Panakot Sa Bata Novels & Stories

kausap ko pa sa bata Bahagya naman itong ngumiti at inaabot ang dalawang kamay niya sa akin. "Gustong magpakuha sa'yo," aniya pa. Kinabahan naman ako dahil sa hindi ako marunong. Baka mabalian ng buto or what. "Eh? Hindi ako marunong, eh." Bahagya pa akong nadapuan ng hiya dahil sa natawa siya habang nakatitig sa akin. Inutil talaga ako, mabuti na lang at maganda ako. "Subukan mo lang, aalalayan naman kita," pangungumbinsi niya pa. Tumango naman ako. "Umupo ka nang maayos para mabuhat mo na g maayos ang bata."

paliwanag nito "ate nyika alam mo ba pangarap namin Maka Pag ulam ng pritong manok hindi rin kasi kami nakakain ng ganun"malungkot na Sabi ni kaykay "talaga ? hayaan niyo kapag bumaba ulit sila sa bayan magpapabili tayo ng manok magluluto tayo ng maraming fried chicken"masayang Sabi Niya "talaga po salamat po ate ganda"halos sabay sabay na Sabi ng mga bata.

Pinagsanduk nito ng pagkain ang bata at ngumiti naman ang huli. "Alam niyo po, pakiramdam ko’y may papa ako ngayon kasi ikaw po ang naglagay ng food sa plate ko," masayang turan ng bata. Nagkatinginan kami ni Arken at ako ang unang nag-iwas ng mata.

pakiusap niya sa bata. "Tita Aia is not here, mom, she said aalis lang daw siya sandali," saad ni Lance, niyakap siya nito at pinaliguan siya ng halik sa mukha. Nawala ang kaninang panic at kaba nang maramdaman ang mga halik na iyon ni Lance. "We need to get out of here, I mean, kailangan nating magbakasyon, Lei, ihanda mo ang gamit namin ni Lance, please, pakibilisan lang," utos niya sa kanyang kaisa-isang kawaksi.

Um-order lang ako ng pancake tsaka kape para sa sarili ko. "Nangnang, do we have to wait for the food?" He asked. "Yes, baby." Sabi ko tsaka inayos ang damit niya. Nilagyan ko rin siya ng bimpo sa likod dahil mamaya sigurado kong maglilikot na ito. Lahat naman ng bata malikot, ilang minuto lang ang inantay namin dumating na 'yung order. "Nangnang! Look! This is cute." Sabi niya tsaka ipinakita 'yung laruan na nakuha niya.

Pinaupo ko siya sa tabi ko at kaagad na sinenyasan si Clark na pumasok ng banyo. “Mama may sakit po ba si Papa? Bakit po may bukol siya?” Kung bakit ba naman kasi nagsuot ng grey pants ang taong iyon! Ipinaliwanag ko sa bata ang kaibahan ng katawan ng lalake sa babae at kung ano ang kaibahan non. Mabuti na lang at madaling kausap ang bata at nakakaintindi kaagad. Hindi tulad ng Ama niyang nakakastress, hays!

nilapit ko ang kutsara sa kaniyang bibig. Tinitigan niya ako ng mariin and then she silently open her mouth. Pagkatapos ng sopas ay tinuro niya ang waffles and pancakes na ginawa ko. Hmmmm, nagutom si Bella, kaya kahit may lagnat siya ay okay ang appetite niya. Unlike me, kapag may lagnat ako nang bata pa ako, hindi ako mapipilit ni Mommy na kumain. Nawawala talaga ang gana kong kumain.

ang nakangiwi pa rin niya patuloy na naiisip. Habang palapit na humahakbang ang mga bata sa kaniya ay siya namang pagatras niya, sa dahilang na baka mahawakan siya ng mga uhuging bata .Iniisip na baka makakuha pa siya ng bacteria at magka-allergy ang balat.

Lalo na ang mukha ni sky na punong-puno nang harina. “Sky is making pancakes for Mama.” Wika nang bata. “Pancakes?” natatawang wika ni Samantha saka lumapit sa dalawa. “Look at you, mukhang ikaw ang unang iluluto.” Wika ni Samantha sa anak niya saka pinahid ang mga harina sa mukha nito. Napatingin si Samantha sa ginagawa nang mag-ama at mukhang wala pa din silang nagagawang pancake hanggang sa mga sandaling iyon.

Para itong inosenteng bata na ngayon lamang kumain ng ganito. “Ganito ang pagkain niyan,” natatawang sabi niya at kumuha ng isa. Pinakita niya kung paano ulamin ang d***g at ginagaya siya nito. “Ano ba ang kinakain mo simula noong bata ka hanggang ngayon at hindi mo alam ‘to?”