Philippine Folktales Examples Novels & Stories

Mas masarap pala ang lutong hipon kaysa sa hilaw. Hindi ko naman naiwasang pagmasdan si Indigo habang kumakain din ng hipon, ang gwapo rin pala niyang nilalang. Maliit ang kanyang mga mata. Ang kisig niya sa suot niyang tinatawag na sando at merong konting buhok ang kilikili niya. Natawa tuloy ako, ang mga sireno sa dagat ay walang buhok ang kilikili. Hindi ko tuloy maiwasang matawa, ngunit di ko pinahalata sa kanya.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

Puno ito ng mga litrato ng dalawang babae at dalawang lalake at may mga manika na gawa sa tela at mga natuyong mga kahoy. "Ano bang klaseng tao ang Lolo mo?" tanong ni Joni sa kanya. "Isa siyang mangkukulam. Itim at malakas na mangkukulam,"pagtatapat niya kay Joni. Lalo itong nagilalas sa inamin niya. "A-ano? A-akala ko si Cassandra ang-

Naka ngiting pakilala sa kanya ng babae, sandali naman itong tinitigan ng batang si Kitana. “Are you from the Philippines too? My mom lived there before she told me so.” Sabi ng batang si Kitana na sa wakas ay tumigil na rin sa pag iyak. “Yes, and I promise you that you and your mama will go there very soon, you will be very happy there.” Naka ngiti pa rin sagot ng babae. “No more kings and crowns? No more harems and abaayas?” Puno ng ka inosentehang tanong pa ni Kitana, mas lalo namang lumaki ang ngiti ng babae saka siya tinanguan.

Tawa siya ng tawa lalo na kapag ang tungkol sa pagiging pilyo ni Phil noong bata pa ito ang ikinukuwento niya sa akin. "Talaga, Lolo? Ginawa iyon ni Phil?" natatawang tanong ko sa kanya. Ikinuwento kasi niya sa akin na nilagyan daw ni Phil ng ipis na laruan ang juice na iniinom ng kanyang yaya noon dahil nagalit ito sa yaya. Isinumbong kasi ito ng kanyang yaya sa kanyang mga magulang na nangupit ito ng pera mula sa wallet ng kanyang ama.

May isang batang babae pa ang mabilis na yumakap sa baywang ko. “Hala! Paano kayo nakarating rito at buti nakilala n’yo pa ako?” namamangha kong tanong sa mga bata. Sila kasi ‘yung mga bata sa kabilang bayan no’ng nasa mission kami. “Na-miss n’yo po ba kami, ate Ganda?” Natawa ako nang mahina habang hinahaplos ang buhok nila. "Na-miss ko rin kayo! Teka, bakit kayo nandito? Paano kayo nakapunta rito?”

Para dumugin ng maraming mga reporters? Well, I am no other than Hanneah Marie Alvarez. The owner of the well-known flower shop in the Philippines, HM Flower shop. Ako rin ang may-ari ng malaking pananiman ng mga bulaklak sa buong pilipinas. That’s why pinagkakaguluhan ako ng mga reporters. It’s been five years and yet I'm still not used to them.

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.