Pananakit Ng Puson Novels & Stories

"Grabe naman iyon! Nakakatakot ka naman!" "Aba, dapat lang iyon sa mga lalaking manloloko! Ayaw kumalma ng manoy niyo, dapat diyan pinuputol! Tingnan lang natin kung may magmahal pa sa iyong babae kung wala ka ng manoy!" Malakas na tumawa si manang Susan. "Tama nga naman. Wala ng magmamahal na babae sa iyo kung wala ka ng kaligayahan. Pero totoo iyan at may nakagawa na niyan."

sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal. Natawa pa muna si Valentine at mayroon pa siyang nakakatawang naisip. "Sige, dahil nagsabi ka rin ng kung saan mo na nakikita ang sarili mo sa susunod na limang taon ay dapat ako rin! In the next five years, nakikita ko na ang sarili ko na mayroon na akong asawa at masayang pamilya, anak namin na isang anak. Wow! Akala mo talaga ayan na ang mangyayari!"

​Buntis ako. ​Isang nag-uumapaw na kaligayahan ang sumabog sa aking puso. Sa wakas, nagbunga rin ang bawat patak ng pawis, ang bawat mararahas na ungol, at ang bawat gabing isinuko ko ang aking buong pagkatao sa kanya. Dala-dala ko na sa aking sinapupunan ang katas ng pagkalalaki ng nag-iisang lalaking matagal ko nang pinapangarap at minamahal.

“Magiging ama na ako? May anak na tayo?” “ Oo, Nat…” bulong ni Cassandra, nakangiti habang umiiyak. “Nasa loob ko na ang bunga ng pagmamahal natin.” Niyakap siya ni Nathaniel nang mas mahigpit, at sa unang pagkakataon, tumulo ang luha mula sa kanyang mga mata. Hindi ito luha ng galit o takot—kundi luha ng pinakamatinding kaligayahan.

Hanggang sa ang kanyang panandaliang presensya ay lumilikha lamang ng isang pakiramdam ng pananabik na nagiging mas mabigat sa araw-araw. Pinatay siya ng pananabik. Pagsaksak ng mga sugat at pagpupunit ng pag-asa. Ang pagbuburda ng kanyang puso ng mga tahi ay isa-isang nagpahirap sa kanya. Pinilit niyang bumangon at saka muling bumagsak. Bumangon muli ngunit pagkatapos ay bumagsak muli. Tila nabali ang mga buto sa kanyang mga binti kasabay ng pagkawasak ng pusong mahigpit na pinoprotektahan ng pag-ibig. Hanggang sa dumating ang oras na umalis ang pag-ibig na iyon, kinuha ang bahagi ng kanyang kaluluwa, sinisira ang kanyang pag-asa at dumurog ang lahat ng kanyang mga buto.

“Padaan sabi.” Pinigilan ni Nathan ang paghagikgik at matamang tinitigan ang babae sa kanyang harapan. “Alam mo bang lalo kang gumaganda sa paningin ko kapag nagsusungit ka habang tayung-tayo ang nipples mo?”

Pakshet, natatakot ako sa ideya at proseso ng pagdadalang-tao, ngunit tila ba isa itong kamangha-manghang pangarap, isang perpektong kahilingan. “Labasan ka para sa akin, Mami. Labasan ka habang ipinuputok ko ang aking cum sa maliit mong pussy.” Umingal ako, isang mababa, malalim, at gumiwang na daing. “Gusto mo iyan, hindi ba?” “Oo!”

Pinilit niyang maging natural ang bawat kilos, upang hindi nito mahalata ang bigat ng nakita niya. Sa loob-loob niya, isang pangako ang muling bumigat sa kanyang dibdib: “Sa oras na makahanap ako ng tamang pagkakataon, Clinmax… babagsak ka sa harap ko. At walang makakapigil sa akin.” To be continued

Sa bawat hakbang nilang magkasama, may bagong kwento, bagong pagkakataon na mabubuo. Patuloy silang naglakad, at bawat hakbang na tinatahak nila, parang mas lumalalim ang koneksyon na hindi na kailangang ipaliwanag pa. Ang mga mata ni Apple ay muling sumulyap sa paligid, at sa bawat kanto ng Paris, ramdam niya ang init ng pagmamahal ni Nathan—ang kanyang mga salitang, "I want this to be real," ay nagsilbing matibay na paalala na hindi lang ito isang pangarap kundi isang bagong simula.

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂