Panakot Sa Bata 소설 & 이야기

sagot ni Daphne bilang pagtatanggol sa sarili. “Hindi naman seryoso ang pangako ng isang bata.” “Para sa akin, seryoso ang lahat. Ang bawat pangakong sinasabi ay hindi lang basta mga salitang binibitawan ng isang bata bago maghiwalay.” “Bata pa tayo noon at wala pa tayong alam tungkol sa mga ganoong bagay. Lalo na tungkol sa pag-aasawa. Ang alam lang ng mga bata noon ay maglaro nang magkasama.”

KABANATA 6 “You’re not Roco?” Pagkarinig pa lang ni Anastasia sa sinabi ng bata, kusang napatawa siya—isang maikling tawa na may halong aliw at panunukso. Bahagya siyang yumuko at sinipat si Roco mula ulo hanggang paa, parang sinisigurong tama ang nakikita niya, bago muling nagsalita.

Makalipas ang pitong taon. “Hindi po ba kakain si Mama?” Tanong ng anim na taong gulang na bata sa kanyang ina. Umiling ang batang baba na tinawag ang nanay. “Kumain na si Mama, kumain ka na d'yan,” sagot niya habang sumulyap sandali sa anak at nagkunwaring abala ulit sa ginagawa.

“Mama, milk…” Napangiti ako nang makitang naghahanap pa ng gatas ang bata. Magpa-five na ito, though, kinakailangan pa rin naman talaga ni Babang ang gatas. Hindi na nga lang galing sa d*de ni Lana.

Parang may koneksyon kami na hindi ko maintindihan. "Okay... nakita ko na ang problema," sabi niya pagkalipas ng ilang minuto, dahan-dahang inilagay ang unan sa likod ko para makasandal ako ng kaunti. "May bara sa mga daluyan ng gatas – karaniwan ito pagkatapos manganak, lalo na kung hindi regular na napapakain ang bata o kung mas marami kang gatas kaysa sa kailangan niya."

"Kaya kung may pagkakataong makapagpasaya ako, bakit hindi?" Nagpalakpakan ang ilan, at ang mga bata ay nagsimulang magsisigaw sa tuwa habang pinapanood ang mga pagkain sa lamesa—may inihaw na bangus, pritong manok, ginataang gulay, at pansit na hitik sa sahog.

Nagpasya ring bumili ang kambal ng tatlong malalaking bilao ng pancit, mga tinapay at softdrinks para sa mga bata. “Puwede po ba iyon?” malambing na sagot ni Drake at yumakap pa kay Nanay, napangiti naman ako kasi ang lambing niya. “Naku, ang pinakaloko-lokong bata naglalambing na ngayon,” natatawang saad naman ni Nanay Myrna. “Ano, hindi ka ba pinipingot ng mga magulang mo lalo na kapag naliligo ka sa ulan?” tanong pa niya kaya natawa kaming lahat.

Chapter 30 Brandon’s POV “Sasama ka na rin doon, Ana.” “Sige. Pero paano kaya ang mga bata?” “Papatulungan kita. May nakita akong malapit na elementary school doon.” “Sige, ikaw ang bahala.”

“Salamat sa wan handred, Miss Ganda.” Mas dumungis ang bata dahil sa kinakain nitong mi-misong chocolate. Nasa kaliwang kamay naman nito ang isang balot ng pansit. Tumaas lang ang sulok ng labi niya at hinayaan ang bata na kumapit sa kanya kahit puno ng tsokolate ang kamay. Itinulak ni Anton ang walang imik na si Paulo nang makapasok sila sa loob ng isang may katamtamang laking bahay.

“Yes mama. Saka feel ko po ay mabait siya pero kasi si papa, galit siya kay lolo. May problema po sila mama?” Ngumiti si Pan at umiling. “Huwag mo na sila isipin pa anak dahil malalaki na sila. Ang isipin na lang natin ay kung paano natin uubusin lahat ng pagkain na niluto ni papa.”