Novel & Cerita Pangontra Sa Aswang

Kabanata 20 Subukan mo Sa sandaling ito, kinuyom ni Anthony ang kanyang mga kamao at galit na tumitig sa silid na puno ng mga taong may malamig na mga mata! Si Anthony ay puno ng panginginig, na may isang pares ng galit na mga mata, na nakatitig kay Harold at sa iba pa. Lumakad siya, at bawat hakbang niya sa sahig ay gumagawa ng katok, na nagpaparamdam sa lahat ng tao sa bulwagan na medyo natakot.

Yung paulit ulit kang pagsamantalahan kahit na humihingi ka ng awa? "kasi ako naranasan ko yun sa kamay ng ASAWA mo at nakita mo yung lahat dahil nandoon ka!" madiin ang bawat salitang binitawan ko, habang nakatingin ako sa babaeng hindi makatingin sakin ng deretso. "WHAT THE FUCK IS THIS MOM, ANGEL?" parehas kaming nagulat sa magkasabay na sigaw na aming narinig.

Hindi 'yon kalakihan kaya siguro hindi ko agad napansin. Tumingin naman ako sa damit ng mga taga Tres at doon ko napagtanto na meron din silang pin ngunit ang sa kanila naman ay isang mata, ang matang iyon ay kulay pula at napaka 3-d ng pagakakagawa. Pipihit na sana ako ng lingon para makita ko naman 'yong sa Dos ngunit napatigil din ako dahil nararamdaman ko pa rin hanggang ngayon ang mga tingin nila. Mamaya ko na lang siguro sila iispatan.

Base sa kwento ni Quillia, ay hindi basta basta ang Danag na kalaban namin. "Alam mo, Ada. Hindi lang iisa ang uri ng aswang sa Pilipinas. Madaming uri sila. Kaya hindi na ako nagulat kung kumulo man ang lana na dala ni Quillia. Pero bakit ka nga ba may dalang lana?" ang tanong ni Arius.

PROLOGUE Dumadanak ang dugo, nagliliwanag ang kalangitan dahil sa pamilyar na mga kapangyarihan. Nakabibingi ang bawat palahaw ng mga taong nadamay sa kaguluhan. "Loriana!" Dinig kong sigaw ng isang hindi pamilyar na tinig. Nasaan ako? Paano ako napunta sa gitna ng hindi pang-karaniwang gyerang ito?

Teka, what if? "What if guys subukan natin silang labanan? No magics involved!" sigaw ko sila. Nagsitanguan sila pero napatigil kami at napaatras ng may humarang na Anaconda at sa likod namin ay ang mga wolves. We're cornered. Ang swerte namin ngayong araw grabe!

Dagdag kopang pang aasar dito Lalo namang naasar si kera at talagang nagwawala na ito para lang makawala sa mga kamay ng mga katulong. "D*mnn! Let me go! Let me go! I'll k i l l her! I want to k i ll her!" Sigaw ulit ni kera habang inilalayo na naman ito sakin at dahil matangkad nga siya ay malakas ito at nakawala nga ito sa mga kamay ng katulong. Halos lahat ng mga katulong ay nagsiupo sa sahig ng wala sa oras, sa lakas ba naman ng pagkakatulak ng bakulaw nato. Parang buldog na ngayon si kera na umaapoy sa galit, at nanginginig ang panga nito sa gigil nakatingin ito sakin

🟦 Ang Pagmamakaawa ng Nilalang Doon lang naka-react ang asul balat na nilalang. Punô ng pagkabahala ang mga mata niya. Tinitigan niya si Juan na may galit na nakatago, sabay turo sa espada at sumigaw ng ilang salita. Napatigil si Juan. At sa sandaling iyon— mula sa bolang liwanag ay lumabas ang isang paos na tinig. “Kaibigang bata… huwag kang padalos-dalos. Wala akong masamang hangarin. Ako ang panginoon ng taong nasa labas…”

“Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.” “Ssssh… tahimik, guys,” saway ni Naro. Mayamaya pa ay bilglang tumahimik ang paligid at hindi na nila naririnig ang mga tunog. Mas lalo naman kinabahan si Naro sa nangyayari. Kabisado niya ang mga aswang dahil na rin sa empluwensiya ng kaniyang lolo at lola na mga Pinoy. “They are more aggressive when they are silent,”

Nag-react ang dalawa pang kalaban sa mga baril. Wala akong armas, kinuha ko ang pinakamalapit na upuang metal at inihampas ito na parang paniki. Tumama ito sa pagkalabog ng buto sa braso ng isang lalaki, kalansing ng baril. Umungol siya. Nakaluhod na si Mara sa singit, ang kamao ay nakatapat sa panga. Natumba siya.