Philippine Mythology Gods Novels & Stories

Sa parehong oras, nawala ang ngiti ni Yuli at bumulong, “Bakit ka nandito? Epal ka!” ‘Ano?’ ‘Gonggong?’ Nagulat si Darryl habang tinitingnan niya ang babae na nasa harapan niya. ‘Mali ba ang narinig ko?’ ‘Ang babae na nasa harapan ko ay ang legendary Water God na si Gonggong? Ayon sa mga alamat, si Fire God Zhurong at ang Water God Gonggong ay magkaaway. Pareho silang nag-aaway tuwing nagkikita sila.’

aniya na tinanguan naman ng mga kaklase ko. "Alright! Let's move on to the next god," dagdag niya pa. Kasunod niyang itinuro ay ang diyos ng apoy na si Phyrros. Siya naman ang pinakamainitin ang ulo sa lahat ng diyos, maikli rin daw ang pasensya nito. He represents passion, desire, and hell.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita." "Ako—Xyrine Marie Caballero, sumusumpa sa Diyos may kapal at sa lahat ng mga tao na nadirito na ipagtatanggol, ipaglalaban, at

=JOHN PAUL's POV= Tahimik si Azrael sa likod ng van at mukhang malalim ang iniisip. Naririnig din namin siya na panay ang buntong hininga. Iniisip kaya niya kung ano talaga ang nangyari?

Ang buong bulwagan ay sandaling natahimik. Sa walong-direksyong mundo, may tatlong pinakamakapangyarihang pwersa: ang Montenegro family, ang Blue Mountain, at ang Immortal Sea. Sila ang kinatawan ng mga tunay na Diyos—ang pinakamataas na antas sa mundong ito. Ngunit may batas na di-nababali: tatlo lamang ang tunay na Diyos sa anumang panahon. Kapag may bagong lilitaw, nangangahulugang may isa na ring mamamatay.

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

Napabuntung-hininga naman si Arius na tila inihahanda ang kanyang sarili sa isang mahabang paliwanagan. "Ang Danag ay kilala bilang bampira sa Pilipinas. Ayon sa alamat ay dati silang diyos. Tinutulungan nila ang mga tao na magapalago ng taro. Tapos isang araw, nasugatan yung isang babae then yung isang danag nagpresinta na s******n ang dugo ng babae para malinis ang sugat nito. Tapos nasarapan sa dugo yung Danag dahil sa kakaibang tamis nito. Nasipsip ng Danag ang lahat ng dugo ng babae hanggang sa mamatay. Kaya simuma noon, lagi na silang nambibiktima ng mga tao. Kaya hanggang ngayon, walang nakakaalam kung paano papatayin ang Danag," ang paliwanag ni Arius.

DAHIL maaga silang bumaba ng Baguio, bago ang pananghalian ay narating na nila ang San Ricardo. Isang probinsya sa Norte kung saan nakalibing ang mga labi ni Ara. Pero bago iyon ay minabuti muna nilang dalawa ni Jason ang dumaan sa isang flowershop kung saan sila bumili ng bulaklak at isang maganda at espesyal na kulay puting kandila.

It talk about greek gods, especially Poseidon since homer's journey travels the seas. Tila sumasakit ang ulo ko sa pagbabasa dahil kuwento ito ngunit patula ang pagkakasulat. Pero naiintindihan ko naman dahil makata talaga ang mga sinaunang tao. Masyado na akong sanay sa pagbabasa ng mga normal na english novels.

sagot ko sa kanya. "Ganoon naman na talaga dito. Tahimik na tahimik lalo na kapag ako na lang ang mag-isa sa bahay na 'to. Kung uuwi siya ay gabi na. Minsan nga ay madaling araw na, eh," kuwento pa niya. "E, bakit walang ibang katulong dito sa bahay niya?" tanong ko na nakakunot ang noo. "May mga katulong dito dati, eh, kaso nga lang ay umalis na sila kaya wala nang natira pa. Tanging ako na lang ang natira, eh," sabi ni Mang Caloy sa akin.