Panakot Sa Bata Novels & Stories

“Nanay.” Napansin niyang ngumingiwi ito na tila ba nasasaktan. Hinihila nito ang kumot at namaluktot. Sa ilalim ng kumot, tila nanginginig ang katawan ng bata. May kumot na pero mukhang nilalamig pa rin. Mabibilis ang mga paang napahakbang siya palapit dito. Sinalat niya ang noo nito. Umaapoy ito sa init. “Oh, no!”

I also buy for me and for Ate She. “Sarap talaga maging bata, Ma’am, ’no? Kakain ’pag gutom, magpapabili ’pag may mapusuang pagkain o mga bagay. Puro laro lang din ang aatupagin at ang the best sa pagiging bata ay ang mayaman sa tulog. Tulog na hindi na natin kailanman magagawa dahil sa kailangan na nating magbanat ng mga buto natin para mabuhay, hindi lang sa sarili kundi sa pamilya at taong umaasa sa atin,” Ate She stated while eating her cotton candy.

pananakot pa nito. Naghahamon ang tingin ni Esteban sa ama ng bata ngunit mas nanaig ang galit nya. Inihagis niya ang dalang prutas at gulay sa paanan. Malalaki ang bawat hakbang niya patungo sa bata. He want to choked him to death.

Sa nakikita ko mas natatakot pa ang ibang bata sa inaasta niya kaya nilapitan ko sila. "Tissue?" Alok ko sa babae. Tinanggap naman niya ito bako inirapan ang bata na mukhang takot na takot sa kanya. "Wag ka nang magalit. Hindi naman sinasadya ng bata. At sana maintindihan mo na sadyang makukulit lang sila kasi mga bata pa." Paliwanag ko at pinaupo ulit ang bata para ituloy ang pagkain. "Okay, I know. I'm doing this for Sacky. By the way, have you seen them?"

Sinamyo pa ang buhok ng pamangkin lalo at talagang na-miss ito. “Chocolates?” Namimilog ang mata ng bata sabay kuha sa box ng chocolate. At dahil mabigat ang box, nahulog iyon sa lapag. Namilog ang mata ng mga naroon lalo at bukod sa chocolates, may perang sumambulat kasama ng pagkain.

Dampot doon, dampot dito, bato doon, bato dito, iyak na ng iyak ang bata habang ginagawa niya ang pagbabato ng mga sapatos, Hindi parin nagigising ang mga kapatid niya. Maya maya pa’y mabilis na lumapit ang babaeng nakaputi sa bata, hinawakan niya ang mga kamay ng bata at mabilis niya itong hinatak. “ Ayoko sumama sa iyo, nakakatakot ka, isa kang monster.” Sabi ng bata na nagsisisigaw habang pilit na hinahatak ng babaeng nakaputi.

nakangiting aniya habang parang nagbabalik tanaw sa kanilang nakaraan. Agad naman akong nagtaka nang mapakinggan na kulang-kulang ang ngipin nito. No... imposible. Karamihan sa mga bata ay natural na ang kulang-kulang ang ngipin dahil sa pagkain ng mga matatamis. Siguro naman ay nagkataon lang iyon. "Sa ngayon, mag focus ka muna sa kagandahan ng farm ng mga Ganza. Napakaraming mga hayop dito, gusto mo bang mag stop over?" tanong niya sa akin, pero umiling ako.

Napakamot sa ulo ang bata at nagpapaawa na tumingin sa kan'ya ngunit hindi n'ya ito binigyan ng pagkakataon na makalusot. Katulad sa mga anak ng kan'yang mga kaibigan sa tuwing kakain sa bahay n'ya, ay pinapaubos n'ya sa mga ito ang pagkain at hindi pinahintulotan ang mga ito na magtapon ng pagkain. Tinuturuan n'ya din ang mga ito na kumain ng gulay at ganito din ang ginagawa n'ya kay Braxx ngayon.

Hindi ko naman mapigilan ang matawa! Talaga lang ha? Naisip niya pa talaga ang salitang pagtitipid gayung Yaya palang nga mga anak namin anim na kaagad ang kinuha niya? Knowing Draku, wala sa bukabularyo niya ang salitang pagtitipid! Basta para sa kapakanan ng mga bata, alam kong kayang kaya niyang ibigay lahat!

Bakit parang nakikita niya ang sarili sa bata? Isang paa ang bahagyang nakausli. Ang isang balikat ay mas mababa kaysa sa isa. Nang umubo si Rafael, umubo rin ang bata. Nang ipasok niya ang kamay sa bulsa ng slacks niya, ginawa rin iyon ni Riley, automatic, walang malay. Parang salamin. Humigpit ang panga ni Rafael. Hindi niya napigilan ang sarili na lapitan ang bata.