Person Vs Supernatural Novels & Stories

Ang gumagamit ng supernatural na kakayahan ay itinuturing na ganap na naiibang klase, at ang kanilang kalikasan ay mas maihahalintulad sa hayop. “Tama iyan!” sabi ni Shaun. “Isa talaga siyang psychic na may malakas na mental powers. Wala akong anumang depensa kanina, kaya sinamantala lang niya ako. Kung hindi, bakit ako luluhod? Ang taong iyon ay makasalanan at tuso. Mag-ingat ka sa susunod na makasalubong mo siya!” Sinabi niya iyon para palubagin ang loob niya.

Vera's POV My life started normal. I never believe in anything. Supernatural is just a fiction for me. My world was confined and strictly black and white. I am skeptic and a believer of facts. But my life turns around in just a snap, life opened doors that took me off guard and beyond my comfort zone. These past few weeks, I had discovered my roots and had been involved in the supernatural realm. I can't believe that I belong here.

“Reports are coming in… sa social media. Hospitals… emergency rooms… people are dying all at once, simultaneously.” Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. “How… how is that possible?” Tumingin siya sa akin, malamlam ang mga mata. “It’s not natural, Caline. That’s not how things work. This is the work of demons… they feed on souls, especially those near death.”

Pinitik ko siya sa noo. "Sabing okay na, eh. Kulit talaga." Nangingising sabi ko na nginusuhan niya lang. Kuntento na akong buhay pa silang dalawa at kasama ko. Ayon ang mahalaga. Ang buhay sila. "Does it mean they possess some, supernatural power too just like DEATH?" Max. DEATH chuckled sarcastically.

3RD PERSON POV Creatures in this modern times are still out there, not just inside a childrens book or in a novel. Pwedeng yung taxi driver ay isa pa lang nagpapanggap na goblin, teacher ay isang Elf at kahit ang mga pinasikat at kilalang personalidad ay maaaring mga Vampires. Even though they still not coexist with humans, they still live here among us. But they have some special and different place for themselves like this gatherings, especially like ...

Ang pagdating niya roon ng madaling araw ang naituring niyang pinakanagpabago sa pagkatao niya. Hindi relihiyosong tao si Tito ngunit nang maengkwentro niya ang iba't ibang klaseng laman-lupa at mga nilalang na akala natin ay likha lamang ng malilikot nating mga isip, natuto siya ng mga natural na panalangin at mga latin na kusa raw ipinasa ng taong nagligtas sa kanya laban sa mga engkanto. Ang tao raw na ito ay isang pangkaraniwang hiker lang din kung susumahin sa tingin ngunit may kakaibang abilidad na itakwil ang mga mala-tauhan ng impyerno.

Dinampot ko iyon saka binasa ang ilang parte. "You wanna know something about ghosts and supernaturals?" Asked Caden, his eyes full of curiosity and interest. "May alam ka sa mga multo?" "Not that much. Mahilig kasi ako sa mga horror films and paranormals. You want to know some? I can tell you everything I know," masayang alok nito. Hindi na siguro masama. Isa pa ay kailangan ko na rin talaga ng impormasyon tungkol sa mga ganong bagay para makauwi na si Cai at para rin matahimik na ulit ang buhay ko.

Baka natural lamang ‘yon sa mga kagaya nila—ang magbigay ng gano’ng pakiramdam kaya dapat manahimik na ako at harapin ang tunay kong pakay dito. And he is weird, huh? Bigla-bigla na lamang susulpot sa kung saan! Pero oo nga pala, iba pala siya and I am no longer in the world where humans are everywhere. Because now, I am already in a world where supernatural can be seen and myths about them can be proven. That’s why I should be cautious and remember what I’ve learned about them and in this world. ***

Curious na tanong ko sa kanya habang komportable akong umupo na patagilid sa couch niya, at ipinatong ko ang mga binti ko sa armrest ng inuupuan ko para makaharap ko silang tatlo na nakaupo sa isang malaking sofa. "Well, I believe that there's nothing to be scared of. Ang mga multo, bampira, witches, at werewolves ay nasa libro lang. Right? Fiction. They are just a product of an imaginative and creative mind of people." Paliwanag niya, at nagkatinginan kaming tatlo na mga supernatural beings na para bang nag-uusap kami gamit lang ang aming mga mata. Gusto ko sanang tumawa, pero mukhang sobrang seryoso nilang tatlo dito. Kung alam mo lang, Pryce, na wala ni isa sa ating apat ang normal na ta

Dahil ramdam kong mayroon ngang tunay na nagbago. Ang pagiging Mangkukulam ko'y— nanatili parin sa akin. I live, faraway from the crowds. I never want to attract attention, especially someone, wo can't understand my situation. Vampires and Werewolfs, doesn't exist in their minds. But the people behind the 'konseho' they believe that our existence will bring danger in there worlds. Sila ang tagapagbantay ng kasarinlan sa pagitan ng kagaya namin at ng mga mortal. Kabilang na dito ang iba't ibang angkan, ngunit ang iba dito'y hindi ko masasabing maasahan.