Novel & Cerita Pampaputi Ng Kilikili

Ngiti nito na parang ineexpect pa rin nito na sasabihin niyang ‘OO’ “Fuck, it’s huge!” Napamura siya habang nakatitig sa malaking pole na iyon. Daniel grinned softly. “I’ll ask you Jamila, are you sure about this?if you say yes. I’ll drag you to my bed and you can’t turn back now.” Ngiti nito na parang ineexpect pa rin nito na sasabihin niyang ‘OO’

nakangiti niyang sabi habang inaabot ang flowers, langya makakamura tayo dahil sa kilig goshhh! Alam niyo yung feeling na, nang-iinit ang mga pisngi mo tas ang tiyan mo parang may kumikiliti awiee nakikiliti na ng wala man lang kumikiliti sayo ensebe. Tas iyong dibdib lakas kung kumabog, landi kasi nitong pintig nito eh sabi * Kyle *Kyle *Kyle * Kyle *Kyle Diba malandi eheeee ^o^

putol nito at tiningnan ako ng malamig. “May mali sa mga ‘yun dahil pwede maging depekto ang mga bata samahan pa ng kakaibang likido na ‘yan hindi pa tukoy kung ano ‘yan. Kaya ang mga batang ‘yan ay anak nilang tatlo..” paliwanag ni Flame na kina singhap ko ng hangin.

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Hinalikan at dinidilaan niya ang leeg ko at pababa sa dibdib ko, minasahe ng may gigil ang isang susö ko at dama ko na ang paninigas ng ut*ng ko. "Ang laki pala nito ngayon ko lang nakita." Mahinang sabi niya habang salitan niyang dindede na para siyang sanggol na gutom na gutom. Sinisip-sip at kinagat-kagat niya ang ut*ng ko at hindi ko mapigilan na hindi mapaungol dahil sa tindi ng init na nararamdaman ko.

dagdag pa niya sa akin. “Ang mga nilalang na kilala natin sa tawag na bampira,” Bampira? ani ng aking isip. Minsan ko nang nabasa ang mga tungkol sa mga ito sa isang libro. Sila ang mga patay na nabuhay uli dahil sa isang sumpa. Sila ang mga nilalang na may matinding uhaw sa dugo. Gaya rin sa nasabi ni Padre Paterno, nasusunog ang mga ito sa sikat ng araw at lumalakas tuwing gabi. Ngunit hindi kapanipaniwalang totoo ang mga ito na inayon sa akin ng padre.

tanong ko. ‘Pamilyar ang aking ama sa sumpang ito,’ muli siyang nagsulat. ‘Isa itong parusang ginagamit ng aming pamilya, ilang daang taon na ang nakalipas, laban sa mga Dilang Pilak na lumalabag sa batas. Sa tingin ko ay ang aking kapatid na si Marielle ang naghanda ng sumpa sa Pulang Pukyot na aking nakain. Nagsama pa siya ng ibang sumpa na tila gayuma para mapasunod ako.’ “Ngunit bakit... paano niya ito nagawa sa sarili niyang kaptid?!”

Lahat ng stress at sama ng loob ay puwede mo ritong ibuhos. "Hinay-hinay lang, baka masira sa 'yo 'yung pampukpok," komento ni Yatco. "Keri lang 'yan, hindi 'yan masisira. Mas matibay pa 'to sa bato," saad ko. Ang sarap panggigilan no'ng mga character na lumalabas sa may butas para pukpukin.

Pigil na pigil ang ngiti na ibinalik niya ang tingin kay Killian na swabeng at siguradong-sigurado ang kilos sa kusina niya. Umalis muna siya para maghanap ng plorela na pwedeng niyang paglagyan ng bulaklak. Pagbalik niya sa kusina, napanganga siya nang makitang nasa harap na ng kaldero si Celine at ito ang naghahalo ng ulam. Inaalalayan ito ni Killian sa likuran. “Daddy, mainit po ang ulam.” “That’s normal, Peanut. As long as it doesn’t hurt you.”

Di mapalis ang tingin nito sa akin hanggang sa tuluyan itong mapaiyak at saka umiling. Binawi ko ang tingin ko. Hangga't maaari ayokong magsalita at manumbat kaya itinago ko na lang ang mukha ko sa kilikili ni Kanton. Mabango naman ang kilikili niya. Wala syang pabrika ng paputok. Pogi pa. Hmmm.. Bango niya. Sininghot - singhot ko ang kilikili niya. Umiling ako.