Novelas y relatos de Pangarap Tula

“Hindi kita tatakbuhan.” Literal na nalaglag ang panga. “Holy cow!” Daig pa niya ang pinompyang nang maraming beses. Mas lalo tuloy sumakit ang kanyang ulo hindi na lang dahil sa hang-over, pati na rin sa mga sinabi nito. “Pa’no nangyari ito? Bakit nangyari? Bakit hindi mo pinigilan ang sarili mo? Bakit hinayaan mong may mangyari sa ‘tin? Alam mo naman na lasing ako ‘di ba? Oh my gosh!” Kaagad siyang nagpanic nang maisip niya kung ano ang mangyayari kung may mabuo nga sila? “Panindigan mo ‘talaga ‘to, Vergara! At huwag na huwag mo talaga akong subukang takbuhan, kung ayaw mong putulin ko ang kayaman mo!” banta niya at natulala naman ito.

parang tanga kong wika. Tuluyan ko nang kinarga ang nasabing tuta. Ang cute niya, mabalahibo at mukha din namang malinis. At mukha din namang mabait dahil pagkatapos ko siyang kargahin, kusa siyang sumiksik sa akin at tumigil sa pag-iyak Kaya naman habang nag-iikot-ikot ako karga-karga ko siya. Hangang isa sa mga tauhan ni Arif ang bigla na lang lumapit sa akin

Isang panibagong umaga para kay JP at Elara sa Palawan ang dumating. Normal lamang ito na umaga para sa kanila. Pareho silang ginawa ang kanilang mga tungkulin katulad na lamang ni JP na nagbabalat ng mga sangkap na gagamitin para sa lulutuin ni Elara. Naging patok na rin sa Palawan ang mga luto ni Elara. Isang linggo pa lamang ang nakakalipas ngunit nakakagulat na bigla na lang itong nakilala dahil sa sarap at kalinisan.

Kahit papano gumaan yung nararamdaman ko. “O di ba, effective? Natawa din si Tina sa sarili niya. “Tara, lustayin na natin yan. Beauty revenge. Yung malalaglag yung panga ni Papa R sa sahig. Yung hahagilapin niya yung pinunit na contract at ii-stapler ulit with scotchtape pa.”

Malalaki't mahahaba ang mga tuka ng mga uwak na ito--matulis, malapunyal. Kulay dugo ang kanilang mga mata na parang mga apoy sa di malamang sulok ng impyerno at may tiyak dalang panganib kung tititigan. Nagkandarapa ito at di magkamayaw sa tumutupok sa kanyang apoy subalit sa halip na mapatay sa bawat pagpagaspas ay lalo lamang itong lumakas at lumaki pang lalo ang paglagablab nito. Sa patuloy na paglalakad ni Graciela sa di malamang kalye, may nakita ulit siya ritong mga dumadaang karwahe at ilang mga malalaking bagon doon. Muntik na nga siyang masagasaan ng isang kariton na hinihila ng dalawang katao na naglalaman ng sariwang pitas pang mga gulay. Matagal ko nang kilala si Prudencia. Sa

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Parang mga lumang pang takip sa lamesa ‘yon eh! “Ayan, sa mga gusto mag mine dyan dalawa lang ‘to!” singit ni Tita Mel, “May ka-partner pa siyang bra! But wait! Hindi lang ‘yan basta-basta bra, because…” May kung ano siyang hinila sa ilalim ng mga cup nung bra at biglang bumukas ang parte sa gitna kung saan dapat nakalagay ang ut*ng, “May portal! Ito na ang daan patungo sa Encantadia, kung gusto niyong dalhin sa paraiso ang mga mister niyo i-mine niyo na ‘yan! First two customers lang!”

"At tawagan mo ang airport authority. Walang eroplanong aalis sa paliparang iyon hangga't hindi ako nakakarating! Walang sinumang makakalipad!" Sa Tuguegarao Airport, nagsisimula nang bumuhos ang isang malakas na ulan. Ang madilim na kalangitan ay sinabayan ng malalakas na kulog, tila nagbabadyang sumaksi sa isang matinding sakuna.

[Ang Dugo ng Katapatan] Ang pulang tuldok ng laser ay tila isang mantsa ng dugo na gumagapang sa puting tela ng damit ni Paola. Sa isang iglap, tumigil ang pintig ng mundo. Ang huni ng mga kuliglig sa kagubatan ay napalitan ng isang matinis na katahimikan na tanging ang mga sanay sa kamatayan lamang ang nakakaunawa.

Pumalahaw sa iyak na tawag ng dalawang bata sa nakahandusay at wala ng buhay na ina. "Bruko, bakit mo binaril?!" galit na singhal ng isang lalaki sa kasamahan. "Ayoko ng sagabal!" "Malalagot tayo sa Don niyan!" "Putang ina! Problema ba 'yon? Eh di sabihin natin nanlaban sila! At huwag ka ngang takot Mario!" walang pusong sagot ng lalaking nagngangalang Bruko.