Pampataas Ng Boses の小説・ストーリー

Baka hindi ko na mabuhay ng normal ulit. “Ten million pesos!” Ang boses na iyon ay ibang iba sa iba pang boses na narinig ko kanina. Mas mababa ito pero mas malakas at mas makapangyarihan. Parang lahat ng tao sa bulwagan ay tumigil bigla at tumingin sa pinagmulan ng boses na iyon.

Halata sa boses ng isa ang hindi makapaniwala. "Mababawasan ang offer ko kung hindi niyo bibilisan ang pagpapakawala sa akin dito." Mabuti nalang at mukhang pera ang dalawang ito, kundi ay wala siyang magagawa at hindi makakaalis sa kwartong ito. "Madam, hindi 'yon gano'n kadali." Boses iyon ng unang lalaki. Kumunot ang noo niya.

Parang kapit sa buhay. Pero napahinto sila nang marinig ang yabag sa labas. “Boss…” pabulong ni Cassandra. “Hindi pa tapos.” Ngumiti si Dominic, kahit pagod na pagod. “Hindi pa.” Sa labas ng pinto— May huminto. At isang boses ang nagsalita. “Cassandra,” malamig. “Alam kong nariyan ka.” Boses ni Richard.

boss may tama ako boss" sabi ni Ruben. "Ano? hindi nagpunta sa address? Hndi niya ba nabasa ang sulat?" sabi ni Brandon na biglang inalihan ng kaba at panghihinayang. Sa sobrang aligagan ito ay hindi nito narini ang huling sinabi ng tauhan. "Bosing kase ano.... Si Miss Irene kase..Bosing si Miss Irene kinuha ng itim na Van Bosing dinukot si Irene bosing" sabi ni Ruben.

halos pabulong, pero puno ng poot ang boses ko. Hindi siya agad sumagot. Pinagmasdan niya lang ako, parang sinusuri bawat detalye ng mukha ko. “Gusto ko lang makita kung hanggang saan ang kaya mong tapang,” aniya, mababa ang boses. “Kung akala mo matatakot ako—” “Hindi ko kailangan ng takot,” putol niya, mas malapit pa. “Gusto ko makita kung hanggang kailan mo maitatanggi na apektado ka.”

I got you, Baby. By the end of the song, sabay sabay naghiyawan ang lahat. "Ang ganda ng boses ni Sir! Ang perfect! All in one na talaga!" "Nasayo na ang lahat, Sir!" "Maganda din boses ni Mam Katalina! Nahihiya at kinakabahan lang." Huh? saan banda maganda ang boses ko? Jusko, inuuto pa ako, mas lalo tuloy ako nahihiya.

panimula ng isang boses mula sa pinakamadilim na bahagi ng kwarto. Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig ko. Hindi ko pa rin kita ang kaniyang mukha dahil sa anino ng kaniyang sumbrero, pero ang boses niya… male, calm, and oozing with confident authority. Isang boses ng taong hindi sanay na tinatanggihan o tinatakot. "…You’re not supposed to be inside this house," sagot ni Timothy. Ang kaniyang boses ay mas mababa ngayon, halos pabulong ngunit may tindi ng babala

tanong niya, malambing ang boses. Nanlaki ang mata ni Atlas. Parang huminto ang mundo niya sa sandaling iyon. Kay tagal niyang hinintay ang boses na iyon, ang haplos na iyon. Kahit gaano pa kaganda ang buhay na ibinigay sa kaniya ng ama niya, may puwang pa rin sa puso niyang hindi niya kailanman napunan. “Mommy…” marahang sambit niya. Kusa na lang tumulo ang luha sa mga mata niya.

anito sa kanya sa napakalambing na boses. _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote

Boses iyon ni Zhared kaya malabo na ang paningin niyang binalingan ito dahil sa mga luha. "Hindi ninyo dapat kinukunsente ang mga desisyon niya. Hindi ninyo dap—" "What friends are for? Ikaw na mismo ang nagsabi na importante kaming mga tao sa'yo kung kaya't napilitan kang bumalik dito in order to save our friend. In order to save us. Kaya tama lang siguro ang naging desisyon namin na...urungan siya." "Chel!" Boses iyon ng ama niya. "Kung hindi ka aalis riyan. Men," saka nito sinenyasan ang mga tauhan na i-angat ang hawak na mga baril.