Pang Putol Ng Bakal の小説・ストーリー

I didn't bring any weapon, paano ko siya maililigtas? Inilibot ko ang tingin ko at nang may makita akong bakal na parehaba ay agad ko itong kinuha, hindi nila napansin ang pagdating ko dahil ang hakbang ko ay walang kaluskos. Natigilan ako no'ng mapatingin ako sa babaeng nakahandusay sa maruming semento, may mga dugo at sugatan. Umigting ang panga ko at napahigpit ang kapit ko sa hawak na bakal dahil sa kalagayan niya. She looks so miserable. Bakit hindi niya pinag-tanggol ang sarili niya?

paliwanag ni Berting bago sumubo ng sitserya. "Mabuti naman ng mabawasan na ang tambay dito sa kanto," biglang saad ng boses mula sa likod ko. Si Pinang na may dalang plastic bag ang nakita ko ng lumingon ako. Bigla na lang itong sumusulpot. "Ayaw mo bang makita ang gwapo kong mukha palagi? Kunwari ka pa alam ko namang crush mo ako," pang-aasar ni Berting Kay Pinang na ikinaasim ng mukha ng huli.

Tugon naman ng isang officer habang patuloy siyang hinila. Maya-maya lang ay dumating na sila sa tapat ng isang malaki at itim na pintuang gawa ng bakal. At nang buksan ito ng isang officer ay tumambad sa kanila ang napakadilim, napakabaho at napakakipot na pasilyo. Habang unti-unting nakasanayan ng kani-kanilang mga mata ang madilim na parteng ito ng underground, ay tumambad sa kanila ang nakahelerang bakal na pintuan sa gilid. "Ahhh!"

tumawa muli siya ng pang demonyong dahil sa kaniyang itsura. Nang makabawi si DC, dahil biglang nagdilim ang paningin niya dahil sa pagkakatama ng ulo n'ya sa drum. Ay agad nyang dinampot ang kapirasong bakal na malapit sa kanya at pinaghahampas nya ang binti ni Pong na ikinatumba nito. "Ahh..." daing ni Pong. "Shit, Shit!!" sunod-sunod na mura nito at gumagapang ngayon si Pong upang naghahanap ng makapitan.

saka binato yon sa kabilang parte ng bakod Binalingan niya si erika nakaayos narin ito. short na labas ang laylayan ng bulsa saka tshirt na itim ang suot nito. Binato na rin nito ang bag sa kabila Nauna siyang sumampa sa bakod na bato. Anim na pulgada ang taas non kaya kumuha siya ng nakatambak na upuan saka ginawang tuntungan. Tinukod niya ang kamay niya saka bumwelo para maiangat ang isang paa niya pero pag sampa na pag sampa niya palang dumulas ang lintik na gladiator

To its highest boiling point. "Shit. Bakit hindi na lang naging bakla?" Napapailing-iling siya habang hindi namamalayan ang sariling pagbulong. Panay ang isis niya gamit ang sponge sa walang labang plato. Intrimitidang utak: Hindi mo panghihinayangan kung maging bakla nga siya? Hindi mo panghihinayangan ang caramel eyes, biceps, long legs, at ang makatunaw-everything na halik? Bet mo talaga siyang maging bakla?

Maybe this is exactly what I need para finally maka-move on At baka malay natin? Baka sa New York ko na mahanap ang tamang tao para sa akin. Wala namang masama if mangyari ‘yon, diba? I'm young, independent, and finally stepping out of my father's shadow. Wala nang pressure, wala nang restrictions. For once, I'll be living for myself. Napabuntong-hininga ako nang biglang nag-vibrate ulit phone ko. Pag-check ko, another message. At TBH? Di na ako nagulat kung sino.

Ngumiti at pumalakpak pa ang baliw kung kapatid. This is gonna be boring.

“At hindi nakapagtataka kung bakit magaling ka,” “Matalino at mabilis lang talaga si Blacky, sweetheart,” Baliwalang sagot nito na hinimas–himas ang katawan ng kabayo. “Tara na roon sa ilalim ng puno, sweetheart, namumula na ang mukha mo sa init.” Yakag nito ng huli nagpatianod naman siyang sumunod dito.