Pangarap Tula 소설 & 이야기

At the end walang nagawa sila Tita Glaiza but to agreed. First destination namin dito sa Siargao ay ang Mapungpungko Rock pools. It was emerged at low tide, calm basins of clear seawater carved into jagged stone by time and waves. Beyond them, the ocean roared and broke violently, as if guarding the stillness within. The pools reflected the sky like glass, serene and fleeting before the tide returned.

Ang matalim nitong panga ay nakakuyom habang hinaharap ang marahas na hangin na may dalang yelong-lamig na ulan. Tumakbo sila sa gitna ng kampo. Nagliparan ang mga yero, mga basag na kahoy, at mga punit na canvas ng mga tolda sa himpapawid na parang mga piraso ng manipis na papel. Ang putik sa lupa ay mabilis na naging isang rumaragasang ilog ng tsokolate na umaabot na hanggang sa kanilang mga binti.

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

Pangalawa ay parang nagmumukha akong uhaw sa lalaki. Sa totoo lang ay hindi naman ako malakas uminom dahil ang isang kalis ng alak ay hindi ko nauubos at nagkukunwari lamang akong umiinom dahil kailangan iyon kapag may mga panauhin sa malasyo sa tuwing may pagdiriwang. Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at agad na kinuha ang alak na nasa lamesa at binuksan ito. Kailangan ko pa ba sabihin na maghinay-hinay siya dahil baka hindi siya sanay sa alak ng aming mundo?

KERRY POV Isang bangungot ang paulit ulit na gumugulo sa akin tuwing gabi. Nasa gitna ako ng isang madilim na kagubatan, malamig ang hangin, at parang bawat hakbang ko ay lalong nagpapalayo sa akin sa liwanag. Biglang lumitaw si Tara. Ang mukha niya ay bakas ng takot, ang mga mata niya ay puno ng luha habang patuloy siyang humihingi ng tulong. Bumubugal ang pawis ko. Pilit kong binabangon ang sarili ko at pilit kong ginigising ang sarili ko pero hindi ko maimulat ang mga mata ko.

Agad namang sumagot dito ang confident na si Pang Tong na nagmula sa pagoda, “Marami po akong nalalaman sa mga tula, Kamahalan, pero hindi po ako makakagawa ng isang obra maestra sa loob ng napakaiksing panahon. Pero ang mga tulang ginagawa ko ay siguradong kukuha sa interes ng lahat. Hayaan niyo po muna akong magisip at makagawa ng isang tula.” Walang kahit na sino ang nakarinig sa paguusap nina Darryl at Pang Tong. Sa kanilang mga tingin, mukhang nakatayo lang doon ang nakatulalang si Darryl kaya inisip nilang lahat na mukhang hindi ito makagawa ng isang tula. Agad na nabalot ng tawanan ang bakuran ng palasyo sa mga sandaling iyon.

Narinig pa niyang sabi nito bago tuluyang nakalayo. Malakas siyang napadaing nang suntukin siya ni Pancho sa sikmura. "Arte-arte mo, tangna ka!" sikmat nito bago ito lumabas ng kwarto. Humugot siya ng hangin at marahan iyong pinakawalan. Konting tiis na lang, makakasama na niya ang mga pamilya niya.

pagpapaliwanag pa ni Liv. Umiiling na tumayo ang ama ni Kara na nagtungo na sa lanai bitbit ang binabasang dyaryo. “Auntie, turuan mo ako bukas gumawa nitong Beef Tapa. Ang sarap!” ani Kara para pagbigyan ang tiyahin dahil baka magtampo ito. Ngumiti na ang matanda. “Masarap talaga iyan! Sige bukas tuturuan kita.” “Sige po. Ilista niyo po ang ingredients, bibili ako mamaya bago umuwi,” malambing pang sabi ni Kara.

Bigala namang umuga ang tarangkahan at unti-unti itong bumukas at nang tuluyan itong bumukas ay nakita naman ang napakaganda at napakagarang pulang karpet, ngunit. "DAPA!" ..

Tara na po tayo nang umuwe " yaya neto Tumawa sila sa winika neto sa kanila nag salita si Malakas " mukhang Sabik kang makabalik dito sa taniman Flower ah? " tanung neto sa dalagita " siyang tunay tiyo Malakas " nakangiting sagot neto " Kung ganun halika na at umuwe na ng makakain " wika ni nanay Nena " Mabuti Panga" sagot ni Macario