Perfectly Imperfect In Tagalog Novels & Stories

LANCHE's POV "I want to be selfish. I want you to be back. I want you to be mine again. I hate seing you like this. P-pero kung talagang..." hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sumikip ang dibdib ko. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. "K-kung talagang nahihirapan ka na, t-tatanggapin ko. " naiyak na sabi ko habang hawak ang kamay niyang maputla.

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

bulong pa niya sa tainga ko. "And I love you too, so much, Kenji." sagot ko na walang pag-aalinlangan. At sa buong magdamag, pinagsaluhan namin ang aming pagmamahalan. We felt liberated; we felt free to show and make each other feel how much love we have for one another. Alam ko na hindi magiging perpekto ang buhay namin. It is far from being perfect, but beyond the imperfections, having each other is what makes it imperfectly perfect. At hindi ko ipagpapalit ang pag-ibig na ito sa kahit na ano.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

) Panong hindi e kanina pa nga ako nangigigil sa kanya? "Tu as raison, il est beau. Tu as de grands yeux. Mais ne penses-tu pas que fantasmer sur les autres petits amis était au-delà de tes limites ?" Hindi nakatiis na sabat ko sa usapan nila na siyang nagpatulala sa tatlo. (You're right, he's handsome. You have great eyes. But don't you think fantasizing about other boyfriends was beyond your limit?) " Désolé, madame. " Agad na hingi ng paumanhin ng mga ito saka nakatungong tinapos ang kanilang trabaho. (sorry, madam)

LOVE is affiliated with pain. Kapag kasi nagmahal ka asahan mong masasaktan ka. Hindi mo maiiwasan ang sakit na iyon kapag totoong nagmamahal ka. Nasasaktan ka kasi sobrang minahal mo ang taong iyon. Love isn't always perfect. It isn't a fairytale or storybook. And it doesn't always come easy. Love overcoming obstacles, facing challenges, fighting to be together, holding on and never letting go. It is a short word, easy to spell, difficult to define, and impossible to live without.