Novel & Cerita Patricia Of The Green Hills Summary

Sinabihan ko naman s'ya na mag drive na habang nagkukwento ako. Lahat ng sama ng loob ko ay nabawasan nang magkwento ako sa kanila. "Sabi ko na nga ba, masama talaga ang kutob ko sa lalaking 'yon" ani ni Anthony. "Akala ko pa naman totally green flag, pakwan naman pala" si Patricia. "Anong pakwan?" Takang tanong ni Jhamir. "Green flag sa labas tapos nasa loob naman pala ang pula" sagot ni Patricia.

Ilang sandali pa, marahang bumukas ang pinto ng isang silid sa itaas. Mula roon, lumabas si Patricia. Limang taong gulang pa lamang siya, ngunit sa bawat galaw, may kakaibang bigat, may kakaibang pagka-matinong hindi akma sa isang bata. Tahimik siyang bumaba sa hagdan, marahan, parang may sariling iniisip. Nang tuluyan siyang makalapit sa ina, tumingin siya nang diretso kay Marielle—isang titig na walang alinlangan, malamig at puno ng kuryosidad.

Naguguluhang tanong ni Patricia sa tinuran ng kanyang nobyo habang nakatingin sa puting kisame, dahil kasalukuyang nakabaon ang mukha ng nobyo sa pagitan ng kanyang leeg. “Ayon sa kaibigan ko ay kasalukuyan ng tumutulong ang kapatid ni Storm, si Summer. Mahihirapan na akong lumantad sa mga pampublikong lugar dahil madali para kay Ma’am Summer na matrace ang kinaroroonan ko.” Nababahala nitong pahayag kaya biglang natahimik si Patricia at masusing pinag-iisipan ang lahat. Hindi siya pamilyar sa pamilyang Hilton kaya bago sa kanyang pandinig ang pangalan ni Summer. “Tell me, wala na ba tayong magagawa?” Naiinis na tanong ni Patricia na sinundan ng isang malalim na buntong hininga mula kay Land

Ngayon ay wala na itong mukhang ihaharap pa sa tita niya lalo na sa mga taong nasa paligid nito. "Ayoko ng makita pa 'yang pagmumukha mo dito sa pamamahay ko," kinaladkad nito si Patricia na palabas ng bahay at dito itapon lahat ng gamit nito. "Tita, please maawa po kayo," Lumuhod bigla si Patricia upang magmakaawa sa tita niya na hindi ito palayasin dahil wala naman itong ibang kamag- anak.

Hindi mapakali si Patricia sa kaniyang silid. Hindi niya alam kung bakit sobrang protektado ni Dark si Natasha gayong iba ang mukha nito at walang maalala. Mabuti na lang at umarte muli ang tunay na Cherry kaya ito ang inaasikaso ngayon ng doctor sa halip na ang pamangkin niya. Ilang sandali pa ay napaigtad si Patricia sa kinaupuan nang may kumatok.

Taimtim kong pinagmasdan ang note ni Patricia at binasa sa isip ko ang mga nakasulat dito. “Patricia is sitting in a wheelchair on the day of her graduation. Kasama niya ang Mama niya at Papa niya at ang ibang family niya, kasama rin si Gwen.” Kwento ko kay Gavril. “Does Patricia look surprised or nervous in your vision? Ano ang facial expression ni Patricia?” tanong muli ni Gavril. Muli kong inisip ang vision ko about Patricia. “She’s smiling. But you can see and feel that she’s faking it.” Sagot ko. Bigla namang nilapit sa akin ni Gavril ang notebook niya.

Malumanay na sabi ni Margarith habang hinahagod pa rin ang likod niya. Kaagad nabaling ang kanilang atensiyon nang biglang pumasok si Patricia sa loob ng living room. Naka sleeveless crop top ito at high waisted shorts habang ang mahabang nitong buhok ay naka pony tail. Hindi maiwasang ma insecure si Xylona sa kanyang sarili lalo na't may kagandahan namang ikabubuga si Patricia. "Hi everyone, what's happening here? Bakit parang feel ko na wrong timing ang asking pagdating?" Ani nito na parang nalilito sa nangyari.

Si Patricia ay parang isang pangit na sisiw, mahiyain, hindi makabasag pinggan, at takot na takot gumalaw. Pero si Alice ay parang black swan, matikas, may tiwala sa sarili, at may apoy sa mata. Napakunot si Daemon. Napatigil siya. Tumingin sa kanya si Patricia mula sa gitna ng tao. Saglit siyang ngumiti. Isang ngiting may halong biro, parang batang babae na bagong pasok sa mundo.

“Kristine, hinahanap ka ni Miss Patricia. Kung ayaw mo siyang makaharap, sabihin mo na lang na naka-leave ka.” Sandali siyang natigilan, huminto sa ginagawa at dahan-dahang tumingin sa kabilang dulo ng silid. Doon, nakatayo si Patricia—pulang blazer, mataas na heels, buhok maayos na naka-blow dry, at may ngiting parang alam niyang nakakaabala sa iba. Hindi galit si Kristine kay Patricia, pero ramdam niya ang bigat ng presensya nito. Sinubukan niyang bumaling sa keyboard at bulong sa sarili:

Pakiramdam niya ay napaka-perpekto ng lahat. Bumangon si Patricia mula sa kama. Itinapi ang kumot sa kanyang katawan saka naglakad patungo sa bintana. Nang buksan niya iyon ay saka sumalubong sa kanya ang sariwang hangin na pang-umaga. Kasabay ang malalambing na huni ng mga ibon huminga ng malalim si Patricia saka pinuno ang kanyang dibdib.