روايات وقصص ضمن Pampataas Ng Boses

tanong nito sa kanya na mukhang masigla na ulit ang boses. "Ayus lang naman ako. Saka mababait naman ang mga kasama ko rito. Wala rin naman akong masabi pag dating kay madam. Sobrang bait nya kasi at nahi hiya na nga ako eh. Sobra sobra na yung tulong na bini bigay nya sa amin."

Halata ang takot at pagkabalisa sa boses nito. Umayos siya ng upo, halos pabulong ngunit matalim ang tinig. “Problema na naman? Wala na ba talaga kayong magawang tama? Anong nakalap mo?” Pinipigil niya ang sarili na huwag magtaas ng boses dahil ayaw niyang makalikha ng ingay, baka may makarinig.

tanong ni Jarred, ang tono ng boses ay mahirap itago ang sakit. “Wala, apo. Paranoid ka lang,” sagot ni Venus, ang boses ay puno ng tiwala sa sarili. “Tapos na ang kasal, kaya mag-celebrate tayo. O pumunta tayo sa hotel, magcelebrate tayo. O kaya, uuwi na lang tayo.” “Wala nang celebration, La. Ok na ako sa bahay na lang,” sabi ni Veronica, ang boses ay malakas, puno ng kabiguan.

paiwas nitong sagot. Ang boses nito ay balot ng ‘di pagtanggap sa hindi niya malamang rason. Ito pa lang ang unang pagkakataon na nagkakilala sila pero ramdam na agad niyang hindi siya nito gusto. Hindi niya tuloy maiwasang hindi makaramdam ng kakaiba tuwing nasa malapit lamang ito.

senyas niya. Naramdaman ni Celeste ang matinding pagkasuklam. Bago pa siya makapagsalita, may boses na umalingawngaw sa likod niya. "Oh, it’s so lively," sabi ng isang mapang-akit na boses, na sadyang pinapahaba ang dulo ng bawat salita, na parang pulot na malagkit at nakakaumay ang tamis. Halos lahat sila ay kusang lumingon.

Mabuti na lang talaga para matago ko ang mga pantal dahil mukhang hindi pa ito mawawala hanggang bukas. Ako naghugas ng mga pinagkainan namin ni Ate dahil siya ang nagluto. Nanginginig pa rin talaga ang mga binti. Ilang oras din iyong masarap na nangayari. Tama nga ang Boss ni Ate na 'Worth it' ang sakit noong una dahil ang sarap na noong nagtagal.

boses mula sa kabilang linya. Ang malamig na boses ay parang hangin na dumampi sa kanyang tainga. Bigla siyang umupo nang tuwid at nagbigay ng senyas sa kanyang mga magulang na manahimik, "Tito, may kailangan po ba kayong sabihin?"

Kaya ninais ko na lang na umakyat sa taas para magpalit ng damit nang biglang may narinig akong boses sa aking likuran. "Uwian ba ngayon ng Isang matinong babae?" Isang boses lalaki ang nagsasalita. Iyong boses niya ay sobrang cold, na kahit sino man ang makarinig ay manginginig at mapatigil sa kaniyang ginagawa dahil sobrang nakakatakot.

ani ng malamyos at pamilyar na boses. Napalingon siya nang marinig ang boses na pinakakaasam pagkatapos ay nagtatampong umingos dito. Gusto niya itong yakapin ng mahigpit gaya ng kung paano siya nito yakapin ngunit mas nangibabaw ang galit niya dito. “Are you mad at me?” nag-alalang untag nito at umupo sa kanyang tabi. “Hindi mo ako pinuntahan sa tent kagabi.”

Papalapit sila nang papalapit, ay siya namang pag lakas ng mga na ririnig niyang mga boses. Parang nag tatawanan. Palihim na kumunot ang noo ni Amalia. May kasama ba silang kakain? May bisita? Sino ang kausap niya? Tanong ng sarili nito sa utak niya. Ayon sa na ririnig niya, babae ito. Oo, babae ang boses. Si Ateng Bora kaya iyon? Pero masyadong malayo ang boses niya sa na ririnig ko..