Novel & Cerita Perfectly Imperfect In Tagalog

sigaw ko dito. a xixozozozpzz Tinignan ko ito. Nasa mukha nito ang pagsusumamo, na para bang nahihirapan din ito. "Bumalik ka na doon. Hayaan mo ako dito. Gusto kong mapag-isa." Taboy ko dito. Gusto kong mag-isa, gusto kong payapainxpzooooo"Aqozzzo o ppxpaqwq ang isip ko. Gusto kong ibsan ang sakit sa puso ko.

"Talaga lang ha? Malay mo baka bigla lang 'yan dumating nang hindi mo inaasahan. Just wait for the perfect timing. Bakit ano ba ang gusto mo sa lalaki?" "Perfect timing? Asa ka pa? Siyempre, mabait saka pareho naming mahal ang isa't-isa. Ayaw ko iyong mahal ko lang siya at mahal niya lang ako. Unfair sa part naming dalawa, di ba? Eh, ikaw ano ang ideal guy mo Mich?" Saglit pa itong nag-isip. "Mabait din kagaya ng ideal man mo saka gusto ko ang may respeto at paninindigan."

Isang perfect at isang kumag na nagbubuhat ng sariling bangko na feeling pogi! Humalakhak na naman siya kaya ang inis ko ay abot hanggang langit na. "Patapusin mo kasi ako!” aniya sa pagitan ng mga halakhak niya. “Ganito kasi ‘yun. Ang perfect ng babaeng ‘yun kaya dapat sa perfect din na lalaki siya nababagay at kay—” "Oo na! Bagay na kayo! Bakit mo pa ‘yan sinasabi?!” hindi na ako nakapagpigil.

"Pero stepson. . . gusto ko lang sabihin sayo ah? Hindi lahat ng babae masama. Gano'n din naman sa inyong mga lalaki, 'di lahat ay masama. Pero ito ang tatandaan mo, lahat ng tao ay hindi perpekto." "I know." "Alam ko naman na alam mo. Gusto ko lang ipaalala sayo. Kasi naman, minsan dahil sa pagiging imperfect ng tao hindi na natin napapansin, iyong bad side na lang pala ang palagi nating nakikita. Bakit hindi mo subukan na tignan ang good side? Malay mo mag-iba ang tingin mo sa mundo." "Tch! Ang weird marinig mula sayo, but I'll try to do that."

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Nakakainis talaga siya! “Kung ano-ano na naman ang iniisip mo. I don’t care kung wala kang maibubuga at hindi ka matalino. Wala akong pake kung hindi tayo perfect match. Mahalaga pinili natin ang isa’t isa. You are perfect in my life. You are the calmness that I need.” Sabi niya habang nakatingin sa mga mata ko. “My life is already perfect and beautiful, and I need you in my life, I need bad times and ugliness in my life too. Para naman balanse at hindi boring.” Nang-aasar na naman siya. Sa lahat ng nang-aasar siya ang seryoso. Gusto kong umiyak.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Ngunitiin ko siya at hinaplos ang makinig niyang mukha gamit ang aking palad. “Walang perpekto na tao, walang relasyon na hindi nagkakaroon ng hindi pagkakaintindihan. Kailangan nating tanggapin na sa mundong kinabibilangan natin ay wala tayong makikitang perpekto pero mayroong taong sasakto at pupuno ng pagkatao natin.. at ang sa akin ay ikaw. Hindi ka man perpekto ay ikaw ang bumubuo sa akin, sapat ng ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo para sa akin. Para sa kinabukan nating dalawa.”

Drink my troubles away, one more glass of champagne And you know I'm the first to say that I'm not perfect And you're the first to say you want the best thing But now I know a perfect way to let you go Give my last hello, hope it's worth it Here's your perfect tanging kanta lamang ang nag kanilang naririnig, saktong pag tapos ng tugtug ay ranmdam niya ang pag buhay sa kanya ni kudos na parang pang bride style, titig na titig lamang siya sa kulay abong mata nito. Muling nag dikit ang kanilang mga labi isang mainit na halik ang pinagsaluhan nilang dalawa, namalayan na lamang niya ang pag gapang ng kamay ni kudos sa kanyang pang upo.

The one who can never make a single mistake. Tumingala ako, pinipilit pigilan ang luhang hindi ko na kayang pigilan. "Bawal akong magkamali, diba?" Bulong ko, pero alam kong naririnig nila. "Kasi ako na lang ang natitira. Ako na lang ang meron kayo. Ako ang anak na dapat hindi sumablay, na dapat perpekto, na dapat walang bahid dungis sa pangalan natin. Pero alam niyo bang ang hirap? Alam niyo bang ang bigat? Alam niyo bang ilang beses kong gustong sumigaw pero hindi ko magawa dahil natatakot akong madisappoint kayo?"