Panakot Sa Bata Novels & Stories

Honeylette POV "Mama ang sarap po nang breakfast. Sana po laging ganito ang mga pagkain natin!." Aniya nang isang batang babae. "Oo nga po mama." Segunda naman ng isa pang batang babae. Narinig ko ang sinabi nila habang pababa ako ng hagdan. Napalingon sa gawi ko ang isa sa mga bata.

Ayaw na niyang kulitin pa ang babae na halatang mainit na ang ulo. “Kumakain ka ba ng pancit canton?” baling ni Savanna sa bata na hindi rin naman nagawang tikisin ang gutom nito. Blangkong tiningnan siya ng bata gamit ang pares ng mga matang nagtatanong kung ano ang kanyang sinasabi. “Ah, basta. Iyon lang ang pagkain na mayroon kami. Hindi pa ako nakakapamili, kung ayaw mo noon e ‘di magtiis ka.”

"Shhhhh, baka magising si little Marco." Pero ang tingin nito ay sa harapan nang pantulog niya na kahit anong gawin ay talagang hakab na hakab ang pagkalalaki at ang ikinatatakot niya ay nangyayari dahil umaalsa na ang laman. Tuluyan nagwala ang burat nang yumuko ang babae para laruin ang anak at ang suso ay literal na lumantad na ang u***g ay nagpatuyo sa lalamunan niya. "We will go inside, medyo mainit na."

May pancit, spaghetti, barbecue, fried chicken at iba't ibang pagkaing paborito ng mga bata. Simple lang naman ang birthday, walang engrandeng dekorasyon, walang mamahaling venue, sa totoo nga ay nasa bahay lang ang birthday ng pamangkin niya ngunit puno ng init, puno ng pamilya at iyon ang mga tipong salu-salong palaging kinagigiliwan ni Sophia.

Dinampot n'ya ang mga pinamiling pagkain at ibinaba, saka iginiya papasok ang bata. "Mama... ano pong pasalubong ko?" nakangiting tanong ng bata. Nag pa puppy eyes pa ito sa harap n'ya, na nakahalukipkip ang maliliit na mga braso. Sanay na sanay na s'ya dito, kaya hindi p'wedeng walang dala na para sa kanya. Dahil siguradong maghahanap pa rin ito. Mabait naman ang anak n'ya. Madaling masabihan kung wala. Pero s'yempre, hindi naman p'wede, 'di ba? Pinangako ko na nga na lahat ibibigay n'ya dito, hangga't kaya. Ipararanas n'ya dito ang mga bagay na hindi n'ya noon nagawa . "Hmmnnn..." kunwari nag iisip na sabi n'ya.

Kahit sino naman sigurong tao ay mapapalapit kaagad sa bata. "Ate Anna, feed me, please..." anang bata na may halong paglalambing kay Anna. Mahinang natawa si Anna, kapagkuwan ay mahinang pinisil ang umbok na pisngi ni Paolo. "Oo naman, ikaw pa. Tara na't i-fe-feed na kita." pag-aaya niya sa bata. Tumango naman ito at nagpabuhat pa sa kan'ya.

Tahimik lang itong nanonood ng cartoons habang pinapakain ng naturang babae ng pancakes. "Good morning," ngiting pansin ng babae sa kanya. Subalit batid niya na mayroong lungkot sa likod ng matamis at masayang pagbating iyon. "Good morning po mam." Yuko niya na lang dito sa hiya. "Mama!" tuwang-tuwang sambulat ng anak niya nang mabatid siya roon, ini-angat pa nito ang hawak na pancakes ng may pagmamalaki sa kanya.

Yung hindi puro basaan na lang ang alam nilang gawin ng kanyang mga alipores. Nag sasayang pa sila ng pagkain.Porket mayaman sila ay parang wala na lang sa kanila ang mag tapon ng pagkain sa akin? Eh kung ibigay na lang kaya nila sa nga bata na makita nila dyan sa lansangan na pakalat kalat.

tugon ng bata na may kasamang ngiti, iniabot ang isang maliit na plastic plate at ibinigay dito ang pancake na hugis bituin. Napangiti si Ana habang tinanggap ang maliit na plastic plate mula kay Anabella. Nanginginig pa ang kanyang mga kamay, hindi dahil sa takot—kundi dahil sa sobrang emosyon na hindi niya maipaliwanag. Tinitigan niya ang pancake na hugis star, medyo sunog sa gilid, ngunit sa kanyang paningin, ito na marahil ang pinakamasarap at pinakamahalagang pagkain na ihinain sa kanya sa buong buhay niya.

Nginitian ko nalang ito saka tumango. "Angels, Kain na tayo."nakangiting sambit Ni Rare Sa mga Bata Kaya natulala ako sa mukha nito. Angels daw. Aw cute. Mas lalo siyang gumagwapo kapag nakangiti at ang dahilan ng pag ngiti ay aang mga Bata. May malaking nakalatag sa lapag ng damuhan para bang Picnic style ang kinalabasan. Nang mabigyan na sila ng mga Pagkain ay kanya kanya silang pwesto ng pagupo.