Person Vs Supernatural Novels & Stories

boses niya mababa. “Pero isa lang ang sure ako…” Tumingin siya diretso sa mga mata ni Ayesha. “This isn’t supernatural.” Lumapit pa siya—isang hakbang, dalawang hakbang—hanggang halos magdikit ang noo nila. “This is human.” Napasinghap si Ayesha. “Someone did this to us. Someone planned it.” At sa unang pagkakataon… Walang halong hallucination, sumpa, o pulang liwanag—

Ang gumagamit ng supernatural na kakayahan ay itinuturing na ganap na naiibang klase, at ang kanilang kalikasan ay mas maihahalintulad sa hayop. “Tama iyan!” sabi ni Shaun. “Isa talaga siyang psychic na may malakas na mental powers. Wala akong anumang depensa kanina, kaya sinamantala lang niya ako. Kung hindi, bakit ako luluhod? Ang taong iyon ay makasalanan at tuso. Mag-ingat ka sa susunod na makasalubong mo siya!” Sinabi niya iyon para palubagin ang loob niya.

Vera's POV My life started normal. I never believe in anything. Supernatural is just a fiction for me. My world was confined and strictly black and white. I am skeptic and a believer of facts. But my life turns around in just a snap, life opened doors that took me off guard and beyond my comfort zone. These past few weeks, I had discovered my roots and had been involved in the supernatural realm. I can't believe that I belong here.

“Reports are coming in… sa social media. Hospitals… emergency rooms… people are dying all at once, simultaneously.” Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. “How… how is that possible?” Tumingin siya sa akin, malamlam ang mga mata. “It’s not natural, Caline. That’s not how things work. This is the work of demons… they feed on souls, especially those near death.”

Madalas niyang kinakausap ang mga nomad na kapitbahay niya sa Melorian noon. Mahilig ang mga nomad sa panghuhula at lahat ng klase ng sobrenatural. Sinabi nilang ganun talaga ang tadhana at kapalaran ng mga tao, isang bagay na hindi saklaw ng siyensya o ng batas ng kalikasan. Sa unang beses na pagkikita, may ilang nakakaramdam na parang dati na silang magkaibigan, habang ang ilan ay naiinis sa isa't-isa.

Pinitik ko siya sa noo. "Sabing okay na, eh. Kulit talaga." Nangingising sabi ko na nginusuhan niya lang. Kuntento na akong buhay pa silang dalawa at kasama ko. Ayon ang mahalaga. Ang buhay sila. "Does it mean they possess some, supernatural power too just like DEATH?" Max. DEATH chuckled sarcastically.

3RD PERSON POV Creatures in this modern times are still out there, not just inside a childrens book or in a novel. Pwedeng yung taxi driver ay isa pa lang nagpapanggap na goblin, teacher ay isang Elf at kahit ang mga pinasikat at kilalang personalidad ay maaaring mga Vampires. Even though they still not coexist with humans, they still live here among us. But they have some special and different place for themselves like this gatherings, especially like ...

Ang pagdating niya roon ng madaling araw ang naituring niyang pinakanagpabago sa pagkatao niya. Hindi relihiyosong tao si Tito ngunit nang maengkwentro niya ang iba't ibang klaseng laman-lupa at mga nilalang na akala natin ay likha lamang ng malilikot nating mga isip, natuto siya ng mga natural na panalangin at mga latin na kusa raw ipinasa ng taong nagligtas sa kanya laban sa mga engkanto. Ang tao raw na ito ay isang pangkaraniwang hiker lang din kung susumahin sa tingin ngunit may kakaibang abilidad na itakwil ang mga mala-tauhan ng impyerno.

Paliwanag sa amin ng Señorita na nagpalinaw sa amin mga isip. "Sino po ang mga Pessoas Mas?" Tanong naman ni Xavier, kahit ako ngayon ko lang narinig ang salitang iyan. "Ah, hindi niyo alam?" Batong tanong naman ni Señorita Marisa saamin na tinanguan lang namin. "Ang mga Pessoas Mas ay ang mga Fantasian na nakipag kasundo sa taksil na Deus na si Deus Lucifero. Sila rin ang mga nanakop sa iba't ibang kaharian. Oh siya tara na at baka mahuli pa kayo sa exam." Kwento ni Señorita Marisa sa amin, wala naman kami, sabay yaya na pumasok na sa hall. Kaya naman lumakad na kami papunta sa puno...