Novel & Cerita Perpetua And Felicity

"Pinalapit mo ako ng tatlong beses," "At papalapitin pa kita ng dalawampung beses kung gusto mo," sabi ko sa kanya. Pinadaan ko ang dila ko sa kanyang maliit at malambot na ibabang labi habang kumikinang ang kanyang mga mata sa akin. Ang kanyang katawan ay isang piging para sa aking mga mata. Naramdaman ko ang aking pagnanasa sa kanya sa kaibuturan ko at mainit sa aking dibdib. Malambot at pino ang balat ni Felicity sa ilalim ng aking magaspang na mga kamay — mga kamay na ginugol ko sa buong buhay ko sa pagbuo ng isang imperyo. Kaya kong protektahan si Felicity mula sa kahit ano. Isusugal ko ang buhay ko para sa kanya. Ang pagbabayad sa kalokohang iyon, Dante, ay walang-wala kumpara sa gagaw

Nagsunod-sunod na ang pangyayari at nakita ko na lumabas at nagpakita na sa harap ang dalawang malapit na ikasal. Walang kapintas-pintas ang mukha ni Felicity habang taas-noo na tiningnan ang mga bisita. Mukhang mabait. Mukhang anghel. Pero yung ugali doon mo talaga malalaman kung bakit nandito s'ya kasi hinulog galing sa langit. Understandable naman pala ang ugali n'ya. Kaya siguro nagkaganyan kasi hinulog mula sa langit. Sayang hindi mukha yung nauna.

“Hindi na kayo iiwan ng lupa. Ang pangako ng Perpetual Foundation ay permanence. Tayo ay magtatayo ng isang bagong legacy dito, isa na hindi nakasulat sa kasinungalingan, kundi nakaukit sa lupa at sa Kodigo ng Kalinga.” Ang pagdating ng araw sa baybayin ay nagbigay ng mas magandang kulay sa lupa. Ang Walang-Hanggang Gabi ay hindi naglaho, pero ngayon, may Permanenteng Liwanag na nakita sa Structural Integrity ng kanilang pananampalataya sa pagtubos.

I caught Felicity looking intently sa akin. When I asked him if there’s something wrong, sagot lang niya wala. But to the way kung paano niya ako…kami tingnan, he seemed amused and I saw it mismo sa mga mata niya. I noticed din nang mga nagdaang mga araw, Felicity became more gentle at hindi na parang dragon sa akin kapag galit at madalas nakangiti pati mga mata niya. Hay! Ang gaan lang ng life nang dumating ang aming baby Aquia. Sana araw-araw ganoon na lang. Masaya lang sa bahay, puro tawa ang maririnig.

Binigyan ko rin siya ng isang ngiti at tumango naman ako sa kanya bilang tugon. Nang magumpisa ang Misa ay sinusundan ko lang ang bawat gagawin ni Selestina, dahil yun ang unang beses na makadalo sa ganong klaseng pagdiriwang. Minsan ay nagkakaroon ng kapayapaan dahil minsan ay ang tahimik ng buong simbahan, pero may pagkakataon ring may nagsasalita sa harapan, napagtanto kong isa pala yong pari. Yun pala ang ginagawa ng isang pari, ang pamunuan ang buong pagdiriwang ng Misa. Hindi ko sinusubukang kausapin si Selestina dahil madalas ay napapansin ko rin siyang bumubulong at magkadikit din ang dalawa niyang kamay.

iritadong sabi niya. “She really meant to insult us, Mom,” sabat ni Leticia, namumula pa sa hiya. “Gusto ko na talaga siyang mawala,” masungit na dagdag ni Felicity. “Binibilang ko na nga lang ang araw hanggang pakasalan ni Dashiel si Venus. They love each other. Hanggang kailan ba niya kailangang isakripisyo ang sarili niya para sa pathetic na kasal na ’yan?”

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

Del Castillo na sya. Hindi naman tumagal ang seremonyas, dahil lima lang naman silang andoon para saksihan ang pag-iisang dibdib nila, sya si Aiden, si Harvey ang Pari at isang sakristan. Wala naman sa garbo o dami ng bisita ang nagbibigay kulay sa isang kasal, kundi ang wagas na pagmamahalan, hindi man ang kasal nya kay Aiden ang kasal na pinapangarap ng bawat babae, masasabi naman nyang ang kasal nila ni Aiden ay ang syang pinapangarap nya, dahil naikasal sya sa taong mahal nya at mahal sya. Alam nyang sa ginagawa nila ni Aiden tinatahak na nila ang ikalawang yugto ng kanilang buhay, yon ang buhay may asawa. Bagong buhay kasama si Aiden at ang magiging anak nila. Ito na ang magiging bago

May yaya na rin ang anak nila na pinangalanang ni Cody na. "Prince Caspian" Hindi na lamang pumalag si Ali ng sumunod na araw ay dumalaw sina ALi kina Mang Bert at inimbitahan ang magasawa sa kanilang kasal na na iset sa susunod na buwan .ISasabay na rin ang binyag ni Prince.

Saka lamang huminto sa paggalaw ang maliit na baul nang hawakan ko ang ibabaw nito. "Ouch!" sambit ko nang tila may sumundot na maliit na bagay sa aking palad. Nang tingnan ko ang palad ko ay may maliit na sugat na tila gawa ng isang maliit na karayom. Bahagya akong napaatras nang bigla na lamang bumukas ang baul na nasa harapan ko. Tumambad sa aking mga mata ang isang punyal na gawa sa kahoy. Dinampot ko ito at sinuri nang makita kong may mga salitang nakasulat sa magkabiñang gilid ng punyal. "Banal na punyal. Punyal ng kamatayan at punyal ng pagkabuhay," basa ko sa mga salitang nakasulat. Ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?