Pantakip Sa Sugat Mga Nobela at Kwento

Tumingin ako ng diretso sa kanya. Parang unti-unti akong nahipnotismo nito at muntik na akong mawala sa aking sarili ng makita kong papalapit na ng papalapit ang labi ko sa kaniya. Agad naman akong tumayo at tumawa para hindi mahalata ang nakakailang na nararamdaman ko. Take note: Salakot - Salakót is a traditional lightweight headgear from the Philippines used for protection against the sun and rain. Credits to Wikipedia.

"Anong 'thing' naman 'yang pinagsasabi mo? Pwede ba diretsahin mo'ko?' litong tanong ko dito, not understanding his point. He just kept groaning na para bang hirap na hirap ito... I wonder what got him react this way. Sumasakit ba ang sugat nito? Worried with that thought, agad ko ng tiningnan ito ng malapitan kahit na hirap na hirap pa'ko with me sitting behind him. "Sumasakit ba ang sugat mo? Huminto nalang muna kaya tayo and let me check it----" "Hindi 'yan ang ibig kong sabihin. It was your boobs. It kept on bumping on my back so you better distance yourself from me now before I'd stop this horse and kiss you again against your will."

Hindi niya ito magagawa! “K-kumusta ang nurse?” “Currently in the ICU. Good news, hindi ganoon kalalim ang mga sugat na natamo ni Ms. Beltran dahil walang talas ang tinidor na ginamit sa kanya.” Medyo nakahinga ako ng maluwag. “And Jimin?” “Nagamot na rin ang sugat niya.” Nangunot ang noo ko. “Sugat? He’s wounded too?”

nakatitig lang ito sa akin Ano kaya ang ibig sabihin nito. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, I am suppose to be walking away or at least interfering him pero bakit ito ako nakatayo lang habang tinitingnan siya. Sapphire do something. “Its okay naman, you don’t need to worry that much saka magaling na rin ang sugat ko oh” saway ko dito habang tinuturo ang aking sugat.

mabato dun kaya bakit hindi man lang sya nasaktan? "Nagtataka ka ba kung bakit wala akong sugat?!"Nakangiting sambit nya at inilahad ang kamay nyang may telang makapal at ang daliri nya ay may mga sugat sugat!! "Nahulog mo kanina nung pinasok mo kami ng investigator mo sa exit room kaya tinago ko agad!"Sambit nya na hawak hawak ang tela!este panyo kong cotton!!..

nag-aalalang tanong ko sa kanya. "Ah...o-okay na. Hindi na siya masakit pero ramdam kong malalim pa ang sugat." "Mas malalim pa sa sugat na nariyan sa puso mo?" May bahid ng pang-aasar sa aking tinig at hindi ko inaashan'g magiging dahilan 'yon upang sumama' ang loob niya saakin. "Simoune, kung wala kang matinong sasabihin sa'kin, sana'y nanahimik ka na lang."

Nararamdaman ko na ang hapdi wala pa mang dumadapo sa balat ko. "This is going to be painful but it will be fine," he speaks like he's an old guy. Lumuhod siya sa harapan ko at nilagyan ng kaunting alcohol ang cotton. Idinampi niya iyon nang marahan sa sugatang tuhod ko, hinawakan niya ako roon para ipirmi. I bit my lower lip and let a brave face. Tumingala siya sa akin at mayroon pagtataka sa mukha.

Lahat nang pinigil ko kaninang iba't ibang klase ng nararamdaman, ngayon ko lang nailabas. Iyong sakit sa mata, sugat sa puso, pagod sa pag-iisip. Lahat na sabay-sabay kong natanggap sa isang araw lang. "A-Ayaw ko na po rito, Miss Manager..." Nakatakip ang dalawa kong kamay sa mukha ko, habang humihikbi pa rin. Ang sikip sa dibdib, higit pa sa kagat ng langgam ang aking nararamdaman.

Pumikit muna ako ng mariin bago nag salita. "Track me." tipid kong aniya. "On it." sagot nito sa kabilang linya. Ilang minuto lang ay nakarinig ako ng mga tunog ng keyboard. Bumuntong-hininga muna ako bago tiningnan ang sariwang sugat sa braso ko. Kahit nanghihina na ay pinunit ko ang laylayan ng suot ko at tinali sa sugat ko.

Pinandilatan niya ang dalawa nang magkasabay ang mga itong lumapit. "Señorita, hindi ka namin hahawakan pero nakikiusap kami, sumama ka sa loob ng bahay nang magamot na iyang sugat mo, baka magka-impeksiyon iyan at lagnatin ka." Genuine naman ang nakikita niyang pag-aalala sa mga ito. "Walang mananakit sa iyo, pinapangako ko."