin, ilang pulgada lang ang layo sa pinto. Pusa? Pustahan? Premyo? Ang mga salitang iyon ay paulit-ulit na umalingawngaw sa utak ko, parang isang malakas na huni na nagpatigil sa tibok ng puso ko. Pakiramdam ko ay unti-unting bumaba ang temperatura ng paligid habang ang utak ko ay pilit na binubuo ang mga piraso ng puzzle. May pustahan. At ang tinutukoy nilang pusa... ako 'yon.

Wala siyang nakitang kahel na pusa. Ang mga pusa ay maaaring tumakbo nang napakabilis at umakyat pa sa bubong. Ito ay maliit at madaling itago. Talagang hindi madaling makahanap ng pusa sa napakalaking lugar. Napangiti si Jesse. "Lolo, alas nuwebe y media na. Dapat pumunta tayo sa pagpupulong. Mas mabuting pumunta ng maaga, hindi ba?"

Pinahid ko ang pawis na tumutulo sa mukha ko at pinagmasdan siyang mabuti habang pinapaypayan ang gatong hanggang sa umapoy ito muli. Napakunot ang noo. Why did he say that the fan kills a fire in an instant wherein fact, it was the one who fuels it to make a fire? Bakit parang in contrast? Hindi ko siya mabasa, ang hirap talaga niyang maintindihan.

’ “Tama ka! Gago s’ya!” Inilapag ko ang tuna sa harap ng pusa, na agad naman sinimulang kainin. Mabuti pa itong pusa—masarap ka-bonding—pero ‘yong lalaking mahal ko ay sama lang ng loob ang ibinibigay sa akin. Ang weird magmahal.

Palakas na boses na pagsabi ko sabay huminga ng malalim dahil sa nerbyos na aking naramdaman kanina. Habang palaisipan sa akin kung paano nakapasok ang ligaw na pusang ito nang bigla kong naisip na may maliit pa lang pintuan malapit sa kusina na pweding pagdaaanan ng pusa o aso. "Hay nako, kaya naman pala nakapasok kang ligaw na pusa ka. Ikaw din pala iyon ang naging dahilan upang makarinig ako ng tunog na parang may bumukas ng pintuan. Akala ko ba naman ay kung ano na," wika ko pa sabay buntong hininga habang pinagmamasdan ang pusang nakaupo sa aking harapan. "Nang dahil sa iyo hindi ko pa tuloy na gawang magbihis. Halika nga rito at ilalabas na kita sa bahay ko at baka hinahanap ka na rin

''ahh check ko lang po ma'am yung mga saksakan '' ''Natanggal ang saksakan ma'am baka nasagi lang ito ng mga daga o pusa na pumasok sa loob '' ''bakit hinahayaan niyong may pumapasok na pusa dito ?" nakita niyang nakabukas ang isang bintana at talagang makakapasok angp pusa dahil mababa lang at kayang talunin . ''nakakaawa kasi ma'am kaya pinapasok namin minsan para paka inin '' nahihiyang sagot sa kanya ng guard .

Pinainom ko siya ng tubig dahil mukhang naabot na niya ang boiling point niya. "May idinagdag pa siya sa pustahan namin. The impossible one, I have to make him fall for me and vice versa, as a sign of defeat kailangan halikan ang panalo. Kapag natalo ako, kailangan ko siyang pagsilbihan hanggang April tapos kailangan ko ng umalis sa school."

Ang mga puno sa paligid ay naging parang pader ng apoy, nakapaloob kami sa isang nakakapasong kulungan. Nakita kong natigilan ang demonyo. “What’s this?” tanong niya, halata ang inis sa boses niya. Ginamit ko ang pagkakataon. Habang abala siya sa pagtatangkang sirain ang ilusyon, binuo ko ang pinakamalaking fireball na kaya ko. “Take this!” sigaw ko sabay bato ng fireball sa likod niya. Tumama ito nang malakas, at narinig kong napasigaw siya sa sakit.

At ngayon, hawak na namin ito sa aming mga palad. Agad kaming napatingin ni Papa ng biglang nagsalita ito. "Mga anak, nais kong magpaalam muna. Uuwi muna ako sa Pampanga. Namimis ko na ang mga tiyahin mo doon, Kiera anak!" wika nito. Nagkatinginan kami ni Kiera nang marinig namin ang sinabi ni Papa. Kita sa kanyang mukha ang pananabik, pero may halong lungkot din.

Maganda sana ang layunin ng programa ngunit kapag ang mga benepisyaryo ay tulad ni Calem Pengas, hindi maganda ang dulot nito. Mula ng maging miyembro ng 4P’s ay lalong naging tamad si Calem. Nagkasya na lamang itong hintayin ang buwanang ayuda. Bihira nang pumunta sa sakahan at madalas ay ginugugol na lamang ang panahon sa sugal at sabong kasama ang ibang miyembro. Ang masama pa ay hindi pa nga dumarating ang perang ayuda ay ipinangungutang na nila ito. At kapag sinisingil ay sila pa ang galit. Walang maibayad dahil sa dami ng utang ay halos wala ng natitira sa kakarampot na ayuda ng gobyerno.