Pananakit Ng Puson Novels & Stories

Nag-shower nga ako para rito. “M-Matigas… ka kasi ulit.” “Ganyan naman talaga ‘yan, Poppy.” “Pero ang sabi sa ‘kin ng isang kaibigan ko sa Australia… sumasakit daw ang puson ng mga lalaki kapag… h-hindi nailalabas ‘yong ano nila… at kapag… nabibitin. Alam kong nabitin kita no’ng nasa hotel tayo. S-Sorry. Sobrang kabado kasi talaga ako no’ng gabing ‘yon.”

KABANATA 1: UNEXPECTED MEETING "Ang isang gabing puno ng init ay nangyari lang ng ilang beses, hanggang sa hindi na mabilang pa. When you exprience this kind of pleasure... I'm sure you will get addicted to it.”

paanas nitong dahan-dahang ibinaba ang panty ko. Kahit tumututol ang isip ko ay kusa namang napapasunod ang puso at katawan ko! Malakas akong napasinghap nang haplusin nito ang nakabuka kong hiyas! "See? You're already wet, honey." Nag-init ang mukha ko dala ng hiya sa paanas nito at sinabayan ng nilalarong hinihimas ang clit kong nagugustuhan ko!

Panaginip lang ba talaga ang lahat ng iyon? Ngayong nagising na siya ay iyon na ba ang tamang panahon para tanggapin niya ang totoo? Biglang lumubog ang puso ni Annie sa isang iglap at sumama ang kanyang mukha. Napatulala siya bigla, akala pa naman niya ay naging totoo na ang kanyang mga pangarap. Inabot niya ang kanyang mga labi at hinawakan ito.

Lupaypay ang katawan ko hanggang sa maramdaman ko ang unti unting pag bigat ng puson ko. Mas lalong humigpit ang hawak ko sa braso niya, sina sabayan ko na rin ang pag labas masok niya, nakuha niya ang hudyat na iyon na lalabasan na ako. Ramdam ko ang mas lalong pag bilis ng galaw niya, hindi ko na alam kung paano ako papaling. Tumirik ang mata ko nang maramdaman ko ang pag sabog ng katas niya sa kalooban ko.

Hindi naman pwedeng makipag best friend ako sa kanya gayung alam kong mabigat ang dugo sa kanya ni Peanut sa hindi ko malamang dahilan. "You're late!' Sabay pa kaming napalingon ng pareho naming narinig ang seryosong boses ni Penaut. Nakabihis na ito at mukhang ready na sa kanyang photo shoot. Hindi ko maiwasang mapangiti ng mapansin ko kung gaano ito ka-gwapo ngayun. Para itong Greek God sa sobrang kisig. Lalo tuloy akong na-inlove sa Mani na ito.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

sabi ko, puno ng paninindigan. Tumango siya, may ngiting puno ng pag-asa. "Oo, gagawin natin ‘yan," sagot niya. At muling nagtagpo ang mga labi namin, mahaba, totoo, at puno ng pagmamahal. Ang ginawa naming pagmamahalan nang gabing iyon ay hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa purong damdamin.

bulong ko. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso habang may naramdaman akong kakaibang init sa katawan nito na ipinapaliwanag niya sa akin minsan na ang pakiramdam na iyon ay ang kaniyang Yin energy na awtomatikong humihigop sa natitira kong galit. "At para patunayan 'yon, bukas na bukas din, sisimulan na natin ang pag-aayos ng pinakamalaking kasal sa buong bansang Pilipinas."

Pero hindi si Subject One. Paano siya? Ang isang ina na napakahusay sa pagpapanggap na awa sa gatas ng simpatiya at mga mapagkukunan ay hindi kailanman naglinang ng mga gawi ng pagpupursige, pagsisikap, o disiplina sa kanyang sarili—pabayaan na ang kanyang anak. Ang pag asa sa iba ay ang kanyang default, ang kanyang paniniwala.