Philippine Ethnic Designs Novels & Stories

She owns two-hundred branches around England, one-hundred branches in Italy, and fifty branches in the Philippines, and in others several different countries. Isa si Pursha Esteban or kilalang Purisca sa mga labis na iniidolo ni Veronica, and now she's one of her ambassador. Purisca was born in England, pero half-pinay rin siya dahil Filipina ang Mama niya. Naging sikat ang mga gawa nitong bag, shoes, clothes, dahil sa mga produkto na ginagamit nito upang maging matibay ang mga disenyo niya.

"Well, I grew up in this country. Kalahati ng buhay ko'y narito ako sa bansang ito, at noong bata ako ay madalas kaming umuwi ng mga magulang ko sa probinsya ng lolo." Ibinalik ni Phillian ang tingin sa harapan. Hinayon nito ng tingin ang paligid. "Alam mo bang sa likod ng simbahan ay may mga nakahilerang stalls na mga souveniers naman? There are also clothes and hats and home decors na may logo ng bayan o art designs na base sa mga produktong matatagpuan dito sa Contreras. This town is known for its fresh crustacean products, kaya base sa mga iyon ang artwords na makikita natin doon" Ibinalik nito ang tingin sa kaniya. "You seem so interested with arts; gusto mo bang makita?"

Chapter 17 Celine’s POV Hinihintay ko ang feedback galing kay Ethan. Nakapagpasa na kasi ako ng design sa proposed design ng cake shop. Nasabi ni Carol na may incentive pa raw na makukuha kapag napili ang aking design. Sa tatlo kong disenyo, ang pinaka-bet at nagustuhan ko ay ang pangalawa kong disenyo.

And it's okay, as long as Ziah's okay. Nang makapasok siya sa loob ng bahay ay naamaze siyang tiningnan ang design nito. It's better than he think. Nakangiting sinalubong siya ng Mama ni Ziah. This is what he love from being a Filipino and born in the Philippines. They always greet you smile in their face.

Bulong ko at tiningnan ko na mumula lang ito. Kinuha ko yung maliit na box na yari sa kahoy, “Ano kaya laman nito?” Tanong ko at nang buksan ko nakita ko ang napaka gandang panyeta o ang sinaunang haircomb na ginagamit ng mga lumang Filipino. “Wow ang ganda..” bulong ko at kinuha ko pa ang ibang laman nito. May nakita akong Jade Brooch with ring na pareho din.

Disenyo ito ng mga singsing. Hindi lang basta mga simpleng singsing, kundi mga obra-maestra na nagtataglay ng kakaibang hugis ng hiyas sa gitna—elegante, moderno, ngunit may tradisyonal na arts na hindi ko pa nakikita sa kahit saang foreign fashion magazine. Ang bawat detalye ng gilid, ang kurba ng metal, at ang pagkaka-pwesto ng mga maliliit na bato ay napakaperpekto. Masakit man aminin, pero kahit ang mga kinuha kong sikat na designer para sa sarili naming kumpanya ay walang sinabi sa talino ng taong gumuhit nito.

Nakakabilib ang bilis ng paglago nila. Mas lalo akong na-curious nang malaman kong Pilipina ang may-ari nito habang British naman ang kanyang asawa na siyang namamahala sa international operations. Habang isa-isang binubuksan ko ang kanilang digital catalogue ay hindi ko napigilang mamangha. Napakaganda ng bawat disenyo. Eleganteng-elegante. May modernong estilo ngunit hindi nawawala ang impluwensiya ng kulturang Asyano.

Kasya iyon sa akin kaya nasisiguro kong magkasingbalingkinitan kami kung sinuman ang nagmamay-ari noon. Pababa pa lamang ng engrandeng hagdanan ay napansin ko ulit ang mga kakaibang muebles sa loob ng mansiyon. Halos lahat ay kahoy at mga kabibe. Ang malaking chandelier sa taas ay gawa rin sa mga shells. At halos tumulo ang laway ko sa sobrang pagkamangha roon. Cua's ancestral house was inspired by Spanish architecture with a little bit of the Philippines' 60's designs. White and pure woods ang combination ng kulay ng buong mansiyon. Simple but also screaming classy in its own way.

Naalala niya agad si Callum. “Mommy, gusto ko ng damit na parang langit!” Napangiti si Alyssa. Sa gitna ng pressure, napagtanto niyang: Hindi lang brand ang pinupundar niya. She was building a legacy—for them. Nakaupo si Alyssa sa high stool ng design table, hawak ang isang roll ng handwoven silk galing Cebu. Sa ibabaw ng mesa ay nagkalat ang sketches—modern Filipiniana silhouettes, asymmetrical cuts, layered fabrics na tila sinasalin ang kwento ng diaspora at pagbabalik.

They went in whatever store and stalls sa area para makabili ng magugustuhan niyang iregalo sa pamilya niya at mga kaibigan kapag umuwi. She brought an aesthetic design analog clock for his dad at alam niyang magugustuhan nito iyon.Alam niyang magagamit nito ang bagay na 'yon sa kanyang opisina.May tatak iyon sa loob na Coron,Palawan and it's made of coconut ang mga materials na ginamit. A sling bag for Mia,her Tita Ruzzete and Mikka.Made of indigenous material ang sling bag na 'yon.Simple yet elegant.