Philippine Ethnic Designs Novels & Stories

May kasama din siyang dalawang babae na parehong nakangiti, at halatang sabik na sabik na makipag-picture sa akin. I sighed deeply as I put on my dark shades to hide my eyebags at para itago ang kalungkutan sa likod ng aking mga mata. I don’t think I am famous here in the Philippines, pero sa Paris and some parts of the US ay kilala ako dahil sa mga designs ko and sa mga billboards ko na nakakalat lang kung saan. At hindi rin sila ganito na basta-basta na lang hihingi ng picture. Maybe people here in the Philippines were just captivated by the way I looked. Long, light brown hair with my smooth, radiant skin glowing under the sunlight, and the effortless grace of my long arms and legs that d

“WELCOME TO THE 2025 INTERNATIONAL DESIGN VANGUARD COMPETITION—broadcasted live to over 42 countries!” Sigawan. Hiyawan. Flashes ng camera. Real-time comments na tumatakbo sa malaking screen. At doon ko nakita: “TEAM ELENA FTW!!!” “Our Filipina designer is killing it!!!” “Elena > Veronica SORRY NOT SORRY” “Elena is the future!” Parang hindi totoo. Mga taong hindi ko kilala—ibang lahi, ibang bansa, ibang background—sumusuporta sa akin.

Easton Cervantes. Philippine's Youngest Fashion Designer I'm not really interested in the said industry, that's why I don't really have any idea. I'm just curious as to how my mom able to hire someone as famous and as big time as him. Why would he bother to entertain someone like us? We're not that wealthy. May kaya lang kami, 'yung tipong nakakaginhawa nang maluwag kaunti. I don't think ganoon kami kayaman para ma-afford ang tf niito and what I also know, hindi rin kami makoneksyon and pamilya namin.

aniya nang may ngiti sa labi. "Grabe ka, hindi ah!" I felt flattered. Napangiti na rin ako lalo na sa huling sinabi niya, kahit ang totoo ay kilala na talaga siya at ang designs niya since my college days. Overseas nga lang ang pag-order sa designs niya noon dahil recently lang siya nagkaroon ng branch sa Pinas, sobrang humble lang talaga nitong loko.

Jewels of Eclair and Ivy Collections were one of the best fashion businesses here in the Philippines that it also rapidly taking over worldwide by the time these two were launched. Kaya hindi na nakakapagtaka kung marami ang nag-aabang sa collaboration na ito, being the model of this two big shots will definitely put their reputation to another level, which Madeleine can't believe that she will get one of the spot for modeling the works of these prestigious designers.

“Piliin ang mga pagkaing makakapagpaalala sa lahat na wala nang hati. Halimbawa, ang prutas na mula sa timog ay pagsamahin sa tinapay ng hilaga. Sa bawat kagat, mararamdaman nila ang pagkakaisa.” Habang nagpapatuloy ang usapan, pumasok ang ilang mananahi na bitbit ang mga tela—kulay ginto, bughaw, at puti. Ang bawat kulay ay may simbolo: ang ginto para sa liwanag, bughaw para sa kapayapaan, at puti para sa panibagong simula. “Reyna, ito po ang mga tela para sa inyong kasuotan,” wika ng pinakamatandang mananahi. “Kayo po ang pipili ng disenyo.”

Nakita ko siyang pumasok sa isang kwarto at dun sana makalapit na ako sa kanya. Nang makapasok ako sa kwarto ay namangha ako sa nakikita ko. Maraming nakadisplay na lumang gamit na nakalagay sa loob ng mga salamin. May mga pana at palaso. May mga itak, panangga, kasuotan at iba't-ibang tela na may iba't-ibang kulay at disenyo. At lahat yun ay galing sa napakayamang kultura ng Pilipinas. Mga gamit ng mga indigenous people at sinaunang tao ang nandito sa kwartong ito.

Nakaramdam ako ng kaba and at the same time tuwa. “Well of course you know that this four guys over here are Bella Philippines co owner so they have all the right to choose.” “Now all of your designs are presented and had been carefully deliberated by our panel. And take note, hindi nila alam kung kaninong gawa ang bawat designs para maiwasan natin ang issues that we are favoring someone!”

ang narinig niyang sabi nito sabay lingon sa kanya. Mabilis niyang ibinaling sa unahan ang pansin, at ganoon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata ng makita ang tinutumbok ng sinasakyan nila. Isang old spanish-style house ang bumulaga sa kanya. Napipinturahan ito ng kulay puti. Malalaki at magagarbo ang disenyo ng mga pundasyon nito. q Am I still in the Philippines? namamanghang tanong niya sa sarili. Sino bang mag-aakalang may nag-eexists pa palang ganitong klaseng bahay dito sa Pilipinas.

Marahil ay ito ang tinutukoy ng mayordomo ni Ama. Sabay kong kinuha ang limang naggagandang filipiñana at nilapag ito sa aking higaan. Puti, rosas, dilaw, abo at ginto ang kulay ng mga ito. Pinili kong suotin ang kulay gintong filipiñana matapos kong maligo. Sa kanilang lima kasi ang may kulay gintong filipiña lamang ang mayroong mas simple disenyo na akma sa aking panlasa. Napapalamutian ito ng kumikinang na burda ng mga maliit na paruparo sa manggas at saya.