Peace Offering In Tagalog Novels & Stories

Tagaytay "We're going to Tagaytay," he announced. "What?!" Ngayon ay nasa kotse niya kami pauwi sa amin, pagkatapos ng nangyari kagabi ay iniwasan na namin ang usapan na tungkol kay Grace. Kapag mas lalo kong pinipilit, lalo lang siya naa-asar sa akin at hindi nagsasalita.

At sya na rin ang nag tigkal nito sa paa nya at tinabi sa may tabi. "Xie-xie!" ( thankyou ) umupo sya sa tabi nito sa kaniyang kama. "Say 'salamat' it means Thank you," tumango naman ito at pumalakpak "Syalamawt!" Nakangiting turan nito, napahagikhik nalang sya sa paraan ng salita nito. "Walang anuman!, it means 'youre welcome'," he smiled after saying that.

Magkaiba talaga si Heart at ang kuya nitong ginagawang issue ang lahat. "Peace offering! Friends na ulit tayo, diba? Promise, hindi na ako gagawa ng kalokohan. Last na to." At alam naman pala nitong kalokohan ang ginagawa nito ngayon. "Please, bati na tayo."

Si Diamond ang nag-lead ng prayer: “Thank you very much Lord for the blessings we receive, and for the abundant food that we will share today. Many thanks to the new family member who will be with us from now on. Amen!” Nay, Tay, naiintindihan nyo po ba ang sinabi ni mond sa huli?....tanong ko sa mga magulang ko. “Naku anak mahina kami sa English hi, hello at how are you, fine lang alam namin.”....kaya natawa ako sa sinabi ni nanay.

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Umiiyak na sabi nya rito habang sapo ang namamagang braso. "Ikaw naman kasi eh! kain tayo sa labas para makabawi naman ako sayo." Wika nito ganito ito kapag nakakagawa ng pananakit sa kanya. Biglang magagalit at biglang magiging maamong tupa.Para itong baliw na kong magbago ng mode. "Ayuko!" Tanggi nya rito. "Sige na be, peace offering ko sayo kain tayo sa labas parang date narin naman natin diba?" Pamimilit nito.

Umurong naman sa pinakadulo si Mateo sa takot na masabunutanb kung kaya’t sa natitirang kilometro ng kanilang biyahe ay walang nagsalita o gumalaw man lang. “Feliz Navidad a todos. Que esta noche solo el amor y la alegría los unos por los otros more en nuestros corazones, (Maligayang pasko sa ating lahat. Nawa'y sa gabing ito ay tanging pagmamahalan at kasiyahan sa isa't isa ang siyang nananahan sa ating mga puso,)” salubong ng Prayleng nasa harapan. Nakarating nga sila sa takdang oras, naunang pumasok si Vahlia nang mahawakan na niya ang banal na tubig sa entrada ng simbahan.

Mukhang habang tumatagal, lalong nagiging pabaya at rebelde. ”G-ganon ba?” ”Oo, kaya lengua ang iluluto natin ngayon, para umuwi siya. ”Wow! Dila nga!” kapit ko ang malapad na pirasong karne na mainit-init pa mula sa pressure cooker. ”Dito pala gawa ang lengua?!” ”Kaya nga tinawag na ’lengua’, eh!” inis na bulong ni Mercy. ”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’!”

“Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.” Please, ilayo niyo rin po ‘tong katabi ko sa akin. Amen. Dinilat ko ang mata at kumuha ng pinggan pero agad inagaw sa akin ng katabi ang hawak. “Akin na ‘to, at ito ang sa ‘yo,” ang sabi niya sabay bigay ng pinggan niyang puno na ng pagkain. “Thanks,” ang nasabi ko na lang kahit labas sa ilong.

Walang marangyang gusali, walang luho—ngunit may isang bagay na hindi kayang tumbasan ng anumang kayamanan: kapayapaan. “Mommy… ano po iyon?” tanong ng anak ko sabay turo sa isang bahagi ng simbahan. Hindi ako agad nakasagot. “Ah, iyon ba, hijo?” sagot ni Nanay Weng na may munting tawa. “Iyan ang tinatawag naming Santo de Pagbigay.” “Halikayo,” aya pa niya.