Pangontra Sa Aswang Novels & Stories

Mukha ba siyang aswang? "Matatanggap ko pa kung ito ang sabihan mo na mukhang aswang!" Itinuro niya si Menggay. "Pero ako—" Hindi niya naituloy ang sasabihin, paano si Birang ay bahagya siyang itinulak kaya naman nangudngud siya sa tiyan ng lalaking nakahiga. "At ginawa mo kaming aswang!" Nanlalaki ang butas ng ilong ni Birang sa inis. "Sa ganda naming ito?!"

Naman oh baka isipin pa nitong ang laki kong duwag! "Hmm...tiktik, 'yon ay ibon na nagbibigay senyales sa mga aswang na may namataan silang.....masarap na biktimain. Nasa malapit lang siya tumunog kaya ibig sabihin? Ikaw ang puntirya"

Bumuga s'ya ng hangin at dahan-dahan na inihakbang ang kamay at paa na parang aso. Nang walang marinig na tunog ng nabasag na salamin ay binilisan n'ya ang galaw ngunit napatigil s'ya ng biglang may sumigaw. "Aswang! May aswang! Tulong mga kapitbahay may nakapasok na aswang!" malakas na sigaw ng babae. Umangat s'ya ng mukha rito at nakita n'ya ang nahihintakutan na mukha ng isang babae.

“Pssst… pssst…” Napalingon lang ako, wala naman. Siguro guni-guni na naman iyon ng buntis. Ngunit pagharap ko, tumambad sa mukha ko ang isang nilalang. “ASWANG!!! HELP! ASWANG!” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapatili. Ang malas ko lang, dahil hindi na nga ako narinig ng mga kasama ko sa bahay, naunahan pa akong matakpan ang bibig ko ng nilalang na iyon.

Nami Ashantelle Santiago’s POV Hindi ko na alam kung ilang beses nang umangat at bumagsak ang Vikings. Ang tanging alam ko lang ay bawat swing ay parang isang paraan ng universe para patayin ako nang pahirapan. Halos iyak-sigaw ako habang nakadikit ang buong katawan ko sa kanya, hoping na kung kunin man ako ni kamatayan, isasama ko siya.

“Kung ganoon, hindi mo rin ako mapipigilan sa gagawin ko. Walang sinuman ang maaaring pumigil sa akin.” Ngumisi si Gaia at mabilis sumugod patungo sa direksyon ni Sanmig. Wala nang nagawa si Aurus para pigilan pa siya. Magkakasunod niyang sinuntok ang dalawang kalaban sa sikmura at panga. Pinatamaan naman niya ng sipa ang pangatlo. Umiwas siya sa pinakawalang pana ng pang-apat. Sinalo niya ang pana nito at inihagis iyon pabalik sa lalaki. Tinamaan ito at natumba sa lupa. Magkasabay sumugod ang pang-lima at pang-anim na lalaki. Nakaamba ang palakol ng mga ito sa kaniya. Patagilid siyang umiwas sa palakol ng pang-lima kasunod ng pagyuko niya para iwasan din ang armas ng pang-anim. Napagitna an

sabi ni mama na agad namang nag-panic. “Papa, ano na, anong gagawin natin? Kaya ba nating kalabanin ang maraming demonyo?” tanong ko kay papa na hindi na rin naitago ang takot na nararamdaman niya. “Ang tanging maisasagot ko lang ay kailangan natin ng mga kagaya natin, mga flower fairy, tayo lang ang makakapagligtas sa Pilipinas at ganoon na rin sa buong mundo,” sagot ni papa sa akin.

Ang account ay mabilis na pinagbawalan, at kasama nito, gumuho ang masamang panaginip ng Subject Two. Ang sistema ay nagpaliwanag sa kanyang huling paghatol: [Ang isang mabuting ina ay gumagabay sa kanyang anak patungo sa pagbuo ng mga mahuhusay na prinsipyo. Si Subject Two ay hindi nakamit ang pamantayang ito. Bukod pa rito, pinahintulutan ng Subject Two ang labis na pagkonsumo ng hindi malusog na pagkain.]

Pataasan ng ihi ng mga pananaw kung ano ang tama at mali. “Ay, ano ga?” Ang kagawad na huminto sa tapat naming dalawa. Huminto rin ang lima pang kasamahan nito. “Kayo ga’y magpupupugan na laang diyan na parang mga laywan o sasama sa tubigan?” Lang-Laang. Laywan. O bee. Lumbo kung mas malaking black specie. Karaniwang yon ang tawag sa amin. “Sasama ho kami,” mabilis kong sagot. Hinihila na ang asawa ko para bumuntot sa kanila.